I am thinking aloud...

ಇವು ನನ್ನನ್ನು ನಗಿಸಿದವು!

2012-01-25T22:56:00.000+09:00

ಕೆಲವು ಬರಹಗಳು ಎಷ್ಟು funny ಆಗಿರುತ್ತವೆಂದರೆ ನಗದಿರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. Stressful ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇವುಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮುದ ಕೊಡುವುದಂತೂ ನಿಜ.

ನಾಗವಾರದ ಬಳಿ ring road ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಕಂಡಿದ್ದು. ಈ photo ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ bus ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನಾನು cell phone ನಿಂದ ತೆಗೆದಿದ್ದರಿಂದ ಅಷ್ಟೊಂದು clear ಇಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಬರೆದಿರುವುದು 'ಓಲ್ಡ್ಬಿಲಿಂಡ್ಗ್ ಡೆಮಲೀಶನ್ ಕಂಟ್ರೆಕರ್ಸ್'. ಕೆಳಗಡೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ನಲ್ಲಿ ಬರೆದಿತ್ತು- ‘Old Building DemolitionContractors’. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ಒಂದೆರಡು ತಿಂಗಳುಗಳ ನಂತರ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೋದಾಗ ಈ board ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ, ಮುರಿದು ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಆ board ಇದ್ದ building demolish ಆಗಿ ಹೋಗಿದೆ!

ರಸ್ತೆ ಕಿರಿದಿದೆಯೋ? ಕಿರಿದಾಗಿದೆಯೋ?- ಶಿರಸಿಯಿಂದ ಕುಮಟಾಕ್ಕೆಹೋಗುವಾಗ ದೇವಿಮನೆ ಘಟ್ಟ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಕಂಡಿದ್ದು.

ಇದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಬರೆದವರು 'ಮಧ್ಯ'ಪಾನ (ಮದ್ಯಪಾನ) ಮಾಡಿಕೊಂಡೇಬರೆದಿರಬಹುದೇ?

ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ 'Nirmala Convent (Nirmalacon) ನಿಂದ L&T' ವರೆಗೆ ಎಂಬುದು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ 'ಕಹಜಕ ದಿಂದ ಹಜಕಲಜಹ'ದ ವರೆಗೆ ಎಂದಾಗುತ್ತದೆಯೆ?

Pregnancy test ಮಾಡಿಸಿದ ನಂತರ silentಆಗಿರಬೇಕೇ? ಗಂಗಾನಗರದ 5^th main ನಲ್ಲಿ ನಡು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ನನ್ನನ್ನು ನಗಿಸಿತ್ತು!

ಬಡಿ ಗೋವಿಗೇಕೆ (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 251)

2012-01-18T17:27:00.001+09:00

ಬಡಿ ಗೋವಿಗೇಕೆ ಧರೆಯಂಚಿನ ಹುಲ್ಲು?

'ಬಡಿ' ಎಂಬ ಪದ 'ಬಡವ' ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಬಡವ ಎಂದಲ್ಲ, ಆದರೆ 'ಅಯ್ಯೋ ಪಾಪ' ಎಂಬ ಅರ್ಥ. 'ಬಡವ' ಎಂಬುದು ಉತ್ತರಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಂದರ್ಭಿಕವಾಗಿ ಬಳಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಬಡವ ಎಂಬುದನ್ನುಸೂಚಿಸಿದರೆ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬಡಪಾಯಿ, ಪಾಪದವ ಎಂಬುದನ್ನುಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. 'ಬಡಿ' ಎಂಬ ಶಬ್ದ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೃಷ ಶರೀರವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲವೂಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬಳಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.

ಧರೆ ಎಂದರೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ. ಭೂಮಿಯ ಕಡಿದಾದ ಭಾಗ ಎನ್ನಬಹುದು. ಒಂದು ಕಡೆ ಕಡಿದಾಗಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆಯಿಂದ ಅದರ ತುದಿಯವರೆಗೆಹೋಗಬಹುದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಕೆಳಗಿನ photos ನೋಡಿ.

ಈ ಗಾದೆಯಲ್ಲಿ ಬಡಿ ಗೋವು ಎಂದರೆ, ಪಾಪದ ಗೋವು ಅಥವಾ ಮೈಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದ ಗೋವು ಎಂದರ್ಥ. ಅಂಥ ಗೋವು ಧರೆಯಂಚಿನ ಹುಲ್ಲಿಗೆ ಆಸೆಪಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೆ ಬಿದ್ದು ಹೋಗುವ ಸಂಭವ ಜಾಸ್ತಿ. ಬಡಪಾಯಿಯಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೂ ಮೀರಿದಂಥ ಕೆಲಸಕ್ಕೆಕೈಹಾಕಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಈ ಗಾದೆಯನ್ನು ಹೇಳಬಹುದು.

ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಎರಡು ನಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ‘ಮೋಗ್ಲಿ’ ಭಯಂಕರ ಗಾತ್ರದ Doberman ನಾಯಿ; ಇನ್ನೊಂದು ದೇಸಿ ತಳಿಯ ಸಣ್ಣ ನಾಯಿ ‘ಚೋಟು’. ಆ ಚೋಟು ಒಮ್ಮೆ ಮೋಗ್ಲಿ ಆಚೆ ಎಲ್ಲೋ ಇರುವಾಗ ಅವನು ಅನ್ನದ ಪಾತ್ರೆಗೆ ಬಾಯಿ ಹಾಕಲುಹೊರಟಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದ ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿದ್ದರು- "ಸುಮ್ಮನಿರು ಚೋಟು, ಬಡಿ ಗೋವಿಗೇಕೆ ಧರೆಯಂಚಿನ ಹುಲ್ಲು? ಮೋಗ್ಲಿ ಈಗ ನೋಡಿದರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಚ್ಚಿಸಾಯಿಸುತ್ತಾನೆ ನೋಡು" ಆಗಲೇ ನಾನು ಈ ಗಾದೆಯನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಕೇಳಿದ್ದು.

ಅಪ್ಪನ ಕನ್ನಡಕ

2012-01-04T15:27:00.000+09:00

ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಈಗ ಅರವತ್ಮೂರನೆಯ ವರ್ಷ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಚಾಳೀಸು ಬಂದು ನಲವತ್ತೆರಡು ವರ್ಷಗಳಾದವು. ಕಣ್ಣಿಗೆ bifocals ಬಂದು ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳ ತನಕ ಅಪ್ಪ ಕನ್ನಡಕ ಇಲ್ಲದೆಯೇ ಕಳೆದಿದ್ದ. ದಿನಪತ್ರಿಕೆ ಓದುವಾಗ ಒಮ್ಮೆ ಹತ್ತಿರ ಹಿಡಿದು, ಒಮ್ಮೆ ದೂರ ಹಿಡಿದು, ಯಾವ್ಯಾವುದೋ angle ನಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಓದುತ್ತಿದ್ದ. ಅಮ್ಮನ ಕಿರಿಕಿರಿ, ಬೈಗುಳಗಳ ಫಲವಾಗಿ ಅಂತೂ ಕೊನೆಗೆ ಕಣ್ಣಿನ doctor ಬಳಿ ಹೋದ; ಅದರ ಫಲವಾಗಿ ಮೂಗಿನ ಮೇಲೆ ಚಾಳೀಸು ವಿಜ್ರಂಭಿಸಿತು! ಅವನೇ ಆರಿಸಿಕೊಂಡು ತಂದ ದಪ್ಪ frame ನ ಕನ್ನಡಕ. ಅದರ frame ಮತ್ತು glass ಅವನ ಮುಖಕ್ಕೆ ದೊಡ್ದದೆನಿಸುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ನಾನು ಮತ್ತು ರಘು "ಲಾರಿಯ windshield" ಎಂದು tease ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಅದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸು ಎಂದು ದುಂಬಾಲು ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆಗೆಲ್ಲ ಅಪ್ಪ, "ಸುಮ್ಮನಿರಿ, ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕಂತೆ; ನೂರಾ ಐವತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ಅದಕ್ಕೆ" ಎಂದು ಗದರಿದ್ದ. ಆ ಕನ್ನಡಕ ಹೇಗಾದರೂ ಮುರಿದು ಹೋಗಲಿ ಆವಾಗಲಾದರೂ ಅಪ್ಪ ಹೊಸದನ್ನು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಆಶಿಸಿದ್ದೆವು. ಈಗಿನ ಕಾಲವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಅದು- ತಂದ ವಸ್ತು ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂದ ತಕ್ಷಣ ಅದನ್ನು ಮೂಲೆಗೆ ಬಿಸಾಕಿ ಹೊಸದನ್ನು ತಂದುಬಿಡಲು.

ಅಷ್ಟರ ನಂತರ ಅವನ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡಕದ ನಡುವೆ ಏನೋ ಅಂತರ ಅವಿನಾಭಾವ ಸಂಬಂಧ ಬೆಳೆದುಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ವಯಸ್ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕನ್ನಡಕವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಕಳೆಯುವುದೇ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಅವನು ಕನ್ನಡಕದ ಜೊತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಅವಾಂತರಗಳು ಒಂದೆರಡಲ್ಲ. ವರ್ಷಕ್ಕೊಂದರಂತೆ ಅವಾಂತರಗಳು ನಡೆದು ಹೋಗಿವೆ. ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಬರೆಯುವ ಮನಸ್ಸಾಗಿದೆ. ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅವನ ಜೊತೆಗಿದ್ದ ಆ ದಪ್ಪ frame ನ ಕನ್ನಡಕ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಮುರಿದು ಹೋಗಿ ನಂತರ ಹೊಸದೊಂದನ್ನು ಕೊಂಡಿದ್ದ. ಆದರೆ ಅದೂ ಕೂಡ ನಮಗೆ ಹಿಡಿಸುವಂಥದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮೊದಲಿನದಕ್ಕಿಂತ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದೆವು.

೨೦೦೮: ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಕ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ. ಮನೆಯ ಭಾವಿಯಲ್ಲಿ ಏನೋ ಸದ್ದದಂತಾಯಿತು. ಇಣುಕಿದ. ಕನ್ನಡಕ ಭಾವಿಯಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತು. ಅಮ್ಮ ನಮಗೆ phone ಮಾಡಿ ಹೇಳಿದಳು. ನಮಗೆ ಖುಷಿ. ಭಾವಿ ನೀರು ಖಾಲಿ ಮಾಡಲು ಮುಂದಾದ. ಅಮ್ಮ "ಬೇಡ, ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಖಾಲಿ ಮಾಡಿದರೆ ಮತ್ತೆ ನೀರು ಸರಿಯಾಗಿ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ..." ಎಂದಳು. ಅಮ್ಮ ಯಾರದ್ದೋ ಮದುವೆಗೆ ಹೋದಳು. ಅಪ್ಪ water motor ಹಾಕಿ ಭಾವಿಯ ನೀರನ್ನೆಲ್ಲ almost ಖಾಲಿ ಮಾಡಿದ. ಭಾವಿಯಲ್ಲಿ ಇಳಿದುಕೊಂಡು ಅದರೊಳಗಿನ ಮೆತ್ತನೆಯ ಮಣ್ಣನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಾಲಿನಿಂದ ತುಳಿಯುತ್ತ ಕನ್ನಡಕ ಹುಡುಕಿಯೇ ಬಿಟ್ಟ!

೨೦೦೯: ಮಳೆಗಾಲ ಮುಗಿಯುತ್ತಾ ಬಂದಿತ್ತು. ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೂ ಹೊಂಡಗಳು. ಅಪ್ಪ ನನ್ನ ದೊಡ್ಡಮ್ಮನ ಮನೆಗೆ (ಸುಗಾವಿ ಊರು) ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆಂದು ಹೋದವ ತಿರುಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ. ಕಂಡ್ರಾಜಿ ಎಂಬ ಊರಿನ ಒಂದು ಕಡೆ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಅವನ motorbike skid ಆಯಿತು. ನೆಲಕ್ಕೆ ಕೈ ಊರಿಕೊಂಡು ಬೀಳುವುದನ್ನು ಹೇಗೋ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ. Motorbike ಬಿತ್ತು. ಗಡಿಬಿಡಿಯಿಂದ ಅದನ್ನುಎತ್ತಿದ. ಬಟ್ಟೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೆಸರಾಗಿತ್ತು. ಪಕ್ಕದ ಹೊಂಡದಲ್ಲಿ ಅವನ ನೀಲಿ cap ನ ಬಿಳಿಯ Reynolds pen ತೇಲುತ್ತಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡ. ಮನೆಗೆ ಬಂದ. ಬಂದ ನಂತರ ನೋಡಿದರೆ ಕನ್ನಡಕ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. Guess ಮಾಡಿದ- ‘ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಳುವಂತಾದಾಗ pen ಜೊತೆ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಕನ್ನಡಕವೂ ಬಿದ್ದಿದೆ…. Pen ತೇಲುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಕನ್ನಡ ಮುಳುಗಿತ್ತು…..’ ಕಂಡ್ರಾಜಿ ಊರಿನ ಅವನ ಪರಿಚಯದವರೊಬ್ಬರಿಗೆ phone ಮಾಡಿದ. “…….ಆ ತಿರುವಿನ ಇಂಥ ಹೊಂಡದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕನ್ನಡಕ ಬಿದ್ದಿರಬೇಕು, ಸ್ವಲ್ಪ ನೋಡುತ್ತೀರಾ? ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಬಿಸಲಕೊಪ್ಪದ ಅಂಗಡಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿಡುತ್ತೀರಾ?” ಆ ಮಹಾನುಭಾವ ಹೋಗಿ ರಸ್ತೆಯ ಹೊಂಡದಲ್ಲಿ ಕೋಲು ಹಾಕಿ ಹುಡುಕಿದ, ನಂತರ phone ಮಾಡಿದ “ನಿಮ್ಮ ಕನ್ನಡಕ ಸಿಕ್ಕಿದೆ, ನಾಳೆ ಬಿಸಲಕೊಪ್ಪದ ಕಡೆ ಬರುವವನಿದ್ದೇನೆ, ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು.” ಅಪ್ಪ ಖುಷಿಯ ನಗೆ ನಕ್ಕ.

೨೦೧೦: ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ, "ಕನ್ನಡಕಕ್ಕೆ ದಾರ ಹಾಕಿ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಹಾಕಿಕೋ" ಎಂದು. ಓದುವಾಗಷ್ಟೇ ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಕನ್ನಡಕವನ್ನು ಉಳಿದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವಾಗ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಬೇರೆ ಯಾಕಾದರೂ ಬೇಕಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ವಿಚಾರ ಅವನದು. ಅದೇ ರೀತಿ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು motorbike drive ಮಾಡುತ್ತಿರಬೇಕಾದರೆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ bus ಬಂತೆಂದು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿದ. ರಸ್ತೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಬಿದಿರಿನ ಪೊದೆಯಿಂದ (ಪೊದೆಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮೂರ ಕಡೆ 'ಮಟ್ಟಿ' ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ) ತೆಳ್ಳನೆಯ ಬಿದಿರಿನ ಎಳೆಯೊಂದು ದಾರಿಯವರೆಗೆ ಹೊರಬಂದಿತ್ತು. ಅದು ಅಪ್ಪನ ಜೇಬಿನಿಂದ ಆ ಕನ್ನಡಕವನ್ನು ಕಿತ್ತು ಎಲ್ಲೋ ಎಸೆದುಬಿಟ್ಟಿತು! ತಕ್ಷಣ motorbike ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಹುಡುಕಿದ; ಎಲ್ಲೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಕಥೆ ಹೇಳಿದ. ಅಮ್ಮ "ಸಾಕು ಬಿಡಿ, ಆ ಕನ್ನಡಕ ನೋಡಿ ನೋಡಿ ಬಿದಿರು ಮಟ್ಟಿಗೂ ಬೇಜಾರಾಗಿತ್ತು" ಎಂದಳಂತೆ. ನಾನು, ರಘು ಇಂದಿಗೂ ಕೂಡ "ಬಿದಿರು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅಪ್ಪ ಕನ್ನಡಕ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ, ಬಿದಿರು ಮಟ್ಟಿ ಚಾಳೀಸು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿದೆ" ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಅವನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತೇವೆ.

೨೦೧೧: ಹೋದವರ್ಷ ಊರಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಅಪ್ಪನ ಹೊಸ ಕನ್ನಡ ಆರಿಸಲು ನಾನೇ ಜೊತೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. Glass ನ ಬದಲು fibre ಹಾಕಿಸು ಹಗುರವಿರುತ್ತದೆ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿ ಒಪ್ಪಿಸಿದೆ. ಅಂಗಡಿಯವನು scratch proof ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅಪ್ಪನ ಕೈಯಿಂದ ಇನ್ನೊಂದಿಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಕೈಬಿಡಿಸಿದ. ಕನ್ನಡಕವೇನೋ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು, ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಇಷ್ಟವೂ ಆಯಿತು. ಹಿಂದಿನ ವಾರ ನಾನು ಊರಿನಲ್ಲಿದ್ದೆ. ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೆಳಗಾವಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 5:30 ಗಂಟೆಗೆ ಬಿಸಲಕೊಪ್ಪದ bus stop ನ road ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ, ನಾನು ನಿಂತಿದ್ದೆವು. ಅಪ್ಪ ನನ್ನನ್ನು bus ಹತ್ತಿಸಿ ಹಿಂದಿರುಗಿದ. ಸಂಜೆ ನಾನು ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬಂದಾಗ ಸುದ್ದಿಯೊಂದು ಕಾದಿತ್ತು. ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ bus ನ board ಯಾಕೋ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಂಡಿರಲಿಲ್ಲವಂತೆ, ಮಸುಕಾಗಿ ಕಂಡಿತ್ತಂತೆ. ಮನೆಗೆ ಬಂದು ನೋಡಿದರೆ ಕನ್ನಡಕ ಒಂದು glass ಎಲ್ಲೋ ಬಿದ್ದು ಹೋಗಿದೆ. ಮನೆಯೆಲ್ಲ ಹುಡುಕಿದ. ಎಷ್ಟೋ ಹೊತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ನೆನಪಾಯಿತು ರಸ್ತೆಯಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿರಬೇಕು ಎಂದು. ಹೋಗಿ ನೋಡಿದರೆ glass ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇತ್ತು! ಗಲೀಜಾಗಿತ್ತು, ಅದರ ಮೇಲೆ ಅಂಟಿನಂತಹ ಪದಾರ್ಥಗಳೂ ಇದ್ದವು. ಅದನ್ನು ಮನೆಗೆ ತಂದವನೇ ಅಪ್ಪ ಅದಕ್ಕೆ ಅಮ್ಮನ ಅಡಿಗೆ ಮನೆಯ scrub pad ಹಾಕಿ ಉಜ್ಜಿ ತೊಳೆದು ನೋಡಿದರೆ ಅದರ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ scratch ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿತು. ನಾನು "ಅದನ್ನೇಕೆ scrub pad ಹಾಕಿ ಉಜ್ಜಿದೆ ನೀನು? ಅಷ್ಟು ತಿಳಿಯಬೇಡವಾ ನಿನಗೆ?” ಅಂದೆ. ಆಗ ಅಪ್ಪ- "ಹೌದೆ, ಆವತ್ತು ನೀನೇ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿದ್ದೆ ನೋಡು, ನೆನಪಿಲ್ಲವಾ, ಕನ್ನಡಕದ ಅಂಗಡಿಯವನು ಹೇಳಿದ್ದ ಇದು scratch proof glass ಅಂತ!" ನನಗನಿಸಿತು ಸುಮ್ಮನೆ ಅಪ್ಪನನ್ನು ಬೈಯ್ಯುವುದು. ಮುಗ್ಧ ಅವನು, ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ನಂಬುತ್ತಾನೆ. ಈ ಜನರ marketing strategy ಎಲ್ಲ ಅವನಿಗೆಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕು? ಅಂಗಡಿಯವನು ಹೇಳಿದ; ಅಪ್ಪ ನಂಬಿದ.

ಅಪ್ಪನ ೨೦೧೨ ರ ಕನ್ನಡಕದ ಅವಾಂತರವನ್ನು ಎದುರುನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ!

ಅರಿಶಿಣದ ಅನ್ನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 250)

2011-08-30T14:28:00.013+09:00

ಅರಿಶಿಣದ ಅನ್ನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ವರುಷನ ಅನ್ನ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ.

ಅರಿಶಿಣ ಇದರ correct form ‘ಅನ್ನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ವರುಷದ ಅನ್ನ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ’ ಎಂಬುದು. ಪ್ರಾಸಕ್ಕೆ ಸರಿ ಹೊಂದುವಂತೆ‘ವರುಷನ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅರಿಶಿಣದ ಅನ್ನ ಅಂದರೆ ಚಿತ್ರಾನ್ನ. ಪೇಟೆಯ ಜನರಿಗೆ ಇಂದಿನ ಅನ್ನ ಉಳಿದರೆ ಅದನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡದೆ ಬಳಸಬೇಕೆಂದರೆ ಇರುವ ಪ್ರಮುಖ ದಾರಿ- ನಾಳೆ ಚಿತ್ರಾನ್ನ! ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದು ಅನ್ನ ಉಳಿದರೆ ಅದನ್ನು ನಾಳೆಯವರೆಗೆ ಇಡುವ ಪ್ರಮೇಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂದೇ ದನ-ಕರುಗಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಖಾಲಿಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಾನ್ನ ಮಾಡುವುದು ಕೇವಲ ವಿಶೇಷದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ. ಅಂದರೆ ಹಬ್ಬ ಹರಿದಿನಗಳು ಅಥವಾ ಶ್ರಾದ್ಧದ ದಿನಗಳು. ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ಹಬ್ಬದೂಟದ ಆಸೆಗೆ (ಅರಿಶಿಣದ ಅನ್ನಕ್ಕೆ) ಪ್ರತಿದಿನ ಬೇರೆಯವರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ. ಇಂದಿನ ದಿನ ಕಳೆದರಾಯಿತೆಂಬಭಾವನೆ ಅವನಿಗೆ. ಪ್ರತಿದಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿರದ ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಗದ್ದೆ-ತೋಟಗಳ ಕಡೆ ಗಮನವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವು ಹಾಳುಬಿದ್ದು ಆ ವರ್ಷ ಅವನಿಗೆ ಬೆಳೆಯೇ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಅರಿಶಿಣದ ಅನ್ನದ ಆಸೆಯಲ್ಲಿ ವರ್ಷಾವಧಿಯ ಅನ್ನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡದೆ ಇಂದು ಸಿಗುವ ಸಣ್ಣ ಸುಖದ ಬೆನ್ನುಹತ್ತಿ ಹೋಗುವವರನ್ನು ಕುರಿತುಹೇಳಬಹುದಾದಂತ ಗಾದೆ ಇದು.

ಅಗ್ನಿ ಶ್ರೀಧರ್ ಅವರ 'ಎದೆಗಾರಿಕೆ'

2011-08-04T16:37:00.016+09:00

ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಊರಿಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದೆವು. ಊರಿನ ಮಳೆಗಾಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸದೆ ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳಾಗಿತ್ತು. ನಾನು ಊರಿನ ಮಳೆಯನ್ನು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆರು ಘಂಟೆಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಗೆ ಹೊರಡುವ ಜನಶತಾಬ್ದಿ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಕಾಯ್ದಿರಿಸಿದ್ದ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಎಂದಿನಂತೆಯೇ ಕಿಟಕಿಯ ಪಕ್ಕ ನಾನು, ನನ್ನ ಪಕ್ಕ ರಾಜೀವ ಕುಳಿತೆವು. ಹಾವೇರಿಯಲ್ಲಿ ಇಳಿದು ಶಿರಸಿಗೆ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೋದರೆ ಮಧ್ಯಾನ್ಹದ ಊಟಕ್ಕೆ ಮನೆ ತಲುಪಬಹುದು. ರಾಜೀವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇನ್ಯಾರೋ ಕುಳಿತರು. ಎದುರು-ಬದುರಿಗೆ ಇರುವಂಥ ಸೀಟುಗಳಾಗಿದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಎದುರಿಗೆ ಅಜ್ಜಿ-ಮೊಮ್ಮಗ, ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಮಗಿಂತ ಮೊದಲೇ ಆಸೀನರಾಗಿದ್ದರು. ನಮಗೆ diagonally opposite ಆಗಿ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ಮಧ್ಯ ವಯಸ್ಸಿನ uncle ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ರೈಲು ಹೊರಟಿತು. ರಾಜೀವನಿಗೆ ನನಗಿಂತಲೂ ಓದುವ ಹುಚ್ಚು ತುಂಬಾ ಜಾಸ್ತಿ. ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಪುಸ್ತಕ ತಂದಿದ್ದ.... ಒಂದನ್ನು ಚೀಲದಿಂದ ಎಳೆದು ಶುರು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡ.

ನಾನು ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಹೊರಗಡೆ ನೋಡಿ ರೈಲ್ವೆ ಟ್ರಾಕ್ ನ ಪಕ್ಕದ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ನೋಡಿ ದುಃಖಿಸತೊಡಗಿದ್ದೆ . ನನಗಾದ ಕಿರಿಕಿರಿಯನ್ನು ಅವನಿಗೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಂಟಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥಳಾಗೋಣವೆಂದು "ರಾಜೀವ..." ಎಂದೆ. "ತಡಿಯೇ" ಎಂಬ ಉತ್ತರ ಬಂತು. ಸುಮ್ಮನಾದೆ. ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಹೋಗಿದ್ದ. ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿದ್ದೆಯ ಜೋಂಪು ಹತ್ತಿ ಎಚ್ಚರವಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಘಂಟೆ ಕಳೆದಿತ್ತು. ರಾಜೀವ ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಪುಸ್ತಕ ಮುಗಿಸಿ ಆಗಿತ್ತು. ಏನೋ ವಿಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವನಂತೆ ಕಂಡ. "ಏನು?!!" ಎಂದೆ. "ಈ ಪುಸ್ತಕ ಓದು" ಎಂದು ಕೈಲಿರುವ ಪುಸ್ತಕ ಕೊಟ್ಟ. ನೋಡಿದೆ. ಅಗ್ನಿ ಶ್ರೀಧರ್ ಬರೆದ 'ಎದೆಗಾರಿಕೆ' ಆಗಿತ್ತು. “Underworld ಬಗ್ಗೆಯಾ? ನಂಗೆ ಇಷ್ಟ ಇಲ್ಲ, ಓದಲ್ಲ. ಬೇರೆ ಪುಸ್ತಕ ಕೊಡು" ಎಂದೆ. "ಒಮ್ಮೆ ಓದಿ ನೋಡು, ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ" ಎಂದ. "ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಕೊಚ್ಚಿ ಸಾಯಿಸೋದು- ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯ?" ಎಂದು ಗೊಣಗಿದೆ. “Different ಆಗಿದೆ, ನೋಡು ಒಮ್ಮೆ" ಎಂದ. ತಾನು ರಜನೀಕಾಂತ್ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ಯಾವುದೋ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ. ಅವನ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಶುರು ಮಾಡಿದೆ. 'ಎದೆಗಾರಿಕೆ' ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಅರವತ್ತು ಪುಟಗಳ ಸಣ್ಣ ಪುಸ್ತಕ. ಒಂದು-ಒಂದೂವರೆ ತಾಸಿನಲ್ಲಿ ಓದಿ ಮುಗಿಸಬಹುದು. ಓದುತ್ತಾ ಹೋದೆ... ಓದುತ್ತಾ ಹೋದೆ...ಓದುತ್ತಾ ಹೋದೆ... ರಾಜೀವ "ಸೀಮಾ.." ಎಂದ... ನಾನು "ಸ್ವಲ್ಪ ತಡಿಯೋ" ಎಂದೆ. ನಂಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು ಎನ್ನುವವರ ತರ ನಕ್ಕ.

ರಾಜೀವ ಹೇಳಿದಂತೆ ತುಂಬಾ different ಆಗಿತ್ತು ಕಥೆ. ಹೇಳುವಂಥ ದೊಡ್ಡ ಕಥೆಯೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಿರೂಪಿಸಿರುವ ರೀತಿ ಮಾತ್ರ ಅಮೋಘ! ಸಾರಾಂಶ ಇಷ್ಟೇ- ಮುಂಬೈನ underworld ನ ರೌಡಿಯಾಗಿದ್ದವನ ಪೈಕಿ ಒಬ್ಬನನ್ನು (ಕಥಾನಾಯಕ) ಮುಗಿಸಲು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಏಳೆಂಟು ಜನ ರೌಡಿಗಳು ತುಮಕೂರಿನ ಹತ್ತಿರ ಒಳಗೆಲ್ಲೋ farmhouse ಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಅವನಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಸಾಯಿಸಲು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದರ ಅರಿವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅವನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಅವರ ಊಹೆ ಸುಳ್ಳಾಗುತ್ತದೆ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ಸಣ್ಣ-ಪುಟ್ಟ ಅವಕಾಶಗಳು ಸಿಕ್ಕಿದರೂ ಅವನು ಅವುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ವರ್ತನೆ ಎಷ್ಟು ಸಹಜವಾಗಿರುತ್ತದೆಯೆಂದರೆ ಅವನಿಗೆ ತಾನು ಸಾಯಲಿರುವುದು ಗೊತ್ತೇ ಆಗಿಲ್ಲವೇನೋ ಎಂಬ ಗುಮಾನಿ ಆ ರೌಡಿಗಳಿಗೆ ಬರತೊಡಗುತ್ತದೆ.

ನಡುವೆ ಬೆಕ್ಕುಗಳ ಒಂದು ಕಥೆ ಬರುತ್ತದೆ- ಸಾಯಿಸಲು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಎರಡು ಬೆಕ್ಕುಗಳ ಪೈಕಿ ಒಂದು ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ನನಾಗಿ ಕುಳಿತು ಸಾವಿಗೆ ಮಾನಸಿಕ ತಯಾರಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಂಡರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಬೋನಿನಿಂದ ಜಿಗಿದು ಓಡಿ ಹೋಗಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನೋಡಿ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಬರುತ್ತಿರುವ ಕಾರಿನ ಚಕ್ರದಡಿ ಸಿಕ್ಕಿ ಸಾಯುತ್ತದೆ. ಇವೆರಡರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಬೆಕ್ಕು ನಿಜವಾಗಿ ಹೀರೋ? ಸಾವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ಬೆಕ್ಕೋ ಅಥವಾ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ ಬೆಕ್ಕೋ?!

ಆ ರೌಡಿಗಳ ಪೈಕಿ ಒಬ್ಬರಲ್ಲಿ ನಾಯಕ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆ ರೌಡಿಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ನಾಯಕ emotional blackmail ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನಾ ಎಂದು ಗುಮಾನಿ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ನಾಯಕ ಒಮ್ಮೆ "ನನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ಮತ್ತು ಯಾವಾಗ ಸಾಯಿಸಬೇಕೆಂದು ಪ್ಲಾನ್ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ?" ಎಂದೂ ಕೂಡ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ತಾನು ಸಾಯಲಿರುವುದು ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ಅವನ ಸಹಜ ವರ್ತನೆಯನ್ನು ಕಂಡು ರೌಡಿಗಳು ಹೌಹಾರುತ್ತಾರೆ! ಮುಂಬೈ ನಲ್ಲಿ ಅವನಿಗಾದ ಅನುಭವಗಳ ಪೈಕಿ ಎರಡು ಅನುಭವಗಳು ಅತ್ಯಂತ ನೋವುಂಟುಮಾಡಿದವು ಎಂದೆನ್ನುತ್ತಾ ಆ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿಡುತ್ತಾನೆ. ಇಸ್ಪೀಟು ಆಡುವಾಗ ಇತರರು ಬೇಕೆಂತಲೇ ಅವನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನಿಗೂ ಗೊತ್ತು, ಹಾಗೆಂದು ಕೇಳಿಯೇ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ.

ರೌಡಿಗಳ ಗ್ಯಾಂಗ್ ನ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನೂ ಈತನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸತೊಡಗುತ್ತಾನೆ. ಗ್ಯಾಂಗ್ ನ ಇತರರಂತೂ ಅವನು ಹೇಗಾದರೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಓಡಿ ಹೋಗಲಿ ಎಂದು ಬಯಸತೊಡಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಕೊಲ್ಲದೆ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲ- ಮುಂಬೈ ನಿಂದ ಆರ್ಡರ್ ಆಗಿದೆ. ಗ್ಯಾಂಗ್ ನ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ “ಅವನನ್ನು ಆದಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ನೋವಾಗದಂತೆ ಸಾಯಿಸಿ. ಸಾಯಿಸುವಾಗ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಹಿಡಿಯದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಿ" ಎಂದು ಆಜ್ಞೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಂದ ಇಷ್ಟೇ ಸಾಧ್ಯ. ಸಾಯಿಸುವ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ರಾತ್ರಿ ಜಾಗವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡು ಬರಲು ಗ್ಯಾಂಗ್ ನವರು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ನಾಯಕನೂ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಗ್ಯಾಂಗ್ ನಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೆ ಇವನು ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದಾನೋ ಅವನು ಜಾರಿ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಪ್ಯಾಂಟ್ ಪೂರ್ತಿ ಕೆಸರಾಗುತ್ತದೆ. ಮನೆಗೆ ಬಂದ ನಂತರ ನಾಯಕನು ಅವನಿಗೆ ತನ್ನದೇ ಪ್ಯಾಂಟನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ, ಹೇಳಿಮಾಡಿಸಿದಂತೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಾಳೆ ಸಾಯಲಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪ್ಯಾಂಟನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಲು ಭಯವಾದರೂ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ನಾಯಕನ ಪ್ಯಾಂಟ್ ನಲ್ಲಿರುವ ಈತ ನಾಯಕನ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಾನೂ ಅನುಭವಿಸತೊಡಗುತ್ತಾನೆ.

ನಾಯಕನಿಗೆ ಗೊತ್ತು, ಇವತ್ತು ಓಡಿ ಹೋದರೂ ನಾಳೆ ಸಾವು ತಪ್ಪಿದ್ದಲ್ಲ ಎಂದು. ಸಾವನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಎದೆಗಾರಿಕೆ ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಾಯಕನ ಹೆಸರು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಇತರ ಯಾರ ಹೆಸರೂ ಇಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಕಥಾನಾಯಕಿಯ ಹೆಸರು ಮಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ರಶ್ಮಿ ಎಂದು. ಸಾವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅವನು ಹೇಳುವ ಕೆಲವು ಮಾತುಗಳಂತೂ ಮನ ಮುಟ್ಟುತ್ತವೆ. ಮನದಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ. ಹಿಂದಿನ ದಿನ ರಾತ್ರಿ ರಶ್ಮಿ ತನ್ನ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಳು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಮರುದಿನ ರಾತ್ರಿ ಅವನನ್ನು ಸಾಯಿಸುವ ಪ್ಲಾನ್…. ಅವನು ಓಡಿ ಹೋಗಬಾರದಾ ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಓದುಗನೂ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಾನೆ.... ಆದರೆ ಹಾಗಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಹಗ್ಗ ಬಿಗಿಯಲೇ ಬೇಕು, ಎಲ್ಲವೂ ಸರಾಗವಾಗಿ ನಡೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ, ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನೊಡ್ಡದೆಯೇ ಸಾವನ್ನಪ್ಪುತ್ತಾನೆ; ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಸೆಕೆಂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇವರಿಗೆಲ್ಲ ಅವನ ಸಾವಿಗೆ ತಾವು ಕೇವಲ ನೆಪ ಮಾತ್ರವಾಗಿದ್ದೆವಾ ಎಂದೆನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅವನು ಯಾವಾಗಲೋ ಸಮಾಧಿ ಸ್ಥಿತಿ ತಲುಪಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ! "ದೇಹದಿಂದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕಳಚಿದ ಹಾಗೆ" ಎಂದು ಶ್ರೀಧರ್ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವನಿಷ್ಟದಂತೆಯೇ ನಾಯಕಿಗೆ ‘ಅವನು ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ತೀರಿಹೋದ’ ಎಂದು ತಿಳಿಸಲು ಫೋನ್ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮುಂದಿನ ಎಂಟು-ಹತ್ತು ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕ ಮುಗಿದೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳೇನೆಂದು ಇಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಓದಿ ಅನುಭವಿಸಿ.

ನಾನು ಒಂದೇ ಉಸಿರಿಗೆ ಪುಸ್ತಕ ಮುಗಿಸಿದೆ. ತಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಪಟಪಟನೆ ಕೆಲ ಹನಿ ಕಣ್ಣೀರು ಉದುರಿದವು. ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ diagonally opposite ಕೂತಿದ್ದ uncle ನೋಡಿಯೇ ಬಿಟ್ಟರು! ರಾಜೀವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎದ್ದು ಹೋಗಿದ್ದ. ಕೆಲ ನಿಮಿಷಗಳ ನಂತರ ಆ uncle ಬಂದು ರಾಜೀವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರು; ಕುತೂಹಲವಿರಬೇಕು, ಏನು ಓದುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು. ಪುಸ್ತಕ ಕೇಳಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡರು. ರಾಜೀವ ಎರಡೂ ಪುಸ್ತಕ ಕೊಟ್ಟ. ಪುಸ್ತಕಗಳ ಮುಖಪುಟವನ್ನೊಮ್ಮೆ, ಹಿಂಭಾಗವನ್ನೊಮ್ಮೆ ಎರೆಡೆರೆಡು ಬಾರಿ ನೋಡಿದರು, ರಜನೀಕಾಂತ್ ಬಗೆಗಿನ ಪುಸ್ತಕದ ಒಂದು ಪುಟವನ್ನು ಓದಿ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿ ತಮ್ಮ ಸೀಟಿಗೆ ಮರಳಿದರು! ನಾನು ಕಿಟಕಿಯ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅಳುವನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯುವ ಸಾಹಸ ನಡೆಸಿದ್ದೆ!

ಶ್ರೀಧರ್ ಹೊರಹಾಕಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲು ಏಕೋ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಕಥೆಯನ್ನು ಓದುವಾಗ ಮತ್ತು ಆ ನಂತರ ಅನುಭವಿಸಿದ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಎಷ್ಟೋ ಹೊತ್ತು ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ; ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಳೆ! ಊರು ತಲುಪಿದರೂ ಕಥೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗಲೂ ಕೂಡ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಕೊರೆಯುತ್ತಲೇ ಇದೆ. Hats off to ಅಗ್ನಿ ಶ್ರೀಧರ್!

ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ನನ್ನೂರು; ಅಜ್ಜನ ಮಾತುಗಳು

2011-06-15T19:58:00.014+09:00

ಊರಲ್ಲಿ ಮಳೆಗಾಲ ಆಗಲೇ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದೆಯಂತೆ; ಅಮ್ಮ phone receiver ಅನ್ನು ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿ ಹಿಡಿದು "ಕೇಳುತ್ತಿದೆಯಾ ಶಬ್ದ?" ಎಂದಳು. ಹೌದು, ಮಳೆ ಧೋ... ಎಂದು ಸುರಿಯುತ್ತಿದೆ ಅನಿಸ್ತು. "ಬಾವಿಗೆ ಹೊಸ ನೀರು ಕೂಡ ಬಂದಾಯ್ತು" ಎಂದಳು. "ಅಪ್ಪ ಎಲ್ಲಿ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ, "ಬೀಜದ ಭತ್ತ ತಯಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ busy" ಎಂದು ನಕ್ಕಳು. ನಮ್ಮೂರ ಕಡೆ ಬಿತ್ತನೆಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಭತ್ತದ ಬೀಜಕ್ಕೆ 'ಬೀಜದ ಭತ್ತ' ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. "ನೀನೇನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ, “ಯಾರೋ ನೆಂಟರು ಬರುವವರಿದ್ದಾರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಹಲಸಿನ ಹಣ್ಣಿನ ಕಡುಬು ಮಾಡಲು ತಯಾರಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೆ" ಎಂದಳು.

ಮುಂಗಾರಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿನ ಊರಿನ ಚಂದವೇ ಬೇರೆ. ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ ಬಿದ್ದ ಮಳೆಯಿಂದಾಗಿ ಆಗ ತಾನೇ ಚಿಗುರಿ ಹಸಿರಾದ ಹುಲ್ಲು, ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮರಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತ ಧೂಳೆಲ್ಲ ತೊಳೆದು ಹೋಗಿ ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೂ ಸ್ವಚ್ಚ ಹಸಿರು, ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೂ ನೀರು, ಹಲಸಿನ ಕಾಯಿಯ ಹಪ್ಪಳ, ಹಲಸಿನ ಹಣ್ಣಿನ ಕಡುಬು,.........ನಾವೆಲ್ಲಾ ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗ ಜೂನ್ ಒಂದನೇ ತಾರೀಖಿಗೆ ಶಾಲೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಮಳೆಯೂ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಆಗೆಲ್ಲ ನಾವು ಹೊರಗೆ ಆಟವಾಡಲು ಕಷ್ಟ ಎಂದು ಬೇಸಿಗೆಯೇ ಚೆನ್ನ ಎಂದು ಮಳೆಗೆ ಶಾಪ ಹಾಕುತ್ತಲೇ ಶಾಲೆಗೇ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬರುವಾಗ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡಿ ನೆನೆದುಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಬೈಗುಳ ತಿನ್ನುವುದು ಮಾಮೂಲಾಗಿತ್ತು.

ಈ ವರ್ಷ ಮಳೆಗಾಲ ಮೊದಲಿನಂತೆಯೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದು ಸಂತಸವಾಗಿದೆ. ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕೆಟ್ಟು ಹೋದಂತಿದ್ದ monsoon pattern ನೋಡಿ ಭಯವೇ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಸಂಶೋಧಕರು ಹೇಳುವಂತೆ- farmers have a greater potential to combat and mitigate climate change by maintaining greater biodiversity in their field, and through carbon sequestration. ನಂಬಬೇಕಾ?

ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ ಓದಿದ್ದು- "Climate change puts the onus on the poor farmers to adapt – Think who is using the planes, the cars and the plastic bottles?" ಹವಾಮಾನದಲ್ಲಿ ಏನೇ ಏರುಪೇರಾದರೂ ನೇರ ಮತ್ತು ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಏಟು ಬೀಳುವುದು ರೈತರಿಗೇ ತಾನೇ.ಈ ವರ್ಷ ಮಳೆಗಾಲ ಕಳೆದ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಿಗಿಂತ ಮೊದಲೇ ಶುರುವಾಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲ ರೈರತೂ ಒಂದೇ ಸಲ busy ಆಗಿದ್ದಾರಂತೆ. ನಾವು ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗಿನಂತೆ ಮಳೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಯ್ದು, ಸಮೃದ್ಧಿ ತರಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಹಾರೈಕೆ.

ಆಗಿನ ಮಳೆಗಾಲಕ್ಕೆ ಒಂದು ನಿಗದಿತ pattern ಇತ್ತು. ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಮಳೆ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಗೂ ಒಂದೊಂದು pattern ಇದೆ ಎಂದು ಅಜ್ಜ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದೊಂದು ಮಳೆ ನಕ್ಷತ್ರವೂ ಸುಮಾರು 13 ರಿಂದ 15 ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಇರುತ್ತದೆ. ನಕ್ಷತ್ರ ಬದಲಾದಂತೆ ಮಳೆ ಬೀಳುವ ಸ್ವರೂಪವೂ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಜ್ಜ ಪಂಚಾಗ ನೋಡಿ "ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಾಲ್ಕು ಘಂಟೆಗೆ ಆರಿದ್ರ ನಕ್ಷತ್ರ ಬರುತ್ತದೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರೆ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಯಿಂದಲೇ ಮಳೆಯ ಸ್ವರೂಪ ಬದಲಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದೊಂದು ನಕ್ಷತ್ರವೂ ನಾಲ್ಕು ಪಾದಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ ಪಾದವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೂ ಮಳೆ ಬೀಳುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ slight variation ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ನನಗಿನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆನಪಿದೆ- ಅಪ್ಪ ಗದ್ದೆ ನಾಟಿ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದರು. ಪುನರ್ವಸು ಎಂಬ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಹೊಯ್ದಿರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅಪ್ಪ ಚಿಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ಅಜ್ಜ, "ನಾಳೆ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದಿಂದಲೇ ಪುಷ್ಯ (ತಿಷ್ಯ ಎಂದು ಕೂಡ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ) ಬರುತ್ತದೆ. ಯೋಚನೆ ಮಾಡಬೇಡ. ಪುನರ್ವಸು-ಪುಷ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನು ಅಣ್ಣ-ತಮ್ಮ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ರೈತರಿಗೆ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರಂತೆ. ತಮ್ಮಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾದರೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಯ್ದು ರೈತರ ಗದ್ದೆಗೆ ನೀರುಣಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು. ಹಾಗಾಗಿ ನೀನೇನೂ ಯೋಚನೆಮಾಡಬೇಡ" ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು. ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವ ಮುನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಜೊತೆ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಆಕಾಶ ನೋಡಿದ್ದೆವು. ಅಲ್ಲೊಂದು ಇಲ್ಲೊಂದು ಹೊಳೆಯುವ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಸಹ ಕಾಣುವಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಮೋಡಗಳಿದ್ದವು; ಅವೂ ಕೂಡ ನಿಲ್ಲದಂತೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಅಜ್ಜ ಹೇಳಿದ್ದು ನಿಜ- ಬೆಳಗಿನ ಜಾವಕ್ಕೆ ಜಿಟಿಜಿಟಿ ಶುರುವಾದ ಮಳೆ ಪೂರ್ತಿ ಹಗಲಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಜೋರಾಗಿ ಸುರಿಯಲಾರಂಭಿಸಿತ್ತು! ಚಂದಮಾಮ, ಬೊಂಬೆಮನೆ ಓದುವ ರಘು ಮತ್ತು ನನಗೆ ಅಜ್ಜ ಮಹಾ ಮಾಂತ್ರಿಕನಂತೆ ಕಂಡಿದ್ದರು! ಆಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿನ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ನೋಡಿಯೇ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಅರಿಯಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಅಜ್ಜ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ, ನನಗೆ ಸಧ್ಯ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿರುವ ಕೆಲವು ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಿಮಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.....

ಮಳೆಹುಳುಗಳು ಮನೆಯೊಳಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಮಳೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಮಳೆಹುಳುಗಳು ಮುಸ್ಸಂಜೆಯಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೊರೆದು ದೀಪಕ್ಕೆ ಆಕರ್ಷಿತವಾಗಿ ಮನೆಯೊಳಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಆಗ ಮಳೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು ಅಜ್ಜ. ರಘು ಮತ್ತು ನಾನು ಶಾಲೆಯ ವಿಜ್ಞಾನ ಪುಸ್ತಕದ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು "ಹುಳುಗಳು ಬರುವು ದೀಪಕ್ಕೆ, ಮಳೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅಲ್ಲ" ಎಂದು ಅಜ್ಜನೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರ್ ಹುಳುಗಳು ನೆಲಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಹಾರಿದರೆ ಮಳೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದೂ ಕೂಡ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಅಜ್ಜಿ ಅರಿವೆ ಹಾಸಿದರೆ ಮಳೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಅಥವಾ ಮಳೆಗಾಲ ಮುಗಿಯುತ್ತಾ ಬಂತು ಎಂದರ್ಥ. 'ಅಜ್ಜಿ ಅರಿವೆ' ಎಂದರೆ ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಜೇಡರ ಹುಳುವಿನಂಥ ಹುಳುವೊಂದು ನೇಯ್ದ ಬಲೆ. ಅದರ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಇಬ್ಬನಿಯಿಂದಾಗಿ ಅದು ಬಟ್ಟೆ ಹಾಸಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅಂಗೈ ಅಷ್ಟು ಅಗಲ ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ.

ಮಳೆಗಾಲ ಮುಗಿಯುತ್ತಾ ಬಂದಂತೆ ಜೆಳಗಿನ ಹೊತ್ತು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಬಿಸಿಲು ಜಾಸ್ತಿಯಾದಂತೆ ಕರಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅಜ್ಜ ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು- "ಸಾವಿತ್ರಿ ನೀನು ಕಾಳು-ಕಡಿ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಹಾಕಬಹುದು, ಅಜ್ಜಿ ಅರಿವೆ ಹಾಸಿದ್ದಾಳೆ ಮಳೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದು. ಅಜ್ಜಿ ಹಾಸಿದ ಅರಿವೆಯಲ್ಲಿ ಹುಳುಗಳಿದ್ದರೆ ಮಳೆ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ; ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದರ್ಥ!

ಗುಬ್ಬಿ ಮಣ್ಣು ಆಡಿದರೆ ಮಳೆ ಬರುತ್ತದೆ, ನೀರು ಆಡಿದರೆ ಮಳೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಗುಬ್ಬಿಗಳು ತಮ್ಮ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪಟಪಟನೆ ಬಡಿದು ಆಡುವುದನ್ನು ನೀವೂ ಕೂಡ ಗಮನಿಸಿರಬಹುದು. ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನು ಮಳೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಮೊದಲು ಗುಬ್ಬಿಗಳು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಆಡುತ್ತವೆ.

ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಕೊಡೆ ಕಟ್ಟಿದರೆ ಮಳೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ನಾನೂ ಕೂಡ ನೋಡಿಲ್ಲ. ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಸೂರ್ಯನ ಸುತ್ತಲೂ ಅಂದರೆ ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಸುಮಾರು ದೂರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವರ್ತುಲಾಕಾರ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆಯಂತೆ. ಅದನ್ನು ಸೂರ್ಯನ ಕೊಡೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಚಂದ್ರನಿಗೆ ಕೊಡೆ ಕಟ್ಟಿದರೆ ಮಳೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಅಥವಾ ಮಳೆ ಬರುವುದು ಇನ್ನೂ ಕೆಲದಿನಗಳು ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಚಗಟೆ (ತಗಟೆ) ಗಿಡ-Cassia tora (http://www.vedicshop.co.in/wp-content/uploads/2010/11/Cassia-Tora.jpg) ಚಿಗುರಿದರೆ ಶುರುವಾದ ಮಳೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮಳೆಗಾಲ ಸರಿಯಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಹೊರತು ಚಗಟೆ ಗಿಡ ಸರಿಯಾಗಿ ಚಿಗುರುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಅಲ್ಲೊಂದು ಇಲ್ಲೊಂದು ಚಿಗುರಬಹುದು; ಆದರೆ ಹಿಂಡು ಹಿಂಡಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ಈ ಗಿಡದ ಕಾಯಿಗಳು ಎತ್ತಿನ ಕೊಂಬಿನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸೇರಿಕೊಂಡಿರುವುದರಿಂದ ನಾವು ಶಾಲೆಗೇ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯ ಬದಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲ ಅವುಗಳನ್ನು ಕೊಯ್ದು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸಿಕ್ಕಿಸಿ ಎಳೆದು ಯಾರ ಎತ್ತು ಗೆದ್ದಿತು, ಯಾರ ಎತ್ತು ಸೋತಿತು ಎಂದು ಆಡಿದ್ದು ಈಗ ಬರೀ ನೆನಪು.

ಅಂತೆಯೇ ಬಸವನ ಹೂ ಆಗುವವರೆಗೂ ಮಳೆಗಾಲ ಹಿಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಇದರ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಹೆಸರು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. http://4.bp.blogspot.com/_GpC2Vvhnixo/THKgt9J4SqI/AAAAAAAAAbM/SCifp4KHk2s/s1600/2.jpg
Thanks to V. D. Bhat Sugavi.... ಈ photo ಅವರ blog ನಿಂದ ಕದ್ದಿದ್ದು!
ಬಿಳಿಯ ಬಣ್ಣದ ಈ ಚಿಕ್ಕ ಹೂವು ನೆಲದಿಂದಲೇ ಎದ್ದು ಬರುತ್ತದೆ. ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೂ ಕಾಣ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮಳೆಗಾಲ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಶುರುವಾದ ನಂತರ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತದೆ. ಹೂವಿನ ಒಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿನ ಮುಖದಂಥದೊಂದು ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಭಾಗವಿರುತ್ತದೆ.

'ಮೃಗಶಿರ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಗಿಡವನ್ನು ಮುರಿದು ನೆಟ್ಟರೂ ಬದುಕುತ್ತದೆ'. ಮೃಗಶಿರ ಮಳೆಯನ್ನೂ 'ಗಿಡ ನೆಡುವ ಮಳೆ' ಎಂದೇ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟ ಗಿಡ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ.

'ಆರಿದ್ರಾ ಮಳೆ ಮಾಡಿದಂತೆ ಆರು ಮಳೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ'. ಆರಿದ್ರಾ ನಕ್ಷತ್ರದ ಮಳೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಯ್ದರೆ ನಂತರದ ಆರು ನಕ್ಷತ್ರಗಳೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಯ್ಯುತ್ತವೆ; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಇಲ್ಲ. 'ಆರಿದ್ರಾ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ಆಚೆ ಮರದ ಕಾಗೆ ಈಚೆ ಮರಕ್ಕೆ ಹಾರಲಾರದಷ್ಟು ಮಳೆ ಹೊಯ್ಯುತ್ತದೆ'

ಮಘೆ ಮಳೆ ಕುರಿತು ಅನೇಕ ಮಾತುಗಳಿವೆ. 'ಮಘೆ ಮಳೆ ಮೊಗೆದು ಮೊಗೆದು ಹೊಯ್ಯುತ್ತದೆ'. 'ಹೊಯ್ದರೆ ಮಘೆ, ಹೋದರ ಹೊಗೆ'. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಜೋರಾಗಿಯೇ ಸುರಿಯುವ ಮಘೆ ಮಳೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮೋಡಗಳು ಹೊಗೆಯಂತೆ ಚದುರಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ. 'ಮಘೆ ಮಳೆ ಹೊಯ್ದಷ್ಟೂ ಚೆನ್ನ; ಮನೆ ಮಗ ಉಂಡಷ್ಟೂ ಚೆನ್ನ'. ಈ ಮಾತಿಗೆ ನಾನು ಅಜ್ಜನ ಬಳಿ "ಮಗ ಮಾತ್ರ ಏಕೆ ಉಣ್ಣಬೇಕು? ಮಗಳೇಕೆ ಅಲ್ಲ?" ಎಂದು ವಾದಮಾದಿದ್ದೆ!

'ಹುಬ್ಬೆ ಮಳೆ ಹೊಯ್ದರೆ ಗಿಡಗಳಿಗೆ ಅಬ್ಬೆಯ ಹಾಲು ಕುಡಿದಂತೆ'. ಹುಬ್ಬಾ (ಅಥವಾ ಹುಬ್ಬೆ) ಮಳೆಯ ನೀರು ಗಿಡಗಳಿಗೆ ತಾಯಿಯ ಹಾಲಿನಲ್ಲಿರುವಷ್ಟು ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆಯಂತೆ.

ಹಸ್ತೆ ಹನಿಸಿ, ಚಿತ್ತೆ ಭರಸಿ, ಸ್ವಾತಿ ಸುರಿದರೆ ಎತ್ತು ಕೊಟ್ಟು ಎಮ್ಮೆ ತತ್ತಾ (ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಾ) ಎಂದಿದ್ದಳು. ಹಸ್ತ ಮಳೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೀಳಬೇಕು, ಚಿತ್ತ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಿ ಮಳೆಗಳು ಆಗೊಂದು ಈಗೊಂದು ಬಿದ್ದರೆ ಸಾಕು. ಆದರೆ ಅದೇನಾದರೂ ಉಲ್ಟಾಪಲ್ಟಾ ಆದರೆ ವ್ಯವಸಾಯಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲವಿಲ್ಲ, ಹೈನುಗಾರಿಕೆಯೇ ಗತಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

'ಸ್ವಾತಿ ಮಳೆ ಎಂದರೆ ಹೊಸ ಮಜ್ಜಿಗೆ ಮಳೆ'. ಆ ಮಳೆಯ ನೀರನ್ನು ಹಾಲಿಗೆ ಹಾಕಿದರೆ ಹಾಲು ಹೆಪ್ಪಾಗುತ್ತದೆ. ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಿ ಮಳೆಯ ನೀರನ್ನು ಹಿಡಿದು ವರ್ಷಕೊಮ್ಮೆ ಹೊಸ ಮಜ್ಜಿಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ.

ನಾವು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತ ಹಳೆಯ ಕೊಂಡಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಹವಾಮಾನದ ವೈಪರೀತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ದೂರುತ್ತಾ ನಾವೇನು ಮಾಡಬಹುದೆಂಬುದನ್ನು ಮರೆತು ನಿಂತಿದ್ದೇವೆ. ಇದು ದುರದೃಷ್ಟಕರ.

ಕುರುಡನಿಗೆ ದೀಪ ಬೇಡವಾದರೆ (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 249)

2011-04-14T15:40:00.001+09:00

ಕುರುಡನಿಗೆ ದೀಪ ಬೇಡವಾದರೆ ಮನೆಮಂದಿಗೆಲ್ಲಾ ದೀಪ ಬೇಡವೇ? ಕುರುಡನಿಗೆ ದೀಪ ಇದ್ದರೂ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕುರುಡರಲ್ಲದ ಇನ್ನಿತರರಿಗೆ ದೀಪದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ತನಗೆ ಉಪಯೋಗವಿಲ್ಲವೆಂದಾದ/ ಬೇಡವಾದ ವಸ್ತು ಇತರರಿಗೂ ಬೇಡವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲವರಿರುತ್ತಾರೆ. ಅಂಥವರ ಬಗ್ಗೆ ಬಳಸಬಹುದಾದ ಗಾದೆ ಇದು. ಉಳಿದೆಲ್ಲ ವೈಕಲ್ಯಗಳಿಗಿಂಥ ಕುರುಡುತನ ಕಷ್ಟದ್ದು. ಕಣ್ಣು ಇದ್ದವರಿಗಿಂತ ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದ ಕುರುಡರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲಾ ಕುರುಡರ ಬಗ್ಗೆ ಅಪಾರ ಗೌರವಗಳೊಂದಿಗೆ ಈ ಗಾದೆಯನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಓದುಗರು ಈ ಗಾದೆಯಲ್ಲಿ 'ಕುರುಡ' ಎಂಬ ಪದಕ್ಕೆ ಒತ್ತು ನೀಡದೆ, ಗಾದೆಯ ಒಳಾರ್ಥವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲಿ ಎಂಬ ಆಶಯ ನನ್ನದು.

ತಾನು ಕೆಟ್ಟು ಇರಬಹುದು (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 248)

2011-02-21T15:39:00.003+09:00

ತಾನು ಕೆಟ್ಟು ಇರಬಹುದು; ತವರು ಕೆಟ್ಟು ಇರಲಾಗದು.
ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತವರುಮನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೇಳುವ ಗಾದೆ ಇದು. ತಮಗೇನಾದರೂ ಕಷ್ಟ ಬಂದರೆ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ತವರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟ ಎಂದು ತಿಳಿದಾಗ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಅನುಭವಿಸುವ ಚಡಪಡಿಕೆ ಅವರ್ಣನೀಯ. ತವರಿನ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕೆಂದೆನಿಸಿದರೂ ಗಂಡನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನೆನೆನು ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಾರೆ. ಒಂದುವೇಳೆ ಅವರು ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೂ ಸಹಾಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ತವರುಮನೆಯವರು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಜನರು ವಿಧ ವಿಧವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಹಿಂದಿನಕಾಲಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸುವಂಥ ಮಾತು. ಈಗ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ತವರಿನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಬದಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಸಹಾಯಮಾಡುವಂಥ ಸೌಹಾರ್ದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ.

'ತವರುಮನೆ' ಎಂಬ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿದಾಕ್ಷಣವೇ ಏನೋ ಒಂಥರಾ ಪುಳಕ. ಮದುವೆಯಾಗಿ ಬಂದ ಎಲ್ಲ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮದುವೆಯಾಗಿ ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೂ ಬಹುಪಾಲು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತವರುಮನೆಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಅಷ್ಟೇ ತೀವ್ರವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಇರಬೇಕು ಕೂಡ. ನಾನೂ ಹಾಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಭೂತಕಾಲಕ್ಕೆ.....

ನನ್ನ ಮದುವೆಯಾದ ಹೊಸದರಲ್ಲಿ ನಾವು ಶಿರಸಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದೆವು. ನಮ್ಮ ಮನೆ main road ಗೆ ತುಂಬಾ ಹತ್ತಿರವಿದ್ದುದರಿಂದ ಊರ ಕಡೆಯಿಂದ ಬರುವ ಬಸ್ಸುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ನಾನು excited ಆಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ ಮತ್ತು "ನಮ್ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವ ಬಸ್ಸು" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ! ಆಗ ರಾಜೀವ ತಮಾಷೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದುದು ಇನ್ನೂ ನೆನಪಿದೆ- "ನೋಡು, ನೋಡು ಆ ಬಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಅಮ್ಮ ತನ್ನ ಕೈ ಅಚ್ಚು ಹೊಡೆದು ಕಳಿಸಿದ್ದಾಳೆ.... ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡು...ಅಯ್ಯೋ ಬಸ್ಸು ಹೋಯಿತು ಬಿಡು...ನಂಗೆ ಕಾಣಿಸಿತು... ಮುಂದಿನ ಬಸ್ಸಿಗೂ ಇರುತ್ತದೆ...ಆಗ ನೋಡಬಹುದು." ನಗುತ್ತಿದ್ದೆ; ಆದರೆ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಬರುತ್ತಿದ್ದುದು ನಿಜ. ಈಗಿನ ನನ್ನ ಮನೆ 'ನನ್ನ ಮನೆ' ಎಂದು ಅನಿಸಲು ಎಷ್ಟೋ ದಿನಗಳು ಬೇಕಾದವು. ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ರಾಜೀವನ ಬಳಿ "ನಿನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ....." ಎನ್ನುತ್ತಾ ಮಾತಿಗಾರಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮತ್ತೆ ನಗುವ ಸರದಿ ಅವನದು- "ಈ ಮನೆ ನಿಂದೂ ಕೂಡಾ" ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನಿಗೂ ಗೊತ್ತು, ನನ್ನ ಒಳಗೆ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆಯೆಂದು. ಅವನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೂ ಇದೆ- "ನೋಡು, ನಿನಗಾದರೆ ಈಗ ಎರಡು ಮನೆ; ನನಗೆ ಒಂದೇ ಮನೆ". ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಸಮಾಧಾನವಾದರೂ ಮರುಕ್ಷಣ ಮತ್ತದೇ ಬೇಜಾರು.

ನಂತರ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ busy ಆಗುತ್ತಿತ್ತದ್ದಂತೆ ಈ ಬೇಜಾರು ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಕೂಡ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿತು. ಆದರೆ ಈಗ ಕೂಡ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಷ್ಟೇ ತೀವ್ರವಾಗಿ 'ನನ್ನ ಮನೆಯ' ನೆನಪು ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಒಮ್ಮೆ ಹೋಗಿಯಾದರೂ ಬರೋಣ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿರುವ ಕೆಲಸಗಳು ಕಟ್ಟಿಹಾಕುತ್ತವೆ; ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತೇನೆ; ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಪೇಸ್-ಭೂಪತಿ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ ಫೈನಲ್ ಗೆ

2011-01-28T12:29:00.017+09:00

ಇದೇನಿದು? ಅವರು ಆಗಲೇ ಸೆಮಿ ಫೈನಲ್ ಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಯ್ತಲ್ಲ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಹೌದು, ನಾನು ಬರೆಯುವುದನ್ನು ತಡ ಮಾಡಿದೆ. ಮೊನ್ನೆ ಜನವರಿ 25, ಮಂಗಳವಾರ, ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭದ ಕೊನೆಯ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಾ ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲಿ ಹೀಗಿತ್ತು (ಫೋಟೋ ನೋಡಿ). ಒಂದು ಪಕ್ಕದಲ್ಲ್ಲಿ 'ತಾರುಣ್ಯದ ಪರಿಚಯ' ಇದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ಬಿಳಿಯ ಹಾಳೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ! ಪೇಪರ್ ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ ರಾಜೀವ ಬಂದು ನನ್ನ ಮುಖಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದು ಇದನ್ನು ಓದು ಎಂದ. ನಾನು ಓದಿದೆ. ಅರೆ! ಇದೇನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಯೋಚನೆ ಮಾಡುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ರಾಜೀವ ನಕ್ಕು- "ನೀನೂ ಕೂಡ ಹಾಗೆ ಓದಿದ್ಯ" ಎಂದ.

ಮುಂದಿನ ಎರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಜನರ ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಓದಲು ಹೇಳಿದೆ- ನೀವಂದುಕೊಂಡಿದ್ದು ಸರಿ. ಅವರೂ ಹಾಗೆಯೇ ಓದಿದರು- "ಮಾನ ಕಳೆದ ಪೇಸ್-ಭೂಪತಿ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ ಫೈನಲ್ ಗೆ" ಎಂದು! ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭದಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವವರಿಗೆ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಂತೂ ಪ್ರೌಢಿಮೆಯಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಪ್ರತಿ ದಿನದ ಪೇಪರ್ ನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೊಂದು ತಪ್ಪುಗಳೂ ಕೂಡ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೇ ಕಾಣ ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಈ ಕ್ರೀಡಾ ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲಿ font size ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇರೆ ಇದೆ ನಿಜ. ಆದರೆ ನಮ್ಮಕಣ್ಣು ಮೊದಲು ಗ್ರಹಿಸುವುದು ಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ಬಣ್ಣವನ್ನು ಅಲ್ಲವಾ? ಒಂದು ವೇಳೆ 'ಮಾನ ಕಳೆದ' ವನ್ನು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಿಸಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲರೂ 'ಮಾನ ಕಳೆದ ಕಲ್ಮಾಡಿ ಮನೆಗೆ' ಎಂದು ಓದುತ್ತಿದ್ದರು ಅನಿಸುತ್ತದೆ.

ಪೇಪರ್ ನವರು ಮಾಡುವ ಅನಾಹುತ ಒಂದೆರಡಲ್ಲ. ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಶಿರಸಿಯ local ಪೇಪರ್ 'ಲೋಕ ಧ್ವನಿ' (ಜನರು ಅದನ್ನು 'ಲೋಕಲ್ ಧ್ವನಿ' ಎಂದೇ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ) ಯಲ್ಲಿ 'ತಟ್ಟಿಕೈ ರಾಮ ಭಟ್ಟರಿಗೆ ಪತ್ನಿ ಯೋಗ' ಎಂದು ಬರೆದಿತ್ತು. ತಟ್ಟಿಕೈ ಊರಿನ ರಾಮ ಭಟ್ಟರು ನನ್ನ ಅಜ್ಜನ cousin. ಅವರ ಪತ್ನಿ ತೀರಿಹೋಗಿ ಎರಡು ದಿನ ಆಗಿತ್ತು. ಲೋಕ ಧ್ವನಿ ರಾಮ ಭಟ್ಟರಿಗೆ 'ಪತ್ನಿ ವಿಯೋಗ' ದ ಬದಲು 'ಪತ್ನಿ ಯೋಗ' ವನ್ನೊದಗಿಸಿತ್ತು!

ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಘಟನೆ- ಒಂದೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮ ನೆಂಟರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನ ಮದುವೆ ಅವನ ಅಜ್ಜ ತೀರಿಹೊಗಿದ್ದರಿಂದ ಮುಂದೂಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಅವರು phone ಮಾಡಿ ತಿಳಿಸಿ ನಂತರ ವಿಷಯವನ್ನು ಲೋಕ ಧ್ವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು. ಮರುದಿನದ ಲೋಕಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ- 'ಎಮ್ಮೆ ಹೊಂಡಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಸಾವು ಮದುವೆ ಮುಂದೂಡಿಕೆ' ಎಂದು ಬಂತು. 'ಎಮ್ಮೆ ಹೊಂಡಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಸಾವು' ಮತ್ತು 'ಮದುವೆ ಮುಂದೂಡಿಕೆ' ಗಳ ನಡುವೆ ಅಂತರ ತೀರಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಇತ್ತು. ನನ್ನ ಅಜ್ಜಿ (ಆಗ 90 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸು ಅವರಿಗೆ) ಪೇಪರ್ ಓದಿದ ನಂತರ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೇಳಿದ್ದರು- "ವಯಸ್ಸಾದವರು ಎಂದರೆ ಈಗಿನ ಕಾಲದ ಜನರಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಗೌರವ ಇಲ್ಲ. ಅಜ್ಜ ತೀರಿಹೊಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಕೊಡದೆ ಎಮ್ಮೆ ಸತ್ತು ಹೋಗಿದ್ದರಿಂದ ಮದುವೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿದೆ ಎಂದು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಪೇಪರ್ ಗೆ" ಎಂದು. ಅವರೇನೋ 'ಅನಿವಾರ್ಯ ಕಾರಣಗಳಿಂದ' ಎಂದು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅಜ್ಜಿಗೆ ಇದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸಾಕು ಸಾಕಾಗಿತ್ತು!

ಕೋಡ ಕೋಡ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 247)

2011-01-07T16:43:00.001+09:00

ಕೋಡ ಕೋಡ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೋಡುಬಳೆಯೇ ಕಜ್ಜಾಯ.
ಕೋಡ= ಕೊಡಗ= ಮಂಗ. ಕೋಡುಬಳೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಜ್ಜಾಯ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಮಂಗಗಳಂತೆ ನಡುವಳಿಕೆಯುಳ್ಳ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೋಡುಬಳೆಯನ್ನೇ ಕಜ್ಜಾಯವೆಂದು ನೀಡುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಯೋಗ್ಯತೆಗೆ ಅದೇ ಸಾಕು ಎಂದು. ಹಗುರವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವುಳ್ಳವರನ್ನು ಇತರರು ಯಾವುದೋ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅಂಥವರಿಗೆ ಕೊಡುವ ಬೆಲೆ ಕಡಿಮೆ ಎಂಬರ್ಥದ ಗಾದೆ.

ಒಂದೇ ಮಳೆಗೆ ಒಂದು ಕೊಡೆ (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 246)

2010-12-29T15:06:00.004+09:00

ಒಂದೇ ಮಳೆಗೆ ಒಂದು ಕೊಡೆ ಹರಿಯಬಾರದು
ಯಾರೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಒಂದೇ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ನೋಡಿ ಅಳೆಯಬಾರದು. ಹಲವಾರು ಪ್ರಕರಣಗಳ ನಂತರ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಬರಬೇಕು- ಇಂಥ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.
ಕೊಡೆ ಯಾವುದೊ ಒಂದು ಜೋರು ಮಳೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಚೆನ್ನಾಗಿಲ್ಲ ಅನಿಸಿದರೂ ಅದು ಎಸೆದು ಬಿಡುವಂಥ ಕೊಡೆ ಅಲ್ಲದಿರಬಹುದು. ಮಳೆಯ ಅಬ್ಬರಕ್ಕೆ ಕೊಡೆ ಆ ಕಡೆ ಈ ಕಡೆ ಆಗಬಹುದು. ಅಂತೆಯೇ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಕೂಡ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿರಬಹುದು. ಅಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಹಾಗೆ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಬಾರದು. ಒಂದೆರಡು ಮಳೆಯನ್ನೂ ನೋಡಿದಾಗ ಕೊಡೆಯ ಯೋಗ್ಯತೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ; ಒಂದೆರಡು ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಯೋಗ್ಯತೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.

ಎಂಥ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಸುಂದರ ಗಾದೆ ಅಲ್ವ?

ಅಮಟೆ ಮರ (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 244 ಮತ್ತು 245)

2010-12-22T16:43:00.004+09:00

ಅಮಟೆ ಮರ ಅಪ್ಪನ ಮನೆಗೆ ಹೋದಂತೆ.
ಅಮಟೆ ಮರ ತವರಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು ಎಂದು ವಿಚಾರ ಮಾಡುತ್ತದೆಯಂತೆ. ವರ್ಷದ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೈತುಂಬಾ ಕಾಯಿ ತುಂಬಿಕೊಡು ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಆಗ ಆ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲವಂತೆ. ನಂತರ ಕಾಯೆಲ್ಲ ಹಣ್ಣಾಗಿ ಉದುರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಚಳಿಗಾಲಕ್ಕೆ ಪೂರ್ತಿ ಎಲೆಯನ್ನು ಉದುರಿಸಿ ಬೋಳಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿ ಬೋಳು ಮೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವುದು ಬೇಡವೆಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯಂತೆ. ವಸಂತ ಬಂದಾಗ ಚಿಗುರುವ ಸಮಯ. ಹೋಗಲು ಸಮಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಎಲ್ಲಿಗಾದರೂ ಹೋಗುವುದನ್ನು ಅಥವಾ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಕಾರಣಾಂತರಗಳಿಂದ ಮುಂದೆ ಹಾಕ ಬೇಕಾಗಿ ಬಂದರೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. "ಈ ಕೆಲಸ ನೋಡಿದರೆ ಗಣಪತಿಯ ಮದುವೆಯೇ ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ" ಎಂದು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಿರಬಹುದು.

ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಇತರ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಕೆಲಸಗಳು ಅದ್ದಬಂದರೆ ಹೇಳುವ ಗಾದೆ 'ತೆರೆ ಕಳಿದು ಸಮುದ್ರ ಮುಳುಗಿದಂತೆ'. Check http://seemahegde78.blogspot.com/2007/11/64.html

ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ ಇನ್ನೊಂದು ಗಾದೆ- ಹಾಸ್ಯಗಾರನ ಹೆಂಡತಿ ಅಪ್ಪನ ಮನೆಗೆ ಹೋದ ಹಾಗೆ.
ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಎರಡೇ ಬಾರಿ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಒಮ್ಮೆ ಹೋದರೆ ಆರು ತಿಂಗಳು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತಾಳೆ!

ಅಜ್ಜಿ ಮುದುಕಿಯ ಕೋಳಿ (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 243)

2010-11-19T18:54:00.001+09:00

ಅಜ್ಜಿ ಮುದುಕಿಯ ಕೋಳಿ ಕೂಗದೆಯೇ ಬೆಳಗಾಗುತ್ತದೆ.
ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ತನ್ನ ಸಹಾಯ ಇಲ್ಲದೆಯೇ ಯಾವುದೊ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಆಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಾಗ/ ಹೇಳಿದಾಗ ಈ ಗಾದೆಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಗಾದೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಈ ಕಥೆ.... ಒಂದು ಊರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳು ಅಜ್ಜಿಯಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಒಂದು ಕೋಳಿಯನ್ನು ಸಾಕಿದ್ದಳು. ದಿನಾಲೂ ಆ ಕೋಳಿ ಬೆಳಗಾಗುವ ಮೊದಲು ಕೂಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಜ್ಜಿಯ ತಿಳುವಳಿಕೆ- ತನ್ನ ಕೋಳಿ ಕೂಗದಿದ್ದರೆ ಬೆಳಗೇ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ ಅಜ್ಜಿ ಊರವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಪಾಠ ಕಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಬೆಳಗೇ ಆಗದಂತೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡಳು. ಸಂಜೆಯಾಗುತ್ತಲೇ ಕೋಳಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಊರ ಹೊರಗೆ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಳು. (ಅವಳ ಕೋಳಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕೂಗಿತೋ ಇಲ್ಲವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ :-). ಅವಳೆಣಿಸಿದಂತೆ ಆಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಊರಿನಲ್ಲಿ ಎಂದಿನಥೆಯೇ ಬೆಳಗಾಯಿತು.
ಯಾರು ಸಹಾಯ ಮಾಡಲಿ, ಮಾಡದಿರಲಿ, ಕೆಲಸಗಳು ನಡೆಯುವಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ.

ಅಪ್ಪಯ್ಯ ನನಗೆ ಹೊಡೆದ (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 241 ಮತ್ತು 242 )

2010-10-31T16:44:00.002+09:00

ಅಪ್ಪಯ್ಯ ನನಗೆ ಹೊಡೆದ, ನಾನು ಸಣ್ಣ ಮಾಣಿಗೆ ಹೊಡೆದೆ.
ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಅಪ್ಪ ಹೊಡೆದಾಗ ಮಗ ಇನ್ನೇನೂ ಮಾಡುವಂತಿಲ್ಲ; ಹೊಡೆತ ತಿಂದ ಸಿಟ್ಟನ್ನು, ಬೇಸರವನ್ನೂ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ತನ್ನ ತಮ್ಮನಿಗೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾನೆ. Boss ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸಿಟ್ಟನ್ನು ತೋರಿಸಿದಾಗ ನಾವು ಅಸಹಾಯಕರಾಗಿ, ಇನ್ನೇನೂ ಮಾಡಲರಿಯದೇ ನಮ್ಮ assistant ಮೇಲೆ ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡುವಂಥದು. ಇಂಥದೇ ಇನ್ನೊಂದು- ಅತ್ತೆಯ ಮೇಲಿನ ಸಿಟ್ಟು ತೊತ್ತಿನ ಮೇಲೆ. ಅತ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ಸಿಟ್ಟನ್ನು ತೋರಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೇ ಸೊಸೆ ಕೆಲಸದವಳ ಮೇಲೆ ಸಿಟ್ಟು ತೋರಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಶ್ವೇತಾ ಜೊತೆ ಕರಡಿ

2010-10-08T15:12:00.008+09:00

ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯ ಸ್ನೇಹಿತನೊಬ್ಬ photographer. ಅಪಾರ ಸಮಯಪ್ರಜ್ಞೆಯುಳ್ಳವ. ಎಲ್ಲಿ ಹೋದರೂ ನಮ್ಮ ಯಾರ ಕಣ್ಣಿಗೂ ಬೀಳದಿದ್ದುದು ಅವನ camera ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದಿರುತ್ತದೆ. ಈ photo ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆ ಅಷ್ಟೇ. ಎಲ್ಲೋ ಮದುವೆಯ phtography ಗೆ ಹೋದಾಗ ಇದನ್ನು ತೆಗೆದು ನನಗೆ ಕಳಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. Thanks to him (ಅವನಿಷ್ಟದಂತೆಯೇ ಅವನ ಹೆಸರನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಿಲ್ಲ). ಆದರೆ ಅವನ ಸಮಯಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಹೊಗಳದೇ ಇರಲಾದೀತೇ? ಅಂದಹಾಗೆ ಮದುಮಗನ ಹೆಸರು ಶಂಕರ ಡಿ.

ಅನುಭವ

2010-09-07T17:16:00.005+09:00

ಅದೊಂದು ಸುಂದರ, ಸುವ್ಯಸ್ಥಿತ, ಕಟ್ಟಡ, ಪಟ್ಟಣದ ಗದ್ದಲದಿಂದ ದೂರ ಹಳ್ಳಿಯ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ. ಅದು ನನ್ನ ಆಫೀಸಾಗಿತ್ತು; ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ. ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಇರುವಂತೆಯೇ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ಎಲ್ಲಾ ಥರದ ಜನರಿದ್ದರು. ಕಂಡಾಗ ನಗೆ ಬೀರುವವರು, ನಗೆ ಬೀರದವರು, 'ಹಾಯ್' ಎನ್ನುವವರು, ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರು, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಆಪ್ತ ಸ್ನೇಹಿತರು.... ಹೀಗೆ ಹಲವರು. ಅವರೆಲ್ಲರಿಂದ ಆದ ಅನುಭವಗಳೂ ಹತ್ತು ಹಲವಾರು. ಕೆಲವರು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೇ ಸಾಕು ಎನ್ನುವಷ್ಟು warm ಜನರು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ದೂರ ಹೋದರೆ ಸಾಕಪ್ಪಾ ಎನಿಸುವಂಥವರು, ಕೆಲಸವನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮಾಡೋಣ ಎನ್ನುವವರು, ತಮ್ಮ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ತಂದು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಮೇಲೆಯೇ ಹಾಕುವವರು, ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ reward ಅನ್ನು ಜೊತೆಗಾರರಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಸಂತೋಷಪಡುವವರು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತಾವು ಪೂರ್ತಿ credit ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವವರು.....ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಬಗೆಯವರು. ಅವರೆಲ್ಲರಿಂದ ತುಂಬಾ ಕಲಿತೆ ಜೀವನದ ಪಾಠವನ್ನು..... ಆದರೂ ಏಕೋ 'ಕತ್ತೆಯ ತರಹ ದುಡಿದು ಪ್ರಯೋಜನವೇ ಇಲ್ಲ' ಎನಿಸಿತು; ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟೆ, ಹಗುರಾದೆ :-)

ಹೂವಲ್ಲದಿದ್ದರೆ (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ 239, ಮತ್ತು 240)

2009-09-02T20:04:00.000+09:00

ಹೂವಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹೂವಿನ ಎಸಳು.
ಯಾವುದೋ ವಸ್ತು ಪೂರ್ತಿ ಸಿಗದೇ ಹೋದರೂ ಕೂಡ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಸಿಕ್ಕಾಗ (ಅಥವಾ ಬೇರೆಯವರು ಕೊಟ್ಟಾಗ) ಹೇಳುವ ಮಾತು. ಇದೇ ತರಹದ, ಆದರೆ ಬೇರೆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಳಸುವಂಥ ಮಾತೆಂದರೆ- ಬೆಲ್ಲವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬೆಲ್ಲದಂಥಾ ಮಾತು. ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡುಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಬಯಸಬಹುದು, ಹಾರೈಸಬಹುದು ಎನ್ನುವಾಗ ಬಳಸಬಹುದು.

ಅಜ್ಜ ಊರಿದ್ದಕ್ಕೂ (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ 236, 237, ಮತ್ತು 238)

2009-08-07T14:22:00.006+09:00

ಅಜ್ಜ ಊರಿದ್ದಕ್ಕೂ ಮೊಮ್ಮಗ ಹಾರಿದ್ದಕ್ಕೂ ಸಮ.
ಅಜ್ಜ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಊರಿದ್ದನ್ನು ಸರಿಗಟ್ಟಲು ಮೊಮ್ಮಗ ಶಕ್ತಿ ಮೀರಿ ಹಾರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ದೊಡ್ಡವರು ಅನುಭವದಿಂದ ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಸಣ್ಣವರು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಮಾಡುವ ಸಂದರ್ಭಗಳಿರುತ್ತವೆ. ದೊಡ್ಡವರ ಅನುಭವವನ್ನು ಸಣ್ಣವರ ಜ್ಞಾನ ಸರಿಗಟ್ಟಲಾರದು ಎನ್ನುವಾಗ ಬಳಸಬಹುದು. ಅಜ್ಜನಿಗೆ ಕೆಮ್ಮಲು ಕಲಿಸಲು ಹೋಗಿದ್ದ ಎಂಬ ಗಾದೆಯೂ ಸಹ ಇದೆ; ಅಂದರೆ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಮೊದಲೇ ಗೊತ್ತಿರುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಸಣ್ಣವರು ವಿವರಿಸಲು ಹೋದಾಗ ಹಿರಿಯರಿಂದ ಈ ಮಾತು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ' ಸುಮ್ಮನಿರು, ನಾನು ಉಪ್ಪು ತಿಂದಷ್ಟು ನೀನು ಅನ್ನ ತಿನ್ನಲಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಹಿರಿಯರು ಹೇಳುವುದನ್ನಂತೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಳಿಯೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಅಪ್ಪ ಮತ್ತು ಇಂಟರ್ನೆಟ್

2009-07-28T16:59:00.007+09:00

ನಾನು, ರಘು computer ಕೊಂಡ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪನಿಗೆ computer ಕಲಿಸಿಯೇ ತೀರಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆವು. ಅವನೂ ಒಪ್ಪಿದ್ದ.... 'ಹಾ, ಈಗಿನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪವನ್ನಾದರೂ ತಿಳಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಕೂಡ ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ' ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನೂ ಹೊರಹಾಕಿದ್ದ. ನಂತರ ಕಲಿಯಲು ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಬಂದು ಕೂತ. paint-brush ನಿಂದ ಶುರುಮಾಡಿದ್ದೆವು. ದಿನವಿಡೀ ಗದ್ದೆ-ತೋಟಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿರುತ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪ ಹತ್ತೇ ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ಆಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಇಲ್ಲವೇ ತೂಕಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ನಂತರ ಕಲಿಯುವಿಕೆ ಅಲ್ಲಿಗೇ ನಿಂತು ಹೋಯಿತು. ನಾನು, ರಘು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬಿದ್ದೆವು; computer ಕೂಡ ಮಾರಿಬಿಟ್ಟೆವು. ಹಾಗಂತ ಅಪ್ಪ ಕಲಿಯಲು ಆಗದಂಥ ದಡ್ಡನಲ್ಲ. ಆಗಿನ ಕಾಲದ B.Sc.(Mathematics). ನಾನು, ರಘು ಮಾತಾಡಿದ English ನಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಕರಣ ದೋಷ ಹುಡುಕುವಷ್ಟು ನಿಷ್ಣಾತ. ನೆಂಟರಿಷ್ಟರ ಮನೆಗಳಿಂದ high school, college ಗೆ ಹೋಗುವ ಹುಡುಗರನ್ನೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟು ಹಾಕಿಕೊಂಡು Mathematics ಮತ್ತು English ತರಬೇತಿ ಕೊಡುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ.

Engineer ಅಥವಾ doctor ಆಗಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಅಪ್ಪ ಯಾವುದೋ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಯಬೇಕಾಯಿತಂತೆ. ಆ ಬಗ್ಗೆ ಅವನಿಗೆ ಇಂದಿಗೂ ವಿಷಾದವಿದೆ; ನಮಗೂ ಇದೆ. Human physiology, medicine ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಪ್ಪನ ಜ್ಞಾನ ನಮಗೆ ಅಚ್ಚರಿ ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ನಾನು ಕಲಿತು ಆಗಲೇ ಮರೆತು ಹಾಕಿದ Pythagoras ನ theorem ಅನ್ನು ಮನೆಕಟ್ಟುವಾಗ 'ಐಮೂಲೆ' ತೆಗೆಯಲು, ಮಾಡು ಕಟ್ಟಲು ಹೇಗೆ ಬಳಸಬಹುದು ಎಂದು ಅಪ್ಪ ತೋರಿಸಿದಾಗ ಆತನಿಗೊಂದು engineer ಪಟ್ಟವನ್ನು ನಾನು ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ! Veterinary doctor ಸಹಾಯ ಇಲ್ಲದೆಯೇ ದನ-ಕರುಗಳಿಗೆ ಔಷಧ, injection ಮಾಡುತ್ತಾನೆ....ಕೃಷಿಯಲ್ಲೂ ಅವನದು ವಿವಿಧ ಪ್ರಯೋಗ. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಅವನು ಸಂಶೋದನೆಯಲ್ಲಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಎನಿಸುತ್ತದೆ.
ಮೊನ್ನೆ ರಘು ಮಣಿಪುರದಿಂದ ಮನೆಗೆ phone ಮಾಡಿದ್ದನಂತೆ.... ಸಂಭಾಷಣೆ ಹೀಗೆ ನಡೆಯಿತು ಎಂದು ರಘು ನಂತರ ನನಗೆ phone ಮಾಡಿ ಹೇಳಿದ.
"ಅಪ್ಪ, ಊರ ಕಡೆ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಮಳೆ ಅಲ್ದಾ?"
"ನಿಂಗೆ ಹೆಂಗೆ ಗೊತ್ತಾತು? ವಾರ್ತೆ ಕೇಳಿದ್ಯ?"
"ಇಲ್ಲೆ, ದಿನಾಲೂ ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ಓದ್ತಿ".
"ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ಮಣಿಪುರದ ವರೆಗೆ ಬರ್ತ?!!!"
"ಇಲ್ಲೆ, online ಓದ್ತಿ". (ರಘು ಈಗ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳಿಂದ ಮಣಿಪುರದಲ್ಲಿ headquarters ನಲ್ಲಿ ಇರುವುದರಿಂದ internet ಸಿಗುತ್ತಿದೆಯಂತೆ)
"Computer ನಲ್ಲಿ ಓದಕಾದ್ರೆ ಪುಟ ಹೆಂಗೆ ಮಗ್ಚ್ತೆ?!!"
"Click ಮಾಡಿರೆ ಮುಂದಿನ ಪುಟಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತು, ಮುಂದಿನ ಸಲ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ತೋರಿಸ್ತಿ."

ಅಪ್ಪ computer ವಿಷಯದಲ್ಲಿ zero ಆದರೇನಾಯಿತು, ಅವನಲ್ಲೊಬ್ಬ engineer, doctor, researcher, teacher ಹೀಗೆ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಜನರು ಅಡಗಿದ್ದಾರೆ. ನಾಡಿದ್ದು ಮೂವತ್ತೊಂದನೆಯ ತಾರೀಖಿಗೆ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಅರವತ್ತು ತುಂಬುತ್ತದೆ. ಅವನಿಗೆ ನೆನಪಿದೆಯಾ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ನನಗಿನ್ನೂ ಅನುಮಾನ. ಆದರೆ ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷ July 31 ಕ್ಕೆ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ phone call ಗಾಗಿ ಅಪ್ಪ ಕಾದಿದ್ದ ಎಂದು ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿದ್ದಳು. ಅವನಿಗೆ phone ಮಾಡಿ greet ಮಾಡುವ ಮೊದಲೇ ಅವನ ಜ್ಞಾನ ಸಾಗರಕ್ಕೊಂದು hats off ಹೇಳುತ್ತಾ birthday wishes advance ಆಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ - Many Happy returns of the Day ಅಪ್ಪ :-)

ಮ. ಮಾ: ರಘು ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷ ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮನನ್ನು ಮಣಿಪುರಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದಾಗ ಅಪ್ಪನ ಇಚ್ಚೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಆ ರೀತಿ dress ಮಾಡಿಸಿದ್ದನಂತೆ.... ಆಗ ತೆಗೆದ photo ಅದು .

ಒಪ್ಪೋಲೆ

2009-07-03T14:00:00.001+09:00

Google docs ನಲ್ಲಿ share ಮಾಡಿದ್ದು ಸರಿಯಾಗದಿದ್ದರಿಂದ ಹಿಂದಿನ post ನ link open ಆಗ್ತಾ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಸರಿಮಾಡುವಷ್ಟು ಸಮಯ ನನಗೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.
ಈಗ ಸರಿ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿಬಿಡಿ. ಈ concept ಅನ್ನು ಈ ಮೊದಲೇ ನೋಡಿದ್ದರೆ ಕ್ಷಮಿಸಿ.
ನಿಮಗಿಷ್ಟವಾದರೆ ನನ್ನ ಶ್ರಮ ಸಾರ್ಥಕ.

ಬದಲಾವಣೆ ಬೇಕಾಗಿದೆ

2009-06-16T13:43:00.026+09:00

ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಡೆಯಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುವುದೆಂದರೆ ಹರಸಾಹಸವೇ ಸರಿ. ಹೊಗೆ ಕುಡಿಯುತ್ತ, ವಾಹನಗಳ ಕಿರಿಚಾಟವನ್ನು ಸಹಿಸುತ್ತಾ ಮನೆ ತಲುಪುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಮಾತನಾಡಿಸಿದರೆ ಗದರುವಷ್ಟು ಸುಸ್ತಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಕಿರಿಕಿರಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಮುಂದುವರಿದ ಬಹುತೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ bicycle ಗಳನ್ನು ಜನರು ತುಂಬಾ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ನೋಡಿದಂತೆ ಟೋಕಿಯೋದಲ್ಲಿ office ಗೆ ಹೋಗುವವರು ಹಲವರು formal dress ಹಾಕಿಕೊಂಡು bicycle ತುಳಿಯುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನು ಅವಮಾನವೆಂದು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. Market ಗೆ ಹೋಗುವುದಂತೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ bicycle ನಲ್ಲಿಯೇ. ಮಕ್ಕಳು ತುಂಬಾ ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗಿನಿಂದಲೇ ತಂದೆ-ತಾಯಿ bicycle ಕಲಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಮುದುಕ ಮುದುಕಿಯರಾಗುವವರೆಗೂ ಅದನ್ನೇ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. Shopping mall ಗಳ basement ಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ bicycle parking ಗೆ ಜಾಗವನ್ನು ಮೀಸಲಾಗಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ.

Younger generation ನ ಹುಡುಗ-ಹುಡುಗಿಯರೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ bicycle ಗಳನ್ನೇ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿಯಂತೆ ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಅಂತಸ್ತಿಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುವಂಥದು ಎಂದು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹದಿನಾರು ವರ್ಷ ಕಳೆದ ನಂತರ bicycle ತುಳಿಯುವವರು ತೀರ ಅಪರೂಪ. ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿಯೇ ಇರುವ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗಲೂ ಕೂಡ motor bike ಹತ್ತಿಯೇ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಹೊಗೆ ಉಗುಳುತ್ತ ಇನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹೊಗೆಯ ಜೊತೆ ಗುಟಖಾ ಕೂಡ ಉಗುಳುತ್ತ!

ನಮ್ಮ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ವಾಹನಗಳ horn ಶಬ್ದವಂತೂ ಕಿವಿಗಡಚಿಕ್ಕುತ್ತವೆ. ಅನವಶ್ಯಕವಾಗಿ horn ಮಾಡುವವರೇ ಹೆಚ್ಚು. Traffic signal ನಲ್ಲಿ ನಿಂತಾಗಲೂ horn ಮಾಡುವವರಿಗೇನು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯ? ಮುಂದೆ ನಿಂತವನು signal ಹಸಿರು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದ ನಂತರ ಕದಲಲು ಎರಡು second ಗಳ ಕಾಲ ಜಾಸ್ತಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಜನರು horn ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ! ಎರಡು second ಗಳಷ್ಟು ತಾಳ್ಮೆ ಬಹುತೇಕ ಜನಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲ. ನಂಬಿದರೆ ನಂಬಿ, ಅತ್ಯಂತ ಜನಸಾಂದ್ರತೆಯುಳ್ಳ ಟೋಕಿಯೋದಲ್ಲಿ ನಾನಿದ್ದ ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ನಾನು ಕೇವಲ ಏಳೆಂಟು ಸಲ horn ಸದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಆಗೆಲ್ಲಾ ನಾವು ಯಾರೋ ಭಾರತೀಯ ಮನುಷ್ಯ drive ಮಾಡುತ್ತಿರಬಹುದು ಎಂದು ನಗುತ್ತಿದ್ದೆವು! ರಸ್ತೆ ಖಾಲಿ ಇದ್ದರೂ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ horn ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ ಯಾರೂ ಅಡ್ಡ ಬರದೇ ಇರಲಿ ಎಂದು. ಪ್ರಪಂಚ ಹಾಳಾಗಿ ಹೋದರು ನಾನು ಮೊದಲು ನುಗ್ಗಬೇಕು 'me first' ಎನ್ನುವ attitude ಬದಲಾದ ಹೊರತೂ ಯಾವುದೂ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಇಲ್ಲಿನ ನನ್ನಂಥ ಪಾದಚಾರಿಗಳಂತೂ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸಲ್ಲದವರು. ನಿಬಿಡ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿಪಾದಚಾರಿಗಳು ದಾಟಲಿ ಎಂದು ಯಾವ ವಾಹನದವರೂ ವೇಗ ತಗ್ಗಿಸುವುದಿಲ್ಲ, signal ಇಲ್ಲದ ಹೊರತು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದಂತೂ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ. ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೂ ಜೋರಾಗಿ horn ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ನನ್ನ ರಸ್ತೆ, ನೀನೇಕೆ ಅಡ್ಡ ಬರುತ್ತೀಯಾ ಎಂಬಂತೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಸಂಸ್ಕಾರದಲ್ಲಿಯೇ ಬರಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ. ಇತರ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಪಾದಚಾರಿಗಳಿಗೆ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆ, bicycle ನವರಿಗೆ ಎರಡನೇ ಆದ್ಯತೆ, ಸ್ವಂತ ವಾಹನಗಳ ಚಾಲಕರಿಗೆ ಕೊನೆಯ ಆದ್ಯತೆ ಇದೆ ಎಂಬಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಯಾವ ಕಾನೂನಿನ ಮೂಲಕ ಬಂದಿದ್ದಲ್ಲ. ತಮ್ಮಂತೆ ಇತರರೂ ಮನುಷ್ಯರು ಎಂಬ ಭಾವನೆಯಿಂದ ಬಂದಿದ್ದು ಅಷ್ಟೇ. ಟೋಕಿಯೋದಲ್ಲಿ ಪಾದಚಾರಿಗಳು ರಸ್ತೆ ದಾಟುವಾಗ ಇತರ ವಾಹನದವರು ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ತಮ್ಮ ವಾಹನಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾವು ನಿಂತು ಅವು ಮೊದಲು ಹೊರಡುವಂಥಾದರೆ ನಮ್ಮ ಕಡೆ ನೋಡಿ ಒಮ್ಮೆ ತಲೆ ಬಗ್ಗಿಸಿ ಧನ್ಯವಾದ ಸೂಚಿಸದೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬಂದ ಒಂದೆರಡು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ರಸ್ತೆ ದಾಟಲು ತಡಬಡಾಯಿಸಿದ್ದೆ. ಈಗ ಮತ್ತೆ expert; ಹುಟ್ಟಾ ಕಲಿತದ್ದು ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗ ಬೇಕು ಹೇಳಿ! Bus, train ಗಳಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವಾಗ, ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಇತರರಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗದಂತೆ ಜಾಗ್ರತೆ ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪಕ್ಕ ಕೂತು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಮೈಮೇಲೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ. ಗಂಡಸರ ಮೇಲೆ ನಾವು safety pin ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಅಗತ್ಯ ಬೀಳುವುದೇ ಇಲ್ಲ.

workplace ಗಳಲ್ಲೂ ಅಷ್ಟೇ, ಬೇರೆಯವರ ಬಗ್ಗೆ gossip ಮಾಡುವಷ್ಟು ಪುರಸೊತ್ತು ಯಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿಯ ಕಥೆಯೇ ಬೇರೆ, ಎದುರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಾಗ ನಗಲೂ ಕೂಡ ವಿಚಾರ ಮಾಡುವವರು ನಮ್ಮ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಏನೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಪರಂಪರೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಜಂಭ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಷ್ಟೇ ಉಳಿದಿದೆಯೇ ವಿನಃ ಹಿರಿಯರು ಉಳಿಸಿದ್ದ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿಕೊಂಡು ಸ್ವಾರ್ಥದ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಿದ್ದೇವೆ, hypocrite ಗಳಾಗಿದ್ದೇವೆ, ಮನುಷ್ಯತ್ವವನ್ನೇ ಮರೆತಿದ್ದೇವೆ.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಯಾಕೆ ಮಾತಾಡಿದೆ? ಇಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ inbox ನಲ್ಲಿ ಒಂದು email ಬಂದು ಕುಳಿತಿತ್ತು. ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರೊಡನೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಏನೋ ಒಂಥರಾ ಖುಷಿ. ನಿಮಗೂ ಕೂಡ ಇಂಥದೇ email ಸಿಕ್ಕಿರಬಹುದು. ಈ ಕೆಳಗಿನ link ನೋಡಿ.

http://www.esnips.com/doc/f324ea34-591f-4640-8d62-83ea9c65c8cc/Traffic-problems-and-solution

ಇದರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟನ್ನು ನಾವು ಪಾಲಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಪ್ರಯತ್ನ ಪಡುವುದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೇನಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ? ಅಂದು ಗಾಂಧೀಜಿ ಹೇಳಿದ್ದು, ಇಂದು ಒಬಾಮಾ ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದು - "Be the change you want to see."

ಕ್ರೀಮ್ ಬಿಸ್ಕೆಟ್

2009-05-28T18:10:00.004+09:00

ಕ್ರೀಮ್ ಬಿಸ್ಕೆಟ್ ಹೇಗೆ ತಿಂತೀರಾ?.... ಇದೆಂಥ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅಲ್ಲವಾ? ನಿಜ. ಮಕ್ಕಳು ಕ್ರೀಮ್ ಬಿಸ್ಕೆಟ್ ತಿನ್ನುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದೀರಾ? ಬಿಸ್ಕೆಟ್ಟನ್ನು ಬೇರೆಯಾಗಿಸಿ, ಅದರ ನಡುವೆ ಇರುವ ಕ್ರೀಮನ್ನು ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಘಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಸವಿದು, ನಂತರ ಉಳಿದಿರುವ ಎರಡೂ ಬಿಸ್ಕೆಟ್ಟನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಎಂದಾದರೂ ಹಾಗೆ ತಿಂದಿದ್ದೀರಾ? ನಾನಂತೂ ನಾನೂ ಚಿಕ್ಕವಳಿದ್ದಾಗ ಹಾಗೆಯೇ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಇಂದು ಏಕೋ ಹಾಗೆ ತಿನ್ನಲು ಮನಸ್ಸಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಈಗ ಹಾಗೆ ತಿನ್ನಲು ನಾಚಿಕೆ ಒಂದು ಕಾರಣವಾದರೆ ಇನ್ನೊದು ಕಾರಣ ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮಜವೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬಿಸ್ಕೆಟ್ಟನ್ನು ಬಾಯಿಗೆ ತುರುಕಿ ನುಂಗಿದರೆ ಮುಗಿದು ಹೋಯಿತು. ಅದನ್ನು enjoy ಮಾಡಿ ತಿನ್ನುವಷ್ಟು ಪುರುಸೊತ್ತು, ತಾಳ್ಮೆ ಎರಡೂ ಇಲ್ಲ. ಚಿಕ್ಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ವಿಷಯಗಳೇ ಅದ್ಭುತ ಆನಂದವನ್ನು ತಂದುಕೊಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಬಿಸ್ಕೆಟ್ ಎಂದರೆ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದ ನನಗೆ ಈಗ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅದನ್ನು ನೋಡಿದರೇ ಮೂಗು ಮುರಿಯಬೇಕೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾಗ ಖುಷಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳು ಇಂದೂ ಕೂಡ ಖುಷಿ ಕೊಡುತ್ತವೆ; ನೀರಾಟ ಆಡುವುದು, ಕಾಡು ಅಲೆಯುವುದು, ಬೆಕ್ಕು-ನಾಯಿಗಳ ಜೊತೆ ಆಟ ಆಡುವುದು, ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೀಗೆ ಇನ್ನೊಂದೆರಡು ಅಷ್ಟೇ. ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಇಷ್ಟು ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವಷ್ಟು ಉತ್ಸಾಹ ನಮಗೆ ಈಗಲೇ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ದೊಡ್ಡದೇನೋ ಒಂದರ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಿ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನೇ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾಗ ಆನಂದಿಸಿದ ವಿಷಯಗಳು ಈಗ ಅಷ್ಟೊಂದು ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿ ಅನಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ನಾನು ಅಷ್ಟೊಂದು ಬೆಳೆದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆನೆಯೆ?- ತಿರುಗಿ ನೋಡಲಾರದಷ್ಟು. ನನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಗಳು ಎಲ್ಲಿಯೋ ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಳೆಯೆ? “Backward, turn backward, Oh Time! in your flight Make me a child again just for tonight!!” -Elizabeth Akers Allen

ಹಾಡಿ ಹರಸಿ (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 234 ಮತ್ತು 235 )

2008-12-17T11:05:00.002+09:00

ಹಾಡಿ ಹರಸಿ ಮಗಳೇ ನಿನ್ನ ಪುಣ್ಯ ಎಂದಿದ್ದರು.
ಮಗಳಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಮಾಡಬಹುದು ನಂತರ ಕೈಮೀರಿದಾಗ ಹಣೆಬರಹದಲ್ಲಿದ್ದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಬುದ್ಧಿ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುವಷ್ಟು ಹೇಳುವುದು ಒಂದು ವೇಳೆ ಅವರು ಕೇಳದಿದ್ದರೆ ನಂತರ ಅದೃಷ್ಟವಿದ್ದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕೈಚೆಲ್ಲುವುದು. ಹೆಚ್ಚು-ಕಮ್ಮಿ ಇದೇ ಅರ್ಥದ ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಮಾತಿದೆ- ಮರ ಹತ್ತುವವನನ್ನು ಕೈಗೆಟುಕುವವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ನೂಕಬಹುದು. ಮೊನ್ನೆ ಅಪ್ಪನ ಜೊತೆ phone ನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಅಪ್ಪ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾನು ಆಗ ಹೇಳಿದೆ, "ಹೋಗ್ಲಿ ಬಿಡು ಅಪ್ಪ, ನೀನು ಎಷ್ಟು ಎಂದು ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ? ಮರ ಹತ್ತುವವನನ್ನು ಎಲ್ಲಿಯ ತನಕ ನೂಕಲು ಸಾಧ್ಯ?". ಆಗ ಅಪ್ಪ ಹೇಳಿದ್ದು- "ಈಗಿನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಮರ ಹತ್ತುವವನನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ನೂಕಲು ಸಾದ್ಯವಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲರೂ ಅವರವರೆ ಹತ್ತಬೇಕು. ನೋಡು ಅಲ್ಲೊಂದು ಮರ ಇದೆ, ಬೇಕಾದರೆ ಹತ್ತು ಎಂದು ತೋರಿಸಬಹುದು ಅಷ್ಟೇ!!"

ಗೆಣಸಿನ ಬಳ್ಳಿ

2008-12-13T14:57:00.004+09:00

ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಗೆಣಸಿನ ಗಡ್ಡೆಗಳನ್ನು ಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರೋ ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕೋ ಗಡ್ಡೆಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಉಳಿದ ಒಂದೆರಡನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಇಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಎಷ್ಟೋ ದಿನಗಳ ನಂತರ ನೋಡಿದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗಡ್ಡೆಗೆ ಬೇರುಬರಲು ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಒಂದು pot ನಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟೆ. ಬಳ್ಳಿ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಚಿಗುರಿ ಬೆಳೆಯತೊಡಗಿತ್ತು. ಒಂದು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಅದಕ್ಕೆ ಆ pot ಚಿಕ್ಕದಾಯಿತು ಎಂದೆನಿಸಲು ಶುರುವಾಯಿತು. ಒಂದು ದೊಡ್ಡ pot ಕೊಂಡು ತಂದು ಅಳುಕು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಚಿಕ್ಕ pot ನಿಂದ ದೊಡ್ಡ pot ಗೆ transfer ಮಾಡಿದೆ. ಬಳ್ಳಿ ಬಾಡತೊಡಗಿದಾಗ ಇನ್ನೆಲ್ಲಿ ಸತ್ತೇ ಹೋಗುತ್ತದೆಯೇನೋ ಎಂದು ಕೊರಗಿದ್ದೆ. ಒಂದೆರಡು ದಿನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಹಸಿರಾಗಿ ಬೆಳೆಯತೊಡಗಿತು. Balcony ಯ grills ಗೆ ಹಬ್ಬತೊಡಗಿತು. ಆದರೆ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಮನೆ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಮರಳುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಆ ಬಳ್ಳಿಯನ್ನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಸಮಸ್ಯೆ ಶುರುವಾಯಿತು. ನನ್ನ ಇನ್ನಿತರ ಕೆಲವು ಸಣ್ಣ-ಪುಟ್ಟ pot ಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿಯ ಕೆಲವು ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟೆ. ಕೆಲವೊಂದಷ್ಟು ಗಿಡಗಳು ಚಳಿ ತಡೆಯಲಾರದೇ ಆಗಲೇ ಒಣಗಿಹೋಗಿದ್ದವು. ಅವುಗಳ ಅವಷೇಶವನ್ನೂ, ಮಣ್ಣನ್ನೂ dispose ಮಾಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಗೆಣಸಿನ ಬಳ್ಳಿಯ pot ದೊಡ್ಡದಿರುವುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಸ್ನೇಹಿತರ ಮನೆಗೆ train ನಲ್ಲಿ ಸಾಗಿಸುವುದೂ ಕೂಡ ಕಷ್ಟ. ಈ ಬಳ್ಳಿಯೂ ಕೂಡ ಚಳಿಗೆ ತನ್ನ ಎಲೆ ಉದುರಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದು ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಖಂಡಿತ. ಇಲ್ಲಿನ ಗಿಡಗಳು ಚಳಿಗೆ ಒಂದೂ ಎಲೆ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಉದುರಿಸಿ ನಂತರ April ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರುತ್ತವೆ; ಹೂವಿನ ಗಿಡಗಳೂ ಕೂಡ. ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಹೂವು ಬಿಡುವ ಜಾತಿಯ ಗಿಡಗಳು ಬೇರೆ. ಹಿಂದಿನ ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಗಿಡಗಳೂ ಸತ್ತೇ ಹೋದವೆಂದು ನಾನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಊರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಏನಾದರೂ ಆಗಲೀ ನೀರು ಮಾತ್ರ ಹಾಕುವುದನ್ನು ಬಿಡಬೇಡ ಎಂದು ರಾಜೀವನಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ. ಮತ್ತೆ spring ನಲ್ಲಿ ನಾನು ಊರಿಂದ ಇಲ್ಲಿನ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಮೊದಲು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸವೇ balcony ಗೆ ಹೋಗಿ ಗಿಡಗಳು ಏನಾಗಿವೆ ಎಂದು ನೋಡಿದ್ದು. ಎಲ್ಲ ಗಿಡಗಳೂ ರಾಜೀವ ಹಾಕಿದ ನೀರು ಉಂಡು ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದವು! ಈ ವರ್ಷದ spring ನಲ್ಲಿಯೂ ಅವೆಲ್ಲಾ ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈಗ dispose ಮಾಡದೆ ಬೇರೆ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲ. ಒಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ dispose ಮಾಡುವ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದೆ. ಸತ್ತಂತಿರುವ ಇತರ ಗಿಡಗಳನ್ನೂ, ಅವುಗಳ ಮಣ್ಣನ್ನೂ plastic bag ನಲ್ಲಿ ಸುರುವಿಕೊಂಡೆ. ಗೆಣಸಿನ ಬಳ್ಳಿಯನ್ನು ಆಗಲೇ pot ನಿಂದ ಆಗಲೇ ಖಾಲಿ ಮಾಡಲು ಮನಸ್ಸಾಗಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅದಿನ್ನೂ ಹಸಿರಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಅದನ್ನು pot ಸಮೇತ bicycle ಮೇಲೆ ಹೇರಿಕೊಂಡು disposal ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹೊರಟೆ. ನದಿಯ ಅಂಚಿಗೆ ಮಣ್ಣನ್ನು dispose ಮಾಡಲು ಜಾಗ ಇದೆ. ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿ plastic bag ನಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಮಣ್ಣನ್ನೂ ಸುರುವಿದೆ. ಗೆಣಸಿನ ಬಳ್ಳಿಯ pot ಕೂಡ ಖಾಲಿ ಮಾಡಲೇ ಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಸುರುವಿ ನೋಡಿದರೆ ನಾನು ನೆಟ್ಟ ದೊಡ್ಡ ಗೆಣಸಿನ ಗಡ್ಡೆ ಮೂರು ನಾಲ್ಕು ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಗಡ್ದೆಗಳಾಗಿ ಮರಿಯೊಡೆದಿತ್ತು. ನಾನೆಷ್ಟು ಕಟುಕಿ ಎಂದೆನಿಸಿ ಅಳುವೇ ಬಂತು. ಆ ಗಡ್ಡೆಗಳನ್ನೂ, ಬಳ್ಳಿಯನ್ನೂ ಅದೇ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಊರಿದಂತೆ ಮಾಡಿ, ತಿರುಗಿ ನೋಡದೆ bicycle ಹತ್ತಿ ಹೊರಟೆ. ಅಯ್ಯೋ ದೇವರೇ ಒಂದು ಮಳೆಯಾದರೂ ಬಂದರೆ ನನ್ನ ಬಳ್ಳಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಜೀವ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಪುನಃ ಹಬ್ಬಬಹುದೇನೋ. ಮನೆಗೆ ಬಂದವಳೇ weather forecast ನೋಡಿದೆ, ಭಾನುವಾರ ಮಳೆ ಎನ್ನುತ್ತಿತ್ತು. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹೊರಡುವ ಮೊದಲು ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಬೇಕಾಗಿರುವ ಕೆಲಸಗಳ list ನಲ್ಲಿ ‘dispose off plants and soil' ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಅಡ್ಡ ಗೆರೆ ಎಳೆದೆ ಆದರೆ ಆದರೆ ಮಗನ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿದ ತಂದೆಯೊಬ್ಬನ ಮನಸ್ಸಿನಂತಾಗಿತ್ತು ಮನಸ್ಸು.

ವಾಜೆ ಕಲಿಯೇ (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 233)

2008-12-08T13:20:00.001+09:00

ವಾಜೆ ಕಲಿಯೇ ಮಗಳೇ ಎಂದರೆ ಓಲೆ ಮುಂದೆ ಉಚ್ಚೆ ಹೊಯ್ದಿದ್ದಳು.
'ವಾಜೆ' ಎಂದರೆ ಕೆಲಸ, ಒಳ್ಳೆಯ ನಡತೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸವನ್ನು ಕಲಿ ಎಂದರೆ ಒಲೆಯ ಮುಂದೆ ಉಚ್ಚೆ ಹೊಯ್ದಿದ್ದಳಂತೆ. ಯಾರಿಗಾದರೂ ಏನಾದರೂ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಕಲಿ ಎಂದರೆ ಅವರು ಏನೋ ಅನಾಹುತಕಾರಿ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಬಹುದು.

ಕದಿಯಲು ಹೋಗುವವನು (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 232)

2008-12-04T10:38:00.000+09:00

ಕದಿಯಲು ಹೋಗುವವನು ಬಳ್ಳನನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದನಂತೆ.
‘ಬಳ್ಳ’ ಎಂದರೆ ನರಿ. ನರಿಗಳು ವಿಚಿತ್ರ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಗುವುದಕ್ಕೆ ಹೆಸರುವಾಸಿ. ಅವಕ್ಕೆ ತಾಳ್ಮೆ ಕಡಿಮೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಕದಿಯಲು ಹೋಗುವಾಗ ನರಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಹೋದರೆ ಅವು ಕೂಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ, ಅದರಿಂದಾಗಿ ಅಪಾಯ ಎಂದು ಅರ್ಥ. ಗುಟ್ಟಿನ ವಿಚಾರವನ್ನು ವಿಚಾರಹೀನರ ಬಳಿ ಹೇಳಬಾರದು ಎನ್ನುವಾಗ ಬಳಸಬಹುದು. ಇಂಥದೇ ಇನ್ನೊಂದು ಮಾತಿದೆಯಲ್ಲ- ಕಹಳೆಯ ಬಾಯಿಗೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟಂತೆ.

ಖಾಲಿ ಕೈಲಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 231)

2008-12-03T10:32:00.000+09:00

ಖಾಲಿ ಕೈಲಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹಿತ್ತಾಳೆ ಬಳೆ ಲೇಸು.
ಬಂಗಾರದ ಬಳೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಖಾಲಿ ಕೈಲಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹಿತ್ತಾಳೆಯ ಬಳೆಯಾದರೂ ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಅರ್ಥ.
Something is better than nothing :)

ಅಳಿಯನ ಕುರುಡು (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 230)

2008-12-01T10:54:00.004+09:00

ಅಳಿಯನ ಕುರುಡು(ತನ) ಬೆಳಗಾದರೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗೋಧೂಳಿ ಮುಹೂರ್ತದ ಮದುವೆಗಳು ತುಂಬಾ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವಂತೆ. ಆ ದೀಪದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಅಳಿಯನ ಕುರುಡುತನವನ್ನು (ದೃಷ್ಟಿ ದೋಷವನ್ನು) ಯಾರೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಗಮನಿಸದಿದ್ದರೂ ಅದು ಬೆಳಗಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಂಡೇ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಹೊಸ ವಸ್ತುವನ್ನು ಖರೀದಿಸಿ ತಂದಾಗ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಂಡರೂ ಅದರ ಅವಗುಣಗಳು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವಾಗ ಬಳಸಿ.
ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದ ಮದುವೆಗಳು ಐದು ದಿನ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವಂತೆ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪುರಸೊತ್ತು ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲರೂ ಮದುವೆಯನ್ನು ಹಬ್ಬದಂತೆ ಆಚರಿಸಿ, ಮದುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಈಗಿನ ಮದುವೆಗಳು ಕಲ್ಯಾಣ ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ 12-2 ಘಂಟೆಯ ವರೆಗೆ rush hour ಎನ್ನಬಹುದು. ಎಲ್ಲರೂ ಬಂದು queue ನಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗಿ ಊಟ ಮಾಡಿ, ಮದುಮಕ್ಕಳ ಕೈಗೆ ಮುಂದೆ ಏನೂ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬಾರದ ಗಣಪತಿ ಚಿತ್ರವಿರುವ ಒಂದು ಗೋಡೆ ಗಡಿಯಾರವನ್ನು ತುರುಕಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ವಾಹನಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ತೀರಾ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಮದುಮಕ್ಕಳ ಅಪ್ಪ- ಅಮ್ಮರ ಎದುರು ಹಲ್ಲು ಕಿರಿದು ಹಾಜರಿ ಹಾಕಿ ಮದುಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ನೋಡದೇ ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೆ 3 ಘಂಟೆಗೆ ಕಲ್ಯಾಣ ಮಂಟಪ ಬಣ ಬಣ. ತೀರಾ ಹತ್ತಿರದವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಯಾರೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರೂ ಕೂಡ ರಾತ್ರಿಯ VRL ಬಸ್ಸಿಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೋಗಲು ತಮ್ಮನ್ನು bus-stand ಗೆ ಯಾರು ಮುಟ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮದುವೆ ನಡೆದರೂ ಸನ್ನಿವೇಶ ಬೇರೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತೆ! ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಹೀಗೆಯೇ!! ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಯಾವ ಕೆಲಸಕ್ಕೂ ಪುರಸೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನಾವೆಲ್ಲಾ ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ?

ಒಬ್ಬನೇ(ಳೇ) ಇದ್ದರೆ (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 228 ಮತ್ತು 229 )

2008-11-28T13:54:00.001+09:00

ಒಬ್ಬನೇ(ಳೇ) ಇದ್ದರೆ ಹೆದರಿ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ(ಳೆ), ಇಬ್ಬರಿದ್ದರೆ ಹೊಡೆದಾಡಿ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ.
ಒಟ್ಟಿಗಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಕಸಿವಿಸಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಒಟ್ಟಿಗಿದ್ದರೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಜಗಳವೇ ಎನ್ನುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬಹುದು. ಇದೇ ರೀತಿಯ ಇನ್ನೊಂದು ಗಾದೆ- ಕಾಣದಿದ್ದರೆ ಬೇಸರಿಕೆ, ಕಂಡರೆ ವಾಕರಿಕೆ.

ನಡುಗಿದವನನ್ನು (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 227)

2008-11-26T11:17:00.004+09:00

ನಡುಗಿದವನನ್ನು ನಡುಗಿಸಿತ್ತು, ಮುಡುಗಿದವನನ್ನು ಮುಡುಗಿಸಿತ್ತು, ಎದ್ದೋಡುವವನ ಜೊತೆ ಗುದ್ದಾಡಲಾರೆನೋ ಎಂದಿತ್ತು ಚಳಿ.
ಮುದುರಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿದ್ದರೆ ಚಳಿ ಇನ್ನೂ ಜಾಸ್ತಿಯಾದಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಎದ್ದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಚಳಿ ಎನಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವಾಗ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೇ ಸ್ವಲ್ಪ flash‑back… ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗ (ಈಗ ಊರಿಗೆ ಹೋದಾಗಲೂ ಸಹ) ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ನಾನು, ರಘು ಎದ್ದ ಕೂಡಲೇ ಬಚ್ಚಲು ಒಲೆಯ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು- ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಮೊದಲು ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿ ಎಂಬ ಆಶಯದಲ್ಲಿ, ವಾದಾಟದಲ್ಲಿ. ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮರ ಕಣ್ಣು ತಪ್ಪಿಸಿ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ಮಲಗಿಸಿಕೊಂಡ ಪಾಲಿ, ನಮ್ಮನೆಯ ಬೆಕ್ಕು ನಮಗಿಂತ ಮೊದಲೇ ಎದ್ದು ಹೋಗಿ ಅಮ್ಮನ ಕಾಲು ಸುತ್ತಿ, "ಥೋ ಯನ್ನ ವೈತರಣಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಳ್ಸಿ ಹಾಕಡ್ದೇ" ಎಂದು ಬೈಸಿಕೊಂಡು, ಅಮ್ಮನ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಎಡೆಬಿಡದೆ ಸುತ್ತಿ ಹಾಲು ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡು ಕುಡಿದು, ಕೈಕಾಲು, ಮುಖ ಎಲ್ಲ ನೆಕ್ಕಿಕೊಂಡು ಬಚ್ಚಲು ಒಲೆಯ ಮುಂದೆ ಗುರ್ರ್... ಗುರ್ರ್... ಎಂದು ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಾ ನಮಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತಿತ್ತು. ನಾನು, ರಘು ಅದರ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ನಮ್ಮ ಕಿವಿಗೆ ತಮ್ಮ ತಣ್ಣನೆಯ ಮೂಗನ್ನು ತಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನಾಯಿಗಳು ಜ್ಯೂಲಿ ಮತ್ತು ಮೋಗ್ಲಿಯ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಅಜ್ಜ ನಮ್ಮ ಜೊತೆಯೇ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಮ್ಮ ಅಜ್ಜನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಚಹಾ ತಂದು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅಪ್ಪ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅಮ್ಮ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದೋಸೆಯ ತಯಾರಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದಳು. ನಾವು ಶಾಲೆಗೆ ಹೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಪರಿವೆಯಿಲ್ಲದೆ ಬೆಕ್ಕು, ನಾಯಿಗಳ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಯಾರಾದರೂ ಮೊದಲು ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಶಾಲೆಗೆ ತಡವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಮಾತು ಅಮ್ಮನಿಂದ ಬಂದರೆ ನಾವು 'ಚಳಿ' ಎಂಬ ನೆಪ ಒಡ್ಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆಗ ಅಜ್ಜ ಈ ಗಾದೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಈಗ ಅಜ್ಜನೂ ಇಲ್ಲ... ಪಾಲಿ, ಜ್ಯೂಲಿ, ಮೋಗ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ (ಅವುಗಳ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಮುಮ್ಮಡಿ ಪಾಲಿ, ಮುಮ್ಮಡಿ ಜ್ಯೂಲಿ ಮತ್ತು ಇಮ್ಮಡಿ ಮೋಗ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ). ನಾನು, ರಘು ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಭೇಟಿಯಾಗುವುದು ಕೂಡ ಕಷ್ಟ.... Good old days... :(

ಸ್ವಾರ್ಥವೂ ಆಗಬೇಕು (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 225 ಮತ್ತು 226 )

2008-11-25T10:51:00.001+09:00

ಸ್ವಾರ್ಥವೂ ಆಗಬೇಕು, ಸ್ವಾಮಿ ಸೇವೆಯೂ ಆಗಬೇಕು.
ಒಡೆಯನ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಸ್ವಕಾರ್ಯ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವರನ್ನು ಕುರಿತಾದ ಮಾತು ಇದು.
ಬೇರೆಯವರ ಹೆಳೆ, ತನ್ನ ಬೆಳೆ ಎಂದೂ ಕೂಡ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಹೆಳೆ ಎಂದರೆ ನೆಪ. ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ತಾನು ಲಾಭ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ(ಳೆ) ಎಂಬ ಅರ್ಥ.

ಸೋರೆಯಿಂದ (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 224)

2008-11-24T11:40:00.001+09:00

ಸೋರೆಯಿಂದ ಏಳ (ಏಳುವುದಿಲ್ಲ), ಗುಂಜಿನಿಂದ ಬಿಡ (ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ).
ಸೋರೆ ಮತ್ತು ಗುಂಜು ಎರಡೂ ಹಲಸಿನ ಹಣ್ಣಿನೊಳಗಿನ ಭಾಗಗಳು.
ಹಲಸಿನ ತೊಳೆಯನ್ನು ಸೋರೆಯಿಂದ ಬಿಡಿಸತೊಡಗಿದರೆ ಗುಂಜಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಗುಂಜಿನಿಂದ ಬಿಡಿಸತೊಡಗಿದರೆ ಸೋರೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಯಾವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಸರಿ ಎಂದು ಬಗೆಹರಿಯದೆ ಎರಡರ ನಡುವೆಯೂ ಹೊಯ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಈ ಮಾತು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಒಮ್ಮೆ ಒಂದು ಸರಿ ಎನಿಸಿದರೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಇನ್ನೊಂದು ಸರಿ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಹವ್ಯಕರಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ 'ಹಲವರಿಯುವುದು' ಎಂಬ ವಿಶೇಷ ಶಬ್ದ ಇದೆ. ಅಂದರೆ ಹಲವಾರು ವಿಚಾರಗಳು ಸರಿ ಎನಿಸುತ್ತವೆ, ಯಾವುದನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದು ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಸಾಲ ಮಾಡಿ (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 222 ಮತ್ತು 223 )

2008-11-22T14:37:00.002+09:00

ಸಾಲ ಮಾಡಿ ಓಲೆ ಮಾಡಿಸಿ ಸಾಲದ ಬಡ್ಡಿಗೆ ಓಲೆ ಮಾರಿದ.
ಕೈಲಾಗದಿದ್ದರೂ ಸಾಲ ಮಾಡಿ ಓಲೆ ಮಾಡಿಸಿದರೆ ಮುಂದೆ ಆ ಸಾಲಕ್ಕೆ ಬಡ್ಡಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಓಲೆಯನ್ನು ಮಾರಿ ಬಡ್ಡಿಯನ್ನು ತೀರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸಾಲದ ಅಸಲು ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಹಾಸಿಗೆ ಇದ್ದಷ್ಟೇ ಕಾಲು ಚಾಚಬೇಕು. ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಮಾತಿದೆ ತಲೆಯಿಂದ ಮೇಲೆ ಸಾಲ ಒಲೆಯಿಂದ ಮೇಲೆ ಬೆಂಕಿ ಆಗಬಾರದು ಎಂದು. ಆದರೆ ಇದಕ್ಕೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ ಇರುವ ಮಾತೆಂದರೆ ಸಾಲ ಮಾಡಿಯಾದರೂ ತುಪ್ಪ ತಿನ್ನಬೇಕು.

ಶಿದ್ದೆಯಂಥ (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 221)

2008-11-21T16:23:00.001+09:00

ಶಿದ್ದೆಯಂಥ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರೆ ಎದ್ದು ಗೇಯುವುದು ಬೇಡ.
'ಶಿದ್ದೆ' ಎಂದರೆ ಬಿದಿರಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಅಕ್ಕಿ ಅಳೆಯಲು ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಮಾಪು. ಅತ್ಯಂತ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ತಳತಲಾಂತರಗಳಿಂದಲೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವಂಥದು. 'ಗೇಯುವುದು' ಎಂದರೆ ದುಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು.
ಸಮರ್ಥರಾದ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರೆ ಮುದಿಕಾಲಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟಪಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಮಾತು ಇದು.

ಮಂಡೆ ಹಿಡಿದರೂ (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 220)

2008-11-20T18:03:00.001+09:00

ಮಂಡೆ ಹಿಡಿದರೂ ಬೋಳು, ಕುಂಡೆ ಹಿಡಿದರೂ ಬೋಳು.
ಈ ಗಾದೆಯನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಗಂಡಸರು ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿತನವನ್ನು ತೋರಿಸಿದಾಗ ಹೆಂಗಸರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಗಂಡಸರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ನಿಯಮಕ್ಕೂ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲ, ಹೆಚ್ಚು-ಕಮ್ಮಿ ಹೇಗೆ ಬದುಕಿದರೂ ನಡೆಯುತ್ತದೆ, ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಗಂಡಸರು ಜಾಸ್ತಿ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರಲ್ಲ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಗಂಡಸರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವಾಗ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. To be on the safer side.... ಇದು ನನ್ನ ವೈಯ್ಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಲ್ಲ, ಈ ರೀತಿಯ ಗಾದೆ ಇದೆ :-)

ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 219)

2008-11-19T13:37:00.002+09:00

ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಸೌಟಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ.
ಯಾರ ಬಳಿಯಾದರೂ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಹೇಳಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಅಥವಾ ಹಣ ಕೂಡ ಅವರ ಬಳಿ ಇದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಎರಡು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಬಹುದು. ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ವಿಷಯವನ್ನು ಗೊತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಬಡಾಯಿ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ ತಾನೆ ಸೌಟಿಗೆ ಬರುವುದು?

ನೆಗಡಿಯಂತಾ (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 218)

2008-11-18T20:43:00.003+09:00

ನೆಗಡಿಯಂತಾ ರೋಗವಿಲ್ಲ, ಬುಗುಡಿಯಂತಾ ಆಭರಣವಿಲ್ಲ.

ಎಷ್ಟೊಂದು ರೋಗಗಳಿಗೆ ಔಷಧಗಳಿದ್ದರೂ ನೆಗಡಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸರಿಯಾದ ಔಷಧವಿಲ್ಲ. ನೆಗಡಿ ಔಷಧ ಮಾಡಿದರೆ ಒಂದು ವಾರಕ್ಕೆ ಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ, ಔಷಧ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಏಳು ದಿನಕ್ಕೆ ಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಮಾತಿದೆ. ಎಷ್ಟೊಂದು ಆಭರಣಗಳಿದ್ದರೂ ಅವ್ಯಾವುದೂ ಬುಗುಡಿಗೆ ಸಾಟಿಯಲ್ಲ. ಬುಗುಡಿಗೆ ಅದರದ್ದೇ ಆದ ವಿಶೇಷತೆ ಇದೆ. ಮದುವೆಯಂಥ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೆಂಗಸರು ಹೊಸದಾಗಿ ಕಿವಿ ಚುಚ್ಚಿಕೊಂಡಾದರೂ ಬುಗುಡಿಯನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಸಣ್ಣ ಬುಗುಡಿಯನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದು fashion ಆಗಿರುವುದನ್ನು ನೀವು ಗಮನಿರಲೂಬಹದು. ನೆಗಡಿಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಔಷಧ ಮಾಡಿ, ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ವಾರದ ತನಕ ಕಾಡಿಯೇ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಿ, ಬುಗುಡಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡಾಗ ಬರುವ ಲಕ್ಷಣವೇ ಬೇರೆ. ನೆಗಡಿಯಂತಾ ರೋಗವಿಲ್ಲ, ಬುಗುಡಿಯಂತಾ ಆಭರಣವಿಲ್ಲ ಅಲ್ವಾ?

ನನಗೇ ಮದುವೆ ಬೇಡ (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 217)

2008-11-17T10:20:00.000+09:00

ನನಗೇ ಮದುವೆ ಬೇಡ ನಮ್ಮಪ್ಪ ಯಾರಿಗೆ ಹೆಣ್ಣು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ?
ಯಾವುದೋ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ನಾವೇ ತಯಾರಿಲ್ಲದಿರುವಾಗ ಬೇರೆಯವರು ತಾನೆ ಏನು ಮಾಡಿಯಾರು? ಬೇರೆಯವರು ನಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಬಂದರೂ ಅದು ವ್ಯರ್ಥ ಎಂಬ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ಬಳಕೆಯಾಗುವಂಥದು.

ಕೊರಕ್ಲಜ್ಜಿಯ (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 216)

2008-11-14T12:38:00.005+09:00

ಕೊರಕ್ಲಜ್ಜಿಯ ಮನೆಯ ಎಮ್ಮೆ ಕರುವನ್ನು ಹುಲಿ ಹಿಡಿದಿತ್ತಂತೆ.
ಇದರ ಹಿಂದೊಂದು ಕಥೆಯೇ ಇದೆ.... ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡುವ ಸ್ವಭಾವವುಳ್ಳ ಅಜ್ಜಿಯ ಬಳಿ ಒಂದು ಎಮ್ಮೆ ಕರುವಿತ್ತು. ಅದು ಮೇಯಲು ಹೋದಾಗ ಅದನ್ನು ಹುಲಿ ಹಿಡಿದುಬಿಟ್ಟಿತು... ತಿಂದೂಹಾಕಿತು. ನಂತರ ಹುಲಿ ಅಜ್ಜಿಯ ಮನೆಯ ಹಿಂದೆ ಬಂದು ಅಜ್ಜಿ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿತ್ತು (ಯಾಕೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ :-) ಎಮ್ಮೆ ಕರು ಮನೆಗೆ ಬರದಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡ ಅಜ್ಜಿ ಕಿರಿಕಿರಿ, ಗೊಣಗಾಟ ಶುರುಮಾಡಿದಳು. ಹುಲಿಗೆ ಆ ಕಿರಿಕಿರಿ ಸಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ ಎಮ್ಮೆ ಕರುವನ್ನು ಅಜ್ಜಿಯ ಮನೆಯ ಹಿಂದೆ ಉಗುಳಿಹಾಕಿ ಓಡಿ ಹೋಯಿತು.

ನಾನು ಅಥವಾ ರಘು ಏನಾದರೂ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡಿ ಮಾಡಿ ಅಪ್ಪ ಅಥವಾ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ನಮ್ಮ ಕಿರಿಕಿರಿಯನ್ನು ತಡೆಯಲಾರದೆ ನಮ್ಮ ಹಟಕ್ಕೆ ಮಣಿಯುವಂತೆ ಆದಾಗ ಈ ಮಾತನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆವು - "ತಗ ನೆಡಿ ಅತ್ಲಾಗೆ, ಕೊರಕ್ಲಜ್ಜಿಯ ಮನೆ ಎಮ್ಮೆ ಕರುವನ್ನು ಹುಲಿ ಹಿಡಿದಿತ್ತಡ" ಎಂದು :)
ಇದು ನಿಜವಾಗಿ ಗಾದೆಯಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಗಾದೆಯಂತೆ ಬಳಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

‘ಸು’ ಅಂದರೆ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 215)

2008-11-13T11:46:00.002+09:00

‘ಸು’ ಅಂದರೆ ಸುಕನುಂಡೆ ಅಂದಿದ್ದ.
ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಸುಳಿವು ಸಿಕ್ಕರೂ ಪೂರ್ತಿ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನೇ ಊಹಿಸಿಬಿಡುವವರ ಬಗೆಗಿನ ಮಾತು.

ಸಲಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 212, 213 ಮತ್ತು 214)

2008-11-12T11:57:00.006+09:00

ಸಲಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ ನಾಯಿ ಸೊಟ್ಟಗ ನೆಕ್ಕಿತ್ತು.
ಅತಿಯಾದ ಸಲಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ ನಾಯಿ ಅಡಿಗೆಯನ್ನು ಬಡಿಸುವ ಸೌಟನ್ನೇ (ಸೊಟ್ಟಗ) ನೆಕ್ಕಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತೆಯೇ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಲಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೂ ನಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ವಿಷಯಗಳವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿದರೆ ಈ ಗಾದೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಸಲಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ ನಾಯಿ ನೊಸಲು (ಹಣೆ) ನೆಕ್ಕಿತ್ತು ಎಂದೂ ಕೂಡ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಬೆರಳು ತೋರಿಸಿದರೆ ಹಸ್ತ ನುಂಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದೂ ಅಥವಾ ಮುಂಗೈ ಕೊಟ್ಟರೆ ಅಂಗೈಯನ್ನೇ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದೂ ಬಳಸುವುದುಂಟು.

ಹಾಡು ಹೇಳಿದವರಿಗೂ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 211)

2008-11-07T13:04:00.003+09:00

ಹಾಡು ಹೇಳಿದವರಿಗೂ ಮೂರು ಸುಕನುಂಡೆ, ಹಾಡು ಹೇಳದಿದ್ದವರಿಗೂ ಮೂರು ಸುಕನುಂಡೆ.
ಸುಕನುಂಡೆ ಅಂದರೆ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿ. ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರಿಗೂ, ಮಾಡದಿದ್ದವರಿಗೂ ಒಂದೇ ತರಹದ ಅತಿಥ್ಯ, recognition ಸಿಕ್ಕಾಗ ಹೇಳುವಂಥ ಮಾತು.

ಹುಚ್ಚು ಬಿಟ್ಟ ಹೊರತೂ … (ಗಾದೆ)

2008-11-05T12:42:00.002+09:00

ಹುಚ್ಚು ಬಿಟ್ಟ ಹೊರತೂ ಮದುವೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಮದುವೆಯಾದ ಹೊರತೂ ಹುಚ್ಚು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಎರಡು ಕೆಲಸಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಿದ್ದು ಒಂದು ಕೆಲಸವಾದಂತೂ ಇನ್ನೊಂದು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಮ್ಮ ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಸಿನಿಮಾಗಳು- ಸಮಾಜವನ್ನು ನಾವು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಸಿನಿಮಾದವರು ಹೇಳಿದರೆ, ಇಂದಿನ ಸಿಮಿಮಾಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಸಮಾಜ ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಜನರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕೋಳಿ ಮೊದಲೋ? ಮೊಟ್ಟೆ ಮೊದಲೋ? :)

ಸಡಗರದಲ್ಲಿ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 209 ಮತ್ತು 210)

2008-11-03T13:11:00.002+09:00

ಸಡಗರದಲ್ಲಿ ಸರಸಕ್ಕ ಮೈನೆರೆದಿದ್ದಳು.
ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾದಿದೆ ಎಂದುಕೊಂಡಾಗ ಏನೋ ಒಂದು ಕಿರಿಕಿರಿ ಆಗುವಂಥ ಸನ್ನಿವೇಶ ಎದುರಾದರೆ ಬಳಸಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಡಲನುವಾದಾಗ ನೋಡಿದರೆ ಚಪ್ಪಲಿ ಕಿತ್ತು ಹೋಗಿರುತ್ತದೆ! ಇಂಥದೇ ಇನ್ನೊಂದು ಗಾದೆ- ಹೊತ್ತಲ್ಲದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತೊತ್ತು ಮೈನೆರೆದಿದ್ದಳು.

ರಾಮೇಶ್ವರಕ್ಕೆ ಹೋದರೂ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 206, 207 ಮತ್ತು 208)

2008-10-31T12:28:00.004+09:00

ರಾಮೇಶ್ವರಕ್ಕೆ ಹೋದರೂ ಶನೀಶ್ವರ ಬಿಡ (ಬಿಡಲಿಲ್ಲ).
ಶನೀಶ್ವರನ ಕಾಟದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ರಾಮೇಶ್ವರಕ್ಕೆ ಹೋದರೂ ಶನೀಶ್ವರ ಅಲ್ಲಿಗೂ ಬಂದು ಕಾಡಿದ್ದನಂತೆ। ಯಾರಿಂದಲಾದರೂ ಅಥವಾ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಬೇಜಾರಾಗುವಂಥ ಕೆಲಸದಿಂದಲಾದರೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡೆನಪ್ಪಾ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಅಂಥದೇ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಅಂಥದೇ ಕೆಲಸ ಬಂದು ತಗಲಿಕೊಂಡರೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು। ಒಂದು ತೊಂದರೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಬೇರೆಲ್ಲೋ ಹೋದರೆ ಅಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಅಂಥದೇ ತೊಂದರೆ ಎದುರಾದರೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.
ಶನಿ ಹಿಡಿದು ಸಂತೆಗೆ ಹೋದರೆ ಇಲಿ ಹಿಡಿದು ತಲೆ ಬೋಳಿಸಿತ್ತು ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾರೆ ಅನ್ನೋದು ~ragu ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತು. Thanks ~ragu :)
ಪಾಪಿ ಸಮುದ್ರ ಹೊಕ್ಕರೂ ಮೊಳಕಾಲು ನೀರು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇರೆ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ....ಎಲ್ಲಿ ಹೋದರೂ ಅದೃಷ್ಟವೇ ಇಷ್ಟು ಎನ್ನುವಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ.

ಒಂಟಿತನ

2008-10-27T15:29:00.005+09:00

ರಾಜೀವ ಇಲ್ಲಿಲ್ಲ ನಿಜ. ಬೇಜಾರಾಗುತ್ತಿರುವುದೂ ಅಷ್ಟೇ ನಿಜ. ಸ್ನೇಹಿತರೆಲ್ಲಾ 'ವಿರಹ ವೇದನೆಯಾ?' ಎಂದು ಕಾಲು ಎಳೆದು ಎಳೆದು ಕಾಲುಗಳೆರಡೂ ಉದ್ದವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿವೆಯೇನೋ ಅಂತ ಭ್ರಮೆ ಶುರುವಾಗಿದೆ :) ಯಾರಾದರೂ ಸ್ನೇಹಿತರು ಏನಾದರೂ ಕೀಟಲೆಗೆ ತೊಡಗಿದರೆಂದರೆ 'ನಿಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿ... ಇನ್ನೊಂದು ಕಾಲು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಅದನ್ನು ಎಳೆಯಿರಿ. ಈ ಕಾಲನ್ನು ಇನ್ಯಾರೋ ಆಗಲೇ ಎಳೆದು ಸ್ವಲ್ಪ ಉದ್ದ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ' ಎಂದು ಹೇಳೋಣವೆನಿಸುತ್ತದೆ :D ನನಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ವಿರಹ ವೇದನೆಯಾ ಎಂದು ನನ್ನನ್ನು ನಾನೇ ಕೇಳಿಕೊಂಡೆ 'ಇಲ್ಲ ಬಿಡು ಅಂಥದೇನಿಲ್ಲ' ಎಂದಿತು ಮನಸ್ಸು. ಒಂಟಿತನದಿಂದ ಬೇಜಾರಾಗಿದೆ ಅಷ್ಟೇ. ವಿರಹ ವೇದನೆಗೂ ಒಂಟಿತನಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚೇನು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ ಎಂದು ನೀವು ಹೇಳಬಹುದು. ಆದರೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇರುವುದಂತೂ ನಿಜ. ಮದುವೆಯ ಅನೇಕ ಮಧುರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು (ವಿರಹ ವೇದನೆಯನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ) ಅನುಭವಿಸಲು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಮಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮದುವೆಯಾದಾಗಲೇ ಅವರಿಗೆ 35 ಮತ್ತು ನನಗೆ 29 ನೆಯ ವರ್ಷಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಆಗಲೇ ಜೀವನ ಇನ್ನೇನೋ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ತಂದು ಮುಂದೆ ಒಡ್ಡಿತ್ತು. ರಾಜೀವ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಾಗ ನಾನು ಐದು ತಿಂಗಳುಗಳು ರಾಜೀವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇದ್ದೆ. ಆಗೇನೂ ಈ ರೀತಿ ಬೇಜಾರಗಿರಲೇ ಇಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ, ಸ್ನೇಹಿತರು, ನೆಂಟರಿಷ್ಟರು ಎಲ್ಲಾ ಇದ್ದಾರೆ ಎಂಬ security ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ (ವಿನಾಯಕ ಮತ್ತು ಸಂಧ್ಯಾರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ) ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಖಾಲಿತನವನ್ನು ಮುಂದಿಡುತ್ತದೆ. 'ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇದ್ದೀಯಲ್ಲ ವಿರಹ ವೇದನೆಯಾ' ಎಂದು ಇದುವರೆಗೂ ಯಾರಿಗೂ ಯಾರೂ ಕೇಳಿದ್ದಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವಾ? ಉದಾಹರಣೆಗೆ hostel ಜೀವನಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ ಅಲ್ಲೂ ಒಂಟಿತನ ಕಾಡುತ್ತದೆ। ಅಷ್ಟೇ ಏಕೆ ಮದುವೆಯಾದ ಹೊಸದರಲ್ಲಿ ಗಂಡನ ಮನೆಗೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೂ ಒಂಟಿ ಎನಿಸುತ್ತದೆ- ಗಂಡ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದರೂ ಕೂಡ. ರಾಜೀವ ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ ಸದಾ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ ಅದು immature ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಏನೋ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಹೋಗಿರುವ ಅವರು successful ಆದರೆ ಸಾಕು ಎಂದಷ್ಟೇ ಮನಸ್ಸು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರು, ನಮಗಿಷ್ಟವಾದವರು ದೇಹದ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿಯೇ ಇರಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಿದ್ದರೆ ಸಾಕು. ಸದಾ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಇದ್ದೂ ಒಳಗೊಳಗೇ ಒಂಟಿತನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಎಷ್ಟೋ ಜನ ದಂಪತಿಗಳನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಅವರೆಲ್ಲರಿಗಿಂತ ನಾನು better condition ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇನೆ ಅಂತ ಅನಿಸ್ತಾ ಇದೆ. ಬರೆಯುವುದನ್ನಂತೂ ಬರೆದು ಮುಗಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಇನ್ನು ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ಕಾಲು ಎಳೆಯಬಹುದು!

ಹೇಳೋದ್ರಲ್ಲೇ ಕಾಶಿ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 203, 204 ಮತ್ತು 205)

2008-10-24T11:53:00.004+09:00

ಹೇಳೋದ್ರಲ್ಲೇ ಕಾಶಿ ಕಂಡ ತಿನ್ನೋದೆಲ್ಲಾ ಮಶಿಕೆಂಡ.
ಯಾವಾಗ ನೋಡಿದರೂ ಹೇಳುವುದು ಕಾಶಿಯ ಪುರಾಣವನ್ನೇ, ಆಚಾರ- ವಿಚಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆದರೆ ತಾನು ಮಾತ್ರ ಅದ್ಯಾವುದನ್ನೂ ಪಾಲಿಸದೇ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ. ಅನಾಚಾರಗಳನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಯಾರಾದರೂ ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಬುದ್ಧಿವಾದಗಳನ್ನು, ಸರಿ- ತಪ್ಪುಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಹೇಳಿ ನಂತರ ತಾವೇ ತಪ್ಪು ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಾಗ ಅಂಥವರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವಂಥ ಮಾತು ಇದು. ಪುರಾಣ ಹೇಳೋಕೆ ಬದನೇಕಾಯಿ ತಿನ್ನೋಕೆ ಅಂತ ಕೂಡ ಉಪಯೋಗಿಸೋದುಂಟು.
ಇದೇ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲ್ಪಡುವ ಇನ್ನೊಂದು ಗಾದೆ- ಮಾಡೋದೆಲ್ಲಾ ಅನಾಚಾರ ಮನೆ ಮುಂದೆ ಬೃಂದಾವನ.

ಗಂಡ ಸತ್ತ ದುಃಖ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 202)

2008-10-22T00:09:00.006+09:00

ಗಂಡ ಸತ್ತ ದುಃಖವಲ್ಲದೇ, ಬಡ್ದು ಕೂಪಿನ ಉರಿ ಬೇರೆ.
ಗಂಡ ಸತ್ತ ದುಃಖದ ಜೊತೆಗೇ ಬಡ್ದು ಕೂಪಿನ ಉರಿಯನ್ನೂ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಎಂಥ ನೋವು ತುಂಬಿರುವ ಗಾದೆ ಇದು. ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗಂಡ ಸತ್ತ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ತಲೆ ಕೂದಲನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಬೋಳಿಸಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು- ಅಮಾನವೀಯವಾಗಿ. ಆದರೆ ಹೆಂಡತಿ ಸತ್ತ ಗಂಡಸಿಗೆ ಹದಿನೈದನೆಯ ದಿನ ಮುಗಿದ ತಕ್ಷಣ ಮರುಮದುವೆಯ ವಿಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು! ಡುಂಡಿರಾಜರ ಒಂದು ಹನಿಗವನ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಗಂಡ ಸತ್ತರೆ ಹೆಂಡತಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ
ವಿಧವೆ.
ಹೆಂಡತಿ ಸತ್ತರೆ ಗಂಡ ಆಗುತ್ತಾನೆ
ಮದುವೆ!

ಗಂಡನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಹೆಂಗಸು ಆ ದುಃಖದ ಜೊತೆಗೇ ಹಜಾಮನ ಬಡ್ದು ಕೂಪಿನ ಉರಿಯನ್ನೂ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅರ್ಥ. ನಾನು ಒಂದು ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ಸಿಕ್ಕಿ ಬಿದ್ದಿರುವಾಗಲೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ನಮಗೆ ನೋವಾಗುವಂಥ ಮಾತನಾಡಿದಾಗ ಬಳಸಬಹುದು. ಗಾಯದ ಮೇಲೆ ಬರೆ ಎಳೆದಂತೆ ಎನ್ನುವುದು ಇದಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರದ ಗಾದೆ.

ನಾನು ಇದನ್ನು ಮೊತ್ತ ಮೊದಲನೆಯ ಬಾರಿಗೆ ಕೇಳಿದ್ದು - ಅಮ್ಮ ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಕೈತಪ್ಪಿ ತುಪ್ಪದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಬೀಳಿಸಿಕೊಂಡು ಕಿರಿಕಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅಡುಗೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಅಪ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು ಎಂದು ಗುರ್ರ್... ಎಂದಾಗ.

ನಿನಗೆ

2008-10-17T11:05:00.008+09:00

ನೀನು ಹೊರಟು ನಿಂತಿದ್ದೆ.... ನಾನು ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ನನಗೆ ಸಿಡಿಲು ಬಡಿದಂತೆ ಅನುಭವ. ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ನೀನು ಸಪ್ಪೆ ಮುಖ ಮಾಡಿಕೊಂಡು bus ಹತ್ತಿ airport ಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದೆ. ಮನಸ್ಸು ಹಗುರಾಗುವಷ್ಟು ಅಳುವಂತೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ನಿನ್ನ colleagues ಇದ್ದರಲ್ಲ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ...'No Seema, you should not cry. You should send him with smile on your face' ಅಂದುಬಿಟ್ಟರು. ಹೇಗೇಗೋ ತಡೆದುಕೊಂಡೆ. ಮನೆಗೆ ಬಂದರೆ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದು ಒಳಗೆ ಬರುವುದೇ ಬೇಡ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸ್ತು ಗೊತ್ತ? ನಮ್ಮ ಮನೆ ಒಳಗೆ ನನಗೇ ಹೊಕ್ಕಲು ಮನಸ್ಸಾಗಲಿಲ್ಲ. ಹೊರಗೆ ಏನಂತ ನಿಲ್ಲಲಿ? ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಅಂತ ನಿಲ್ಲಲಿ? ಒಳ ಹೊಕ್ಕ ಕೂಡಲೇ ನಿನ್ನ shoes ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಚಪ್ಪಲಿಯನ್ನೇ ತೆಗೆದು ಅದರ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟೆ.

ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳೂ ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಹೊರಟು ಹೋಗಿದ್ದವು. ಕಪಾಟು ತೆಗೆದರೆ ನಿನ್ನ ಬಟ್ಟೆ ಇಡುತ್ತಿದ್ದ ಜಾಗವೆಲ್ಲಾ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ. ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಪುಸ್ತಕಗಳು, ಇನ್ನೇನೋ ವಸ್ತುಗಳನೆಲ್ಲಾ ಆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ತಂದು ತುಂಬಿ ಬಿಟ್ಟೆ.... ನಿನ್ನ ವಸ್ತುಗಳ ಜಾಗವನ್ನು ನಾನು ಇನ್ಯಾವುದರಿಂದಲೋ ತುಂಬಿ ಬಿಡಬಹುದು ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಜಾಗವನ್ನು ತುಂಬಲು ನೀನೆ ಬರಬೇಕು ಅಲ್ಲವಾ? ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ airport ನಿಂದ ನಿನ್ನ phone. 'ಹೋಗದೆ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವಾ' ಎಂದು ನಾನು ಅಳುವಿನ ನಡುವೆಯೇ ಕೇಳಿದ್ದು ನಿನಗೆ ಏನು ಕೇಳಿಸಿತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, 'ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ನಿನ್ನನ್ನು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ' ಎಂದೆ. ಇಡೀ ದಿನ ನೀನು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನೀನು office ಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೀಯ, ಸಂಜೆ ಬರುತ್ತೀಯ ಎಂಬ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಭ್ರಮೆ. ಮನಸ್ಸು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ತಯಾರಿಲ್ಲ. ಸಂಜೆ ನಿನ್ನಿಂದ ಬಂದ email ನೋಡಿದೆ. ಸಿಂಗಪೂರ airport ನಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾ ಇತ್ತು ಅದು. ಈ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಆಗ್ತಾ ಇದ್ದಂತೆ ಏನೋ ಒಂಥರಾ ಭಯ. ಒಬ್ಬಳೇ ಇದ್ದು ಅಭ್ಯಾಸ ಇಲ್ಲ ನೋಡು. ನೀನಂತೂ ಬರುವಂತಿಲ್ಲ, ನೀನೇ ತಂದುಕೊಟ್ಟ Winnie- The Pooh ಗೊಂಬೆ ಈಗ ನನ್ನ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲೇ ಮಲಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ರಾತ್ರಿ 3:30 ಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ phone - ಮಲಗಿದ್ದರೂ ನಿದ್ದೆ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ, ಒಂದೇ ring ಗೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡೆ. ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ನೀನು 'ನಾನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ತಲುಪಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದೆ. ನಂತರ ಕೂಡ ನಿದ್ದೆ ಬರದಿದ್ದರೂ ಏನೋ ಒಂಥರಾ ಸಮಾಧಾನ. ನೀನು ಇಲ್ಲಿಲ್ಲ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲ. ಮೊದಲು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಈಗಲೂ ಕೂಡ ದಿನಾಲೂ ಸಂಜೆ ನೀನು office ನಿಂದ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ, ಆದರೆ ನೀನು ಬರುವುದೇ ಇಲ್ಲ.

ಕೊಟ್ಟ ಸಾಲ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 201)

2008-10-10T13:34:00.001+09:00

ಕೊಟ್ಟ ಸಾಲ ಕೇಳದೆ ಹೋಯಿತು, ಮಾಡಿದ ಬದುಕು ನೋಡದೆ ಹೋಯಿತು.
ಕೊಟ್ಟ ಸಾಲ ಕೇಳದೆ ಹೋಯಿತು- ಕೆಲವರಿಗೆ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಚಟವಿರುತ್ತದೆ. ಸಾಲ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಕೊಟ್ಟವನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೇಳುವ ತನಕ ಹಿಂದಿರುಗಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂಥವರ ಬಳಿ ಕೇಳದೆ ಇದ್ದರೆ ಸಾಲವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟ ಹಣ ಯಾವತ್ತೂ ಮರಳಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಮಾಡಿದ ಬದುಕು ನೋಡದೆ ಹೋಯಿತು- ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮದುವೆ ಮುರಿದು ಬೀಳುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದು ತಲುಪಿದರೆ ಹೇಳುವ ಮಾತು. ಬರಿದೆ ಮದುವೆಯಾದರೆ ಸಾಲದು, ಅದನ್ನು ಸಂಭಾಳಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಬದುಕನ್ನು ತಿರುಗಿ ನೋಡದೆ ಇದ್ದರೆ ಹಾಳಾಗ ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಅರ್ಥ.

ಸಾಲವನ್ನು ತಿರುಗಿ ಕೇಳುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಗಂಡ ಹೆಂಡಿರ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ (ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದಾಗಿ ) ಬಿರುಕುಂಟಾದಾಗ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಬೇಡವೆಂದು ಎಸೆಯುವ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 200)

2008-10-07T10:43:00.001+09:00

ಬೇಡವೆಂದು ಎಸೆಯುವ ಕಡ್ಡಿ ಹಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕುವುದಕ್ಕಾದರೂ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಯಾವುದೊ ಒಂದು ಕಡ್ಡಿಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಎಸೆದರೆ ಅದರ ಉಪಯುಕ್ತತೆ ಇನ್ಯಾವತ್ತೋ ಕಂಡು ಬರಬಹುದು - ಹಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಏನೋ ಪದಾರ್ಥ ಸಿಕ್ಕುಬಿದ್ದು ಅದನ್ನು ತೆಗೆಯಲು ಕಡ್ಡಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವಾಗ. ಇಂದು ಎಸೆಯಲು ಅನುವಾದ ವಸ್ತು ಇನ್ಯಾವತ್ತೋ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬರಬಹುದು ಎಂದು ಅನಿಸಿದಾಗ ಹೇಳುವ ಮಾತು. ಯಾರದ್ದೋ ಜೊತೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು ಅವರು ಮುಂದೆ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬರಬಹುದಾ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರ ಮಾಡು ಎನ್ನುವಾಗಲೂ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಭಟ್ಟರ ಅಂಗವಸ್ತ್ರ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 199)

2008-10-06T09:25:00.001+09:00

ಭಟ್ಟರ ಅಂಗವಸ್ತ್ರ ಆಗಬಾರದು, ವೈದ್ಯನ ಹೆಂಡತಿ ಆಗಬಾರದು.
ಅಡುಗೆ ಭಟ್ಟರ ಹೆಗಲ ಮೇಲಿರುವ ಅಂಗವಸ್ತ್ರದ ಪಾಡು ಯಾರಿಗೂ ಬೇಡ. ಕಂಡ ಕಂಡದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒರೆಸಲು, ಬಿಸಿ ಪಾತ್ರೆ ಒಲೆಯಿಂದ ಇಳಿಸಲು ಮೊದಲಾದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಅದರ ಪ್ರಯೋಗ. ಅಂತೆಯೇ ವೈದ್ಯ ಕೂಡ ಎಲ್ಲಾ ಔಷಧಗಳನ್ನೂ ಹೆಂಡತಿಯ ಮೇಲೆಯೇ ಮೊದಲು ಪ್ರಯೋಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವರಿಬ್ಬರ ಬದುಕೂ ಕೂಡ ಕಷ್ಟ. (ಅಂಗವಸ್ತ್ರಕ್ಕೂ ಕೂಡ ಜೀವ ಇದೆ ಎಂದುಕೊಂಡರೆ!)

ತಲೆಗೆ ಮಿಂದರೆ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 198)

2008-10-03T13:48:00.001+09:00

ತಲೆಗೆ ಮಿಂದರೆ ಕಾಲಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ.
ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ನೀರು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಕಾಲ ತನಕ ಹರಿದು ಬರುತ್ತದೆ. ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಏನಾದರೂ ಸಲ್ಲಿಸಿದರೆ ಅದು ಕಿರಿಯರಿಗೆ ಸಂದಂತೆಯೇ ಎಂದು ಹೇಳುವಾಗ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅಜ್ಜ/ ಅಜ್ಜಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ದೊಡ್ಡಪ್ಪ, ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ, ದೊಡ್ಡಮ್ಮ, ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ ಮೊದಲಾದವರಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಲು ಮುಂದಾದಾಗ ಅವರ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಹೊರಡುವ ಮಾತು.

ಜೇನು ಕೊಯ್ದವನು … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 197)

2008-10-01T18:01:00.000+09:00

ಜೇನು ಕೊಯ್ದವನು ಕೈ ನೆಕ್ಕದೇ ಇರುತ್ತಾನಾ?
ಹೆಚ್ಚಿನ ಲಾಭ ಇರುವಂಥ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿದವನು (ಬೇರೆಯವರ ಉಪಕಾರಕ್ಕಾದರೂ ಕೂಡ) ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಲಾಭವನ್ನು ಸ್ವಂತಕ್ಕೆ ಮಾಡಿಯೇ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಅರ್ಥ.

ಕದ್ದ ರೊಟ್ಟಿ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 196)

2008-09-26T10:29:00.001+09:00

ಕದ್ದ ರೊಟ್ಟಿ ಬೇರೆ, ದೇವರ ಪ್ರಸಾದ ಬೇರೆ.
ಕದ್ದ ರೊಟ್ಟಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೇ ದೇವರ ಪ್ರಸಾದವನ್ನೂ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಅರ್ಥ. ಕದ್ದು ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ತಿಂದಿರುವುದಲ್ಲದೆ, ಏನೂ ತಿಳಿಯದವರಂತೆ ನಟಿಸಿ ದೇವರ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಎಲ್ಲರೆದುರಿಗೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತಿನ್ನುತಾನೆ.
ಅನ್ಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಲಾಭ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಜೊತೆಗೇ ಸಂಭಾವಿತನಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಾ ಸಹಜವಾಗಿ ಬರುವ ಲಾಭವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಇಂದಿನ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು, ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಕುರಿತು ಹಿಂದೆಂದೋ ರೂಪಿಸಿಟ್ಟ ಗಾದೆ!

ಕದ್ದು ಹೋಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 195)

2008-09-24T10:42:00.000+09:00

ಕದ್ದು ಹೋಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ ಬೆಲ್ಲ ಸಾಲದು ಎಂದಿದ್ದಳು.
ನಮ್ಮ ಕೈಮೀರಿ ಅಥವಾ ಅನ್ಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗಿಯಾದರೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದಾಗ ಅವರು ಉಪಕಾರವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವ ಬದಲು ಉಪಕಾರ ಮಾಡಿದ್ದು ಸಾಲದು ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ ಅಥವಾ ಇನ್ನೂ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಉಪಕಾರವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದರೆ ಬಳಸಬಹುದು.

ಜೀವನ ಈ cable ನಂತೆ

2008-09-23T13:07:00.002+09:00

ಇದೇನೋ ಒಂದು cable. ನಿನ್ನೆ ತೆಗೆದು ಇಡುವಾಗ ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು...ಗಂಟೇನೂ ಇದ್ದಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾನೇ ಸರಿಯಾಗಿ ತೆಗೆದು ಇಟ್ಟಿದ್ದೆ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆನಪಿದೆ. ಇವತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತೆಗೆಯಲು ನೋಡುತ್ತೇನೆ ಪೂರ್ತಿ ಸಿಕ್ಕು ಸಿಕ್ಕಾಗಿ ಗಂಟು ಬಿದ್ದಿದೆ! ಇಟ್ಟಿದ್ದು ಇಟ್ಟಲ್ಲೇ ಅದು ಹೇಗೆ ಗಂಟಾಯಿತೋ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಬಿಡಿಸಲು ಪೂರ್ತಿ ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷಗಳೇ ಬೇಕಾಯಿತು.
ಜೀವನವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಅದು ಯಾವಾಗ ಸಿಕ್ಕು ಸಿಕ್ಕಾಗಿ ಗಂಟು ಬಿದ್ದು ಬಿಡುತ್ತದೆಯೆಂದು ಗೊತ್ತೇ ಆಗುವದಿಲ್ಲ....ಬಿಡಿಸಲು ತೊಡಗಿದರೆ ಮಾತ್ರ ವರುಷಗಳೇ ಸಂದು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬಿಡಿಸಲೂ ಕೂಡ ಅಸಾಧ್ಯ. Cable ಆದರೆ ಎಸೆದು ಬೇರೆ ತರಬಹುದು... ಆದರೆ ಜೀವನವನ್ನು?

ಅಭ್ಯಾಸ ಇಲ್ಲದ ಭಟ್ಟ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 194)

2008-09-23T12:58:00.000+09:00

ಅಭ್ಯಾಸ ಇಲ್ಲದ ಭಟ್ಟ ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯ ಮಾಡಲು ಹೋಗಿ ಗಡ್ಡ ಸುಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದನಂತೆ.
ನಮಗೆ ಅಭ್ಯಾಸ ಇಲ್ಲದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಲು ಹೋದರೆ ಅನಾಹುತವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಹೆಂಡತಿ ತವರಿಗೆ ಹೋದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡು ಹೋಗಿ ಗಂಡ ಏನೇನೋ ಅನಾಹುತವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ.... ಕೈ ಸುಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಬಾಟಲಿ ಒಡೆಯುವುದು, ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿ ಹಾಕುವುದು, ಇತ್ಯಾದಿ...

ಜುಟ್ಟು ಹಣ್ಣಾಗಿದೆ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 193)

2008-09-19T12:20:00.001+09:00

ಜುಟ್ಟು ಹಣ್ಣಾಗಿದೆ ಜಾಗಟೆ ಬಾರಿಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದಿದ್ದ.
ಜುಟ್ಟು ಹಣ್ಣಾಗುವುದಕ್ಕೂ ಜಾಗಟೆ ಬಾರಿಸಲು ಬಾರದೇ ಇರುವುದಕ್ಕೂ ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ. ಕೆಲಸದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯಾರಾದರೂ ಅಸಂಬದ್ಧ ಕಾರಣ ಕೊಟ್ಟಾಗ ಈ ಗಾದೆಯನ್ನು ಹೇಳಬಹುದು.

ಎಂತೆಂಥವರೋ ಮಣ್ಣು ಮುಕ್ಕುತ್ತಿರುವಾಗ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 192)

2008-09-18T21:29:00.001+09:00

ಎಂತೆಂಥವರೋ ಮಣ್ಣು ಮುಕ್ಕುತ್ತಿರುವಾಗ ಓತಿಕ್ಯಾತ ತಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುತ್ತಿತ್ತು.
ಯಾವುದೊ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಸಮರ್ಥರಾದವರೇ ವಿಫಲರಾಗಿ ಕೈಚೆಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವಾಗ ಅಶಕ್ತರು, ಅನುಭವ ಇಲ್ಲದವರು ತಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಬಡಾಯಿ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡರೆ ಹೇಳಬಹುದು.

ಮುಳುಗಿಕೊಂಡು … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 191)

2008-09-17T11:01:00.000+09:00

ಮುಳುಗಿಕೊಂಡು ಹೇತರೂ ತಲೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ತೇಲುತ್ತದೆ.
ಅಯ್ಯೋ ಇದೆಂತಾ ಗಾದೆ ಅಸಹ್ಯ ಅನ್ನುತ್ತೀರಾ? ಅಸಹ್ಯ ನಿಜ, ಆದರೆ ಅದರ ಅರ್ಥವನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿ ಬಿಡಿ.
ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗಬಾರದೆಂದು ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲಸವನ್ನು ಕದ್ದು ಮುಚ್ಚಿ ಮಾಡಿದರೂ ಅದು ಹೇಗಾದರೂ ಆಗಿ ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದೇ ಬೀಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ತಿರುಗಿ ಅನಾನುಕೂಲವನ್ನೇ ಉಂಟು ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕಾದಾಗ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಿ.

ಮೂರು ಲೋಕವೂ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 189 ಮತ್ತು 190)

2008-09-15T15:33:00.002+09:00

ಮೂರು ಲೋಕವೂ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಎಮ್ಮೆ ಕರು ಕಾಣುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದ.
ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ನನಗೆ ಮೂರು ಲೋಕವೂ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ ಅಂದರೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಕಳೆದು ಹೋದ ಎಮ್ಮೆ ಕರು ಕಾಣುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದನಂತೆ. ಎಲ್ಲ ಸುಖವೂ ಇದೆ ಎಂದು ಖುಷಿಪಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನೋಡಿ ಸಂತೋಷ ಪಡಲು ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳು ಇದ್ದಾಗ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರನ್ನು ನೋಡಿ ಮಾಡಿದ ಮಾತು ಇದು.
ಇದನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದು ತ್ಯಾಗಲಿಯ ನಾಗಪತಿ ಭಾವನಿಂದ. ಮಾಲತಿ ಅಕ್ಕನನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಮೈಸೂರಿಗೆ ವೋಲ್ವೋ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟಾಗ- "ನೋಡೇ ಮಾಲತಿ, AC ಬಸ್ಸು, ಸೀಟು-ಗೀಟು ಎಲ್ಲ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ" ಎಂದು ಭಾವ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ "ಕಿಟಕಿ ತೆಗೆಯಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ವಾಂತಿ ಬಂದರೆ ಮಾಡುವ ಬಗೆ ಹೇಗೆ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಳಂತೆ. ಭಾವ ಊರಿಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಆ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ ಬಗೆ ಇದು; ಈ ಗಾದೆಯ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ.
ಅಜ್ಜಿಗೆ ಅರಿವೆ ಚಿಂತೆ ಆದರೆ ಮೊಮ್ಮಗಳಿಗೆ ಮದುವೆ ಚಿಂತೆ ಅನ್ನುವ ಗಾದೆ ಕೂಡ ಇದೆ ಅನ್ನುತ್ತೀರಾ? ಅದೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇರೆ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ; ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಬಳಸುವಂಥದು.

ನಿನ್ನೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಾನು

2008-09-15T15:29:00.003+09:00

ನಿನ್ನೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ...

ರಾಜೀವ- “ಎಷ್ಟು ಘಂಟೆಗೆ ಹೊರಡೋಣ? ನಿನಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಕೆಸಲ ಮುಗಿಸಿ ಎಷ್ಟು ಘಂಟೆಗೆ ಹೊರಡಲಿಕ್ಕೆ ಆಗುತ್ತದೆ?”

ನಾನು- “ನೀನು ಆಗ Japanese class ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಊಟ ತಯಾರಾಗಿ ಇರುತ್ತಿತ್ತು.....ಅದೇ ಈಗ ನಾನು ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ? ಗಲೀಜಾಗಿರುವ ಮನೆ, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿರುವ ವಸ್ತುಗಳು, ಅಡುಗೆಮನೆ ಎಲ್ಲವೂ ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ..... ನೀನು ಬಾಲ್ಕನಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬಾಡಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಗಿಡಕ್ಕೆ ನೀರೂ ಕೂಡ ಹಾಕದೆ ಹಾಯಾಗಿ ಅದ್ಯಾವುದೋ ಸುಡುಗಾಡು English movie ನೋಡುತ್ತಿರುತ್ತೀಯ...

ನೀನು ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಅಡುಗೆ..... ಅದೇ ನಾನು ಕೆಲಸದಿಂದ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ?...

ನಿನಗಾದರೆ weekend ಅಂದರೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ weekend ಇದೆ- relax ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ... ಆದರೆ ನನ್ನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ weekend ಅನ್ನುವುದು ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ…..

ನಾನಂತೂ ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮವೊಂದಿದ್ದರೆ ಹೆಣ್ಣು ಸೊಳ್ಳೆಯಾಗಿಯೂ ಕೂಡ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ....."

ರಾಜೀವ- “????!!!!”

ಬಾಯಿ ಮುಂದಿನ ಹಲ್ಲು … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 188)

2008-09-12T12:16:00.000+09:00

ಬಾಯಿ ಮುಂದಿನ ಹಲ್ಲು, ಊರ ಹೊರಗಿನ ಜಮೀನು ಇವೆರಡರಿಂದಲೂ ಅನಾನುಕೂಲವೇ ಜಾಸ್ತಿ.
ಹಲ್ಲು ಬಾಯಿಗಿಂತ ಮುಂದಿದ್ದರೆ ಪೆಟ್ಟಾಗುವ ಸಂಭವ ಹೆಚ್ಚು. ಅಂತೆಯೇ, ಜಮೀನು ಊರ ಹೊರಗಿದ್ದರೆ ಕಳ್ಳತನ, ಅತಿಕ್ರಮಣಗಳ ಭಯ ಹೆಚ್ಚು. ಆ ಜಮೀನಿನಿಂದ ಬರುವ ಆದಾಯಕ್ಕಿಂತ ಅದರ ಕಾವಲಿನ ಮೇಲೆ ಮಾಡುವ ಖರ್ಚೇ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಜಾಸ್ತಿ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಮಾರುವುದಕ್ಕೂ ಮನಸ್ಸು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾರಾದರೂ ಜಮೀನು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ದೂರದ ಜಮೀನು ಬೇಡವೇ ಬೇಡ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಈ ಬಾರಿ ಫ್ಯುಜಿಗೆ ನಾನೂ ಕೂಡ

2008-09-04T09:35:00.010+09:00

ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಫ್ಯುಜಿ ಪರ್ವತದ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಿದ್ದೆ.
ಈ ಬಾರಿ ನಾನೇ ಹೋದ ಅನುಭವವನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಫ್ಯುಜಿ ಪರ್ವತ ಜಪಾನಿಗಳ ಅಗ್ನಿ ದೇವತೆ; 3776 ಮೀಟರುಗಳಷ್ಟು ಎತ್ತರ. ಟೋಕಿಯೋದಿಂದ ಸುಮಾರು 80 ಕಿ. ಮೀ. ಗಳಷ್ಟು ದೂರ. ಜಪಾನಿನಲ್ಲಿ ಗೌರವದಿಂದ ಅದನ್ನು ಫ್ಯುಜಿ-ಸಾನ್ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ ('ಸಾನ್ ' ಎಂದರೆ ನಮ್ಮ ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ ಗೌರವದಿಂದ ಹೆಸರಿನ ಮುಂದೆ 'ಜಿ' ಎಂದ ಹಾಗೆ). ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ತಿ ಹಿಮದಿಂದ ಕೂಡಿರುವುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಹತ್ತಲು ಜುಲೈನಿಂದ ಅಗಸ್ಟ್ ಕೊನೆಯವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಅನುಮತಿಯಿರುತ್ತದೆ (ಅಂದರೆ ಇಲ್ಲಿನ ಕಡು ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ).

ಈ ಬಾರಿ ಫ್ಯುಜಿ ಪರ್ವತವನ್ನು ಏರಲು ನಾನೂ ಬರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ರಾಜೀವನಿಂದ ಒಂದೇ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ನೀನು ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಮೊದಲಿನಿಂದಾದರೂ running, exercise ಮಾಡಬೇಕು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ ಎಂದು. ನನಗೆ ನನ್ನ ಕೆಲಸದಿಂದ ಬಿಡುವು ಸಿಕ್ಕಿ ನಾನು cycling ಮಾಡಿದ್ದು ಫ್ಯುಜಿಗೆ ಹೋಗುವ ಒಂದು ವಾರ ಮೊದಲಿನಿಂದ ಅಷ್ಟೆ. ನನಗೂ ಭಯವಿದ್ದಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ನಿಜ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲುವಂತಾದರೆ ಎಂದು.

ಅಂತೂ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ ಹೊರಟೇಬಿಟ್ಟೆ, ದೇವರ ಮೇಲೆ ಭಾರ ಹಾಕಿ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ರಾಜೀವನ ಮೇಲೆ ಭಾರ ಹಾಕಿ! ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಸೇರಿಕೊಂಡವರು ವಿನಾಯಕ - ಸಂಧ್ಯಾ ಮತ್ತು ಪುನೀತ್ - ಪರಿಣೀತಾ.

ಶನಿವಾರ ಅಗಸ್ಟ್ 9ರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 6:45 ಕ್ಕೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಡುವುದು ಎಂದು ಮೊದಲೇ ತೀರ್ಮಾನವಾಗಿತ್ತು. ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರದಿಂದ train ಹಿಡಿದು ‘ಶಿಂಜುಕು’ ಎಂಬ station ತಲುಪುವುದು, ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಮೊದಲೇ reserve ಮಾಡಿಸಿದ bus ನಲ್ಲಿ ಹೋಗುವುದು ಎಂದು ಎಂದು ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿತ್ತು. (ಶಿಂಜುಕು station ಬಗ್ಗೆ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿ ಬಿಡಿ. The busiest train station in the world in terms of passengers. ದಿನಾಲೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 3.60 ಮಿಲಿಯನ್ ನಷ್ಟು ಜನರು ಅಡ್ಡಾಡುವ station ಅದು. ಆ station ನ toilet ಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾದರೆ ಮಾರುದ್ದದ ಕ್ಯೂ... ಆದರೆ toilet ನಮ್ಮ ಮನೆಯ toilet ನಷ್ಟೇ ಸ್ವಚ್ಛ, ಥಳಥಳ!)

ಅಂತೆಯೇ ಹೊರಟೆವು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ವಿನಾಯಕ - ಸಂಧ್ಯಾ ಜೊತೆಯಾದರು. 7:45 ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಶಿಂಜುಕು ತಲುಪಿ ಬಸ್ ಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಪುನೀತ್ - ಪರಿಣೀತಾ ಬಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡರು. 8:30ಕ್ಕೆ ನಿಗದಿತ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ನಿಮಿಷವೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಬಸ್ ಬಂತು. ಫ್ಯುಜಿಗೆ ಹೊರಟ ಇತರ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯಾಣಿಕರೊಡನೆ ನಾವೂ ಬಸ್ಸಿನ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡೆವು. ನಮ್ಮನ್ನು ಹೊತ್ತ ಬಸ್ 11:30 ಕ್ಕೆ 5th base station ಗೆ ತಲುಪಿತು. ಅಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ ಜನರ ಸಂತೆ. ವಾರಂತ್ಯವಾದ್ದರಿಂದ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಜನರು ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ಫ್ಯುಜಿಯನ್ನು ಏರುವ ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿದ್ದರು.

ಆ ನಂತರವೇ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆ. ಮೊದಲೇ ನೋಡಿಟ್ಟುಕೊಂಡ weather forecast 60% ಮಳೆ ಎಂದು ಸಾರಿತ್ತು. ಅಂತೂ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ ಹೊರಟಿದ್ದೆವು. 12:00ಘಂಟೆಯಿಂದ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಗುಡುಗು, ಸಿಡಿಲು, ಮಳೆ ಪ್ರಾರಭವಾಯಿತು. ಅಲ್ಲೇ ಒಂದು ಕಡೆ ಕುಳಿತು ಮನೆಯಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದ ಚಪಾತಿ ತಿಂದೆವು. ಮಳೆ ನಿಲ್ಲುವ ಲಕ್ಷಣವೇ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಹೊರಡದೆ ಬೇರೆ ವಿಧಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. Raincoat, ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಬಟ್ಟೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಧರಿಸಿದೆವು.

ಹತ್ತುವಾಗ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಕಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಟೋಕಿಯೋದಿಂದ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದ chocolate ನೋಡಿದೆ, ಅದು bag ನಲ್ಲಿ ಸೆಖೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಕರಗಿ ನೀರಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಎಸೆಯಲು ಏಕೋ ಕರುಳು ಚುರ್ ಎಂದಿತು! ಏನಾದರೂ ಆಗಲಿ ಎಂದು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡೆ. ತೀರ ಅಗತ್ಯದ ವಸ್ತುಗಳಾದ torch, winter jacket, muffler ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು plastic cover ನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ bag ನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡೆವು; ಮಳೆಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ರಕ್ಷಣೆ ಸಿಗಲಿ ಎಂದು. ಮಳೆ ನಿಲ್ಲುವಂತೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಹೊರಡಲು ಅನುವಾದೆವು. 3:00 ಘಂಟೆಗೆ ಹತ್ತಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆವು.

ಬಲವಾಗಿ ಬೀಸುತ್ತಿದ್ದ ಗಾಳಿಗೆ raincoat ನ ಟೊಪ್ಪಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹೊರಟ ಎರಡೇ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ತಲೆ ಪೂರ್ತಿ ಒದ್ದೆಯಾಯಿತು. ಆಗಲೇ ಚಳಿ ಪ್ರಾರಂಭ. ಏಕೆಂದರೆ 5th station ಇರುವುದು 2300 ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ. ಟೋಕಿಯೋದ 40 ಡಿಗ್ರಿ C ಸೆಖೆಗೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡಿದ್ದ ನಮ್ಮ ದೇಹ ಒಮ್ಮೆ ಅಲ್ಲಿನ 12 ಡಿಗ್ರಿ C ಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ಘಳಿಗೆ ಚಡಪಡಿಸಿತು. ಫ್ಯುಜಿಯ ತುತ್ತ ತುದಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ನಾವಿನ್ನು ಕ್ರಮಿಸಬೇಕಗಿದ್ದ ದೂರ ಕೇವಲ 1476 ಮೀಟರ್ ಅಷ್ಟೇ. ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದ shoes, socks ಗಳೆಲ್ಲಾ ಪೂರ್ತಿ ಒದ್ದೆಯಾಗಿ ಕಾಲು ಮರಗಟ್ಟಿದಂತೆ ಆಗಲು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ಸುಮಾರು 6:30 ರ ವರೆಗೆ ಹೊಡೆದ ಮಳೆ ನಿಂತು ಆಕಾಶ ಶುಭ್ರವಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ಏರುತ್ತಿದ್ದ ಸಾವಿರಾರು ಚಾರಣಿಗರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹ, ನಗು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.

ಮೇಲೆ ಮೇಲೆ ಹತ್ತುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟದ ಅರಿವಾಗತೊಡಗಿತು. ಗಾಳಿ ಬೀಸುವುದು ಜೋರಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಕೊರೆಯುವ ಚಳಿ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿತ್ತು. Temperature 8 ಡಿಗ್ರಿ C ರಷ್ಟು ಇತ್ತು. ಪರ್ವತವನ್ನು ಹತ್ತುತ್ತಿರುವಾಗ jacket ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಎಸೆಯುವಷ್ಟು ಸೆಖೆ, ಬೆವರು. ನಡೆದು, ನಡೆದು ಸುಸ್ತಾಗಿ ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೆಂದು ಒಂದೇ ಒಂದು ನಿಮಿಷ ನಿಂತರೂ ಸಾಕು ಚಳಿಯ ಕೊರೆತವನ್ನು ತಡೆಯಲಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಎನಿಸತೊಡಗುತ್ತದೆ.

ಹತ್ತುವ ದಾರಿಯೂ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. Steepness ಜಾಸ್ತಿಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಬಾಯಾರಿಕೆ, ಹಸಿವು...ಆದರೆ ಒಂದೇ ಸಮ ಹತ್ತುತ್ತಲೇ ಇರುವುದು. ಆಮ್ಲಜನಕ ಕೊರತೆಯೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಉಸಿರಾಡಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಅಡೆತಡೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಜಪಾನಿಯರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಸಣ್ಣ ಆಮ್ಲಜನಕದ cylinder ತಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಸುಮಾರು 10-12 ವರ್ಷದ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಹಿಡಿದು 70-75 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನವರೂ ಬಹಳ ಜನರಿರುತ್ತಾರೆ. ಅಷ್ಟು ವಯಸ್ಸಾದವರು ಹತ್ತುದುವುದನ್ನು ಕಂಡರೆ ನಮಗೆ ನಾಚಿಗೆಯಾಗಬೇಕು. ನಾವು ಕಷ್ಟ ಪಡುತ್ತಿದ್ದರೆ 'ಗಂಬತ್ತೇ' (Do your best, all the best, ಶುಭವಾಗಲಿ, ಜಯವಾಗಲಿ) ಎನ್ನುತ್ತಾ ಹತ್ತುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಕಾಲಂತೂ ಪೂರ್ತಿ ಒದ್ದೆಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಮರಗಟ್ಟಿದಂತಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ ಜೀವವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ 7th station ಬಂತು. ಎಲ್ಲ station ಗಳಲ್ಲಿ ಹಣ ಕೊಟ್ಟರೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು, ಮಲಗಲು ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಜಾಗವಿರುತ್ತದೆ. ತುಂಬಾ ದುಬಾರಿ ಎಂದು ಬೇರೆ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ಜನ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ತುಂಬಿ ಹೋಗಿದ್ದವು. ಹೊರಗಡೆ ಇದ್ದ bench ನ ಮೇಲೆ ಒಂದರ್ಧ ಘಂಟೆ ಕುಳಿತು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡು corn soup ಕುಡಿದು ಮತ್ತೆ ಹೊರಟೆವು. ಹೊರಡುವ ಮೊದಲು chocolate ಏನಾಗಿದೆ ಎಂದು ತೆಗೆದು ನೋಡಿದರೆ shape ಇಲ್ಲದ ಕಟ್ಟಿಗೆ ತುಂಡುಗಳಂತೆ ಆಗಿದ್ದವು. ಮೇಲೆ ಮೇಲೆ ಹತ್ತುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆಲ್ಲಾ ಮಾರಟಕ್ಕಿಟ್ಟಿರುವ ವಸ್ತುಗಳು ದುಬಾರಿಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಅದು ಗೊತ್ತಿದ್ದ ನಾವು ತಿಂಡಿಯನ್ನು ಮನೆಯಿಂದಲೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದೆವು.

ಮೋಡ ನಮಗಿಂತ ಎಷ್ಟೋ ಕೆಳಗೆ. ಅದರ ಜೊತೆ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ದೃಶ್ಯ ಅದ್ಭುತ. ನಿಂತಾಗ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆಸ್ವಾದಿಸುವುದು, ಮತ್ತೆ ನಡೆಯುವುದು ಇಷ್ಟೇ ಕೆಲಸ. ನಂತರ 8th station ಬಂತು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಹೊರಗಡೆ ಇದ್ದ bench ನ ಮೇಲೆ ಸುಮಾರು 2 ತಾಸು ಕುಳಿತು ವಿರಮಿಸಿದೆವು. ಎಲ್ಲಾದರೂ ಕುಳಿತಿರುವಾಗ jacket, gloves ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ನಡೆಯುವಾಗ ಪುನಃ ತೆಗೆಯುವುದು! ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡು bread ತಿಂದು ಪುನಃ ಹೊರಟೆವು. ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹತ್ತುತ್ತಿರುವ ಜನರ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ತೀರಾ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ರಾತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಕೈಲೂ torch ಅಥವಾ ತಲೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡ headlight. ಅದರ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲೇ ಹತ್ತುತ್ತಿರುವುದು. ನಂತರ ಮೇಲೆ ಹೋದಂತೆಲ್ಲಾ ಹತ್ತುವ ದಾರಿ ಕಿರಿದಾಗುವುದರಿಂದ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಮೇಲೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತಾ ಹತ್ತಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟೊಂದು ಜನ ಸಮೂಹ. ಅಂದು ಹೆಚ್ಚು-ಕಮ್ಮಿ 10-12 ಸಾವಿರ ಜನರು ಇದ್ದಿರಬಹುದು. ಶಿರಸಿಯ ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಓಡಾಡಿದಂತೆ! ವಾರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೋದರೆ ಇದೆ ಕಥೆಯಂತೆ.

ಹಾಗೆ ಹತ್ತುತ್ತಾ 9th station ಕೂಡ ದಾಟಿಕೊಂಡು ರಾತ್ರಿ ಸುಮಾರು 3:00 ಘಂಟೆಗೆ ಫ್ಯುಜಿ ಪರ್ವತದ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇದ್ದೆವು. ಆಕಾಶ ಶುಭ್ರವಾಗಿತ್ತು. ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಕಾಣತೊಡಗಿದ್ದವು. ನಮಗೆ ಸಮಾಧಾನ, ಇನ್ನು ಮಳೆಯಿಲ್ಲ ಎಂದು. Winter jacket, muffler, scarf, hand gloves....ಊಹೂಂ ಎಷ್ಟು ಧರಿಸಿದರೂ ಚಳಿ ತಡೆಯುವುದು ಕಷ್ಟ. ಕೊರೆಯುವ ಚಳಿ, ಜೋರಾಗಿ ಬೀಸುವ ಗಾಳಿ, ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗಿನಿಂದ ಬರುವ ನಡುಕ ಇದೆಲ್ಲದರ ಜೊತೆ ಉಸಿರಾಟ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟ. ಚಳಿಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಹಾಯವಾಗಲಿ ಎಂದು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಅಂಟಿಕೊಂಡು ನಾಯಿಮರಿಗಳ ತರಹ ಕುಳಿತಿದ್ದೆವು; ಸೂರ್ಯೋದಯಕ್ಕೆ ಕಾಯುತ್ತಾ. ಸುಮಾರು 4:15 ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆಕಾಶ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು.

ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ, ಆಕಾಶ ಪೂರ್ತಿ ಕೆಂಪಗಾಯಿತು...ಮೋಡವೆಲ್ಲಾ ಕೇಸರಿಯಲ್ಲಿ ಅದ್ದಿಟ್ಟ ಹತ್ತಿಯಂತಾಯಿತು. ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಸೂರ್ಯೋದಯ 4:45 ಕ್ಕೆ...ಒಂದೇ ಒಂದು ಕೆಂಪನೆಯ ಗೆರೆಯಂತೆ ಸೂರ್ಯ ಮೊದಲು ಕಂಡಿದ್ದು. Photo ತೆಗೆಯುವುದನ್ನೂ ಕೂಡಾ ಮರೆತು ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತೆವು. ನಂತರ ಇಡೀ ಸೂರ್ಯ ಕಂಡು ಬಂದ. ಜಪಾನಿಯರಿಗೆ ಸೂರ್ಯ ಕೂಡ ದೇವರು. ಸೂರ್ಯ ಕಂಡ ತಕ್ಷಣ ಪರ್ವತದ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇರುವವರೆಲ್ಲಾ ಏನೋ ಒಂದು ವಾಕ್ಯ ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾ ಬಗ್ಗಿ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಫ್ಯುಜಿ ಪರ್ವತದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಹಿಮ ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅದು ನಮಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಂಡಿದ್ದು ಬೆಳಗಾದ ಮೇಲೆ. ನಂತರ ಮೇಲೆ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿ ಸಿಡಿದು ಉಂಟಾದ ಹೊಂಡವನ್ನು ನೋಡಿದೆವು. ನಾವು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದ ತಿಂಡಿ ಎಲ್ಲವೂ ಖರ್ಚಾಗಿ ಕೇವಲ ಮೊಳಕೆ ತರಿಸಿದ್ದ ಹೆಸರು ಕಾಳು ಮಾತ್ರ ಸ್ವಲ್ಪ ಉಳಿದಿತ್ತು. ನೀರು ಕೂಡ ಮುಗಿದಿತ್ತು. ಅಲ್ಲೇ ತುತ್ತ ತುದಿಯ 10th station ನಲ್ಲಿ vending machine ನಲ್ಲಿ 500 ಯೆನ್ ಬಡಿದು 500 ml ನ ಎರಡು ನೀರು ಬಾಟಲಿಯನ್ನು ಖರೀದಿಸಿದೆವು. ಟೋಕಿಯೋದಲ್ಲಿ ಅದೇ ನೀರಿನ ಬಾಟಲಿಗೆ 120 ಯೆನ್ (ಸುಮಾರು 48 ರೂಪಾಯಿಗಳು). ಫ್ಯುಜಿ ಪರ್ವತದ ತಲೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು...ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಜಾಗವನ್ನು cultural heritage centre ಮಾಡಲು ಹೊರಟಿರುವುದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಸವನ್ನು ಎಸೆಯುವಂತೆ ಇಲ್ಲ. ಕಸದ ಡಬ್ಬಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ತಿಂಡಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಹೋದ plastic cover, ನೀರಿನ ಬಾಟಲಿ...ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿರುಗಿ ಮನೆಗೇ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು!

ಬಿಸಿಲು ಜಾಸ್ತಿಯಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಇಳಿಯಲು ತೊಡಗಬೇಕಿತ್ತು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 6:00 ಘಂಟೆಗೆ ಇಳಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆವು. ಸೂರ್ಯ ಹುಟ್ಟಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಸಿಲು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಖರವಾಗಿ ಸುಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ಚಳಿಯೇ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು ಎನಿಸುವಷ್ಟು! ಇಳಿಯುವ ದಾರಿ ಕೂಡ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವೇ. ತುಂಬಾ ಇಳಿಜಾರು...ಜಾರುವ ಗೊಚ್ಚು ಮಣ್ಣು. ಕಾಲಿನ ಮಂಡಿಯನ್ನು ಬಗ್ಗಿಸದೇ ನಡೆಯಬೇಕು. ಬೆರಳುಗಳೆಲ್ಲಾ ಬೂಟಿನ ತುದಿ ಹೋಗಿ ಒತ್ತಿಕೊಂಡು ಉಗುರಿನಲ್ಲಿ ಅಸಾಧ್ಯ ನೋವು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ಬಿಸಿಲಿನ ಝಳ ತಡೆಯಲು ಅಸಾಧ್ಯ. ಎಂಥಾ sunscreen lotion ಕೂಡ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಹಸಿವು, ಬಿಸಿಲು ಎರಡೂ ಸೇರಿ ಜೀವ ಹಿಂಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣವೆಂದರೆ ಸುಟ್ಟು ಉರಿದು ಹೋಗುವಷ್ಟು ಬಿಸಿಲು. ಆದರೂ ಮುಂದೆ ನಡೆಯಲು ಅಸಾಧ್ಯ ಎನಿಸಿದಾಗ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಒಂದೆರಡು ಕ್ಷಣ ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ 11:30 ಕ್ಕೆ 5th station ಗೆ ಬಂದು ತಲುಪುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮುಖ, ಕುತ್ತಿಗೆಯೆಲ್ಲಾ ಸುಟ್ಟು ಕೆಂಪಗಾಗಿ ಉರಿಯತೊಡಗಿದ್ದವು. ನಾವು reserve ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ bus ಅರ್ಧ ಘಂಟೆಯಷ್ಟು ಅಂತರದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿಹೋಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲೇ ಏನೋ ತಿಂದು ಬೇರೆ bus ಹಿಡಿದು...ನಂತರ train ಹಿಡಿದು ಕಸದ bag ನ ಜೊತೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ತಲುಪುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಭಾನುವಾರ ಅಗಸ್ಟ್ 10 ರ ಸಂಜೆ 6:30. ಅನ್ನ ಒಂದನ್ನು ಮಾಡಿ ಮೊಸರು ಹಾಕಿ ಉಂಡರೆ ಸ್ವರ್ಗ ಸುಖ.... ಮಲಗಿದ್ದೊಂದೇ ಗೊತ್ತು...ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಏಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮುಖ sunburn ನಿಂದಾಗಿ ಸಿಪ್ಪೆ ಸುಲಿದುಕೊಳ್ಳಲು ತೊಡಗಿತ್ತು... ಪೊರೆ ಕಳಚುತಿದ್ದ ಹಾವಿನಂತೆ!

Photo ಗಳಿಗಾಗಿ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿ…
http://picasaweb.google.co.in/seemahegde78/FujiSanBlog?authkey=Tzu91JLlf38

ಅಂಟು

2008-08-27T16:19:00.008+09:00

ಈಗಂತೂ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ಅಂಟುಗಳು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಬಂದಿವೆ. ಮೊನ್ನೆ ಅಂಟು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲೆಂದು ಇಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದೆ ಒಮ್ಮೆ ಬೆರಗಾಗಿ ನಿಂತೆ! ಒಂದು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಎರಡು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಅಂಟಿಸುವ ಫೆವಿಕಾಲ್ ನಂತಹ ಅಂಟಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಒಂದೇ ಸೆಕೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಅಂಟಿಸುವ ಫೆವಿಕ್ವಿಕ್ ತರದ ಅಂಟಿನ ನಡುವೆ ಅದೆಷ್ಟು ಅಂಟುಗಳು ಬಂದು ನಮ್ಮನ್ನೂ ನಡುವೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡು ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಕಷ್ಟ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿವೆ ಎನಿಸಿತು. ನಂತರ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಅಂಟನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮನೆಯತ್ತ ನಡೆಯತೊಡಗಿದರೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅಂಟಿನ ಆಲೋಚನೆ ಮಾತ್ರ ತಲೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡೇ ಇತ್ತು.

ನಾನು ಚಿಕ್ಕವಳಿದ್ದಾಗ ಗೊತ್ತಿದ್ದುದು ಒಂದೇ ಅಂಟು. ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ ಗೇರು ಮರಕ್ಕೆ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಕಚ್ಚು ಹಾಕಿ ಗಾಯ ಮಾಡಿ, ಹಲವಾರು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಕಾಯ್ದು, ಆ ಗಾಯದಿಂದ ಸೋರಿದ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಅಂಟನ್ನು ತೆಗೆದು ಬಾಟಲಿಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಹಾಕಿ ಆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅಂಟನ್ನು ಎರಡು ದಿನ ಮುಳುಗಿಸಿಟ್ಟು ನಂತರ ಅದನ್ನು ಕದಡಿ ಮಾಡಿದ, ಬಾಟಲಿಯ ಮುಚ್ಚಳವನ್ನು ತೆಗೆದರೆ ಕೆಟ್ಟ ವಾಸನೆ ಬೀರುತ್ತಿದ್ದ ಗೇರು ಮರದ ಅಂಟು. ತೆಂಗಿನ ಹಿಡಿಯ ಕಡ್ಡಿಗೆ ಹತ್ತಿಯನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಮಾಡಿದ ಜುಂಜು ಅದನ್ನು ಹಚ್ಚುವ ಸಾಧನ. ನನಗೆ ಮತ್ತು ರಘುನಿಗೆ ಕಿತ್ತುಹೋದ ಪುಸ್ತಕದ ಹಾಳೆಗಳನ್ನು ಅಂಟಿಸಲು, ಗಾಳಿಪಟ ಮಾಡಲು ಅಪ್ಪ ಆ ಅಂಟನ್ನು ರೇಶನ್ ತರಹ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು - ಎಂದೋ ಒಡೆದು ಹೋದ ಗಾಜಿನ ಬಾಟಲಿಯ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಮುಚ್ಚಳದಲ್ಲಿ! ಅದು ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಗದವನ್ನು ಸುಮಾರು ಒಂದು ಒಪ್ಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಂಟಿಸಿದರೆ, ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ವಾರಗಟ್ಟಲೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅಂಟು ಹಚ್ಚಿದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ (ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪುಸ್ತಕದ ಕಿತ್ತು ಹೋದ ಹಾಳೆಗಳ ನಡುವಿನಲ್ಲಿ) ಬೂಸ್ಟು ಬೆಳೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು.

ನಂತರ ಬಂತು camel ನವರ ಅಂಟು ಕೆಂಪು ಮುಚ್ಚಳದ ಟ್ಯೂಬಿನಲ್ಲಿ. ಅದು ಆಗಿನ ಕಾಲದ ಅದ್ಭುತ ಅಂಟು! ತುಟ್ಟಿ ಬೇರೆ. ಅಪ್ಪ ಅದನ್ನು ನಮಗೆ ಮುಟ್ಟಲೂ ಕೂಡ ಕೊಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪುಸ್ತಕದ ಹಾಳೆಗಳು ಕಿತ್ತು ಹೋಗಿದ್ದರೆ ತಾವೇ ಹಚ್ಚಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಗೇರು ಮರಕ್ಕೆ ಕಚ್ಚು ಹಾಕುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಗೇರು ಮರಕ್ಕೆ ಗಾಯ ಮಾಡುವುದು ಅಪ್ಪನಿಗೂ ಮನಸ್ಸಿರಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಬಹುಶ ಬೇರೆ ಉಪಾಯ ಕಾಣದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಗಾಳಿಪಟಕ್ಕೆ ಗೇರು ಮರದ ಅಂಟು ಸಿಗದ ಕಾರಣ ನಾವು ಅಮ್ಮ ಮಾಡಿ ಕೊಡುವ ಮೈದಾ ಹಿಟ್ಟಿನ ಅಂಟಿಗೆ shift ಆದೆವು. ಶಾಲೆಯ ಪರಪರೆಗೂ ಅದೇ ಅಂಟು. ಅಜ್ಜನ ಮನೆಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಅದನ್ನು ಅಂಟಿಸಲು ಅಪ್ಪ ಬಂದು ಅದನ್ನು camel ಅಂಟಿನಿಂದ ಅಂಟಿಸುವ ತನಕ ಕಾಯುವ ತಾಳ್ಮೆ ಇಲ್ಲದೆಯೇ ಅಮ್ಮನ 'ಮುಸರೇ....' ಎಂಬ ಕೂಗಿನ ನಡುವೆಯೇ ಒಂದೆರಡು ಅನ್ನದ ಅಗುಳುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿ ಅಂಟಿಸಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು!

ನಂತರ ಒಂದೊಂದೇ ಹೊಸ ಹೊಸ ಅಂಟುಗಳು ಬರಲು ಪ್ರಾರಂಭವಾದವು. ಫೆವಿಕಾಲ್ ಅಂಟು ನಮಗೆ ಆಗ ಹೊಸದರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಂಡಿತ್ತು. ಅಪ್ಪ ತಂದಿಟ್ಟ ಬಾಟಲಿಯನ್ನು ಕದ್ದು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಮುಚ್ಚಳವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಹಾಕದೆ ಓಡಿ ಹೋಗಿ ಫೆವಿಕಾಲ್ ಗಾಳಿಗೆ ಪೂರ್ತಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪನಿಂದ ಬೈಗುಳ ಪಡೆದದ್ದು ಇನ್ನೂ ನೆನಪಿದೆ.

ಫೆವಿಕಾಲ್ ನ ನಂತರ ಎಷ್ಟೋ ಬಗೆಯ ಅಂಟುಗಳು ನಮ್ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆದಿವೆ. ಅಮ್ಮ ಕೈ ತಪ್ಪಿ ಒಡೆದುಕೊಂಡ ಉಪ್ಪಿನ ಕಾಯಿಯ ಭರಣಿಯ ಮುಚ್ಚಳವನ್ನು ಅಂಟಿಸುವ Araldite (ಎರಡು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಟ್ಯೂಬುಗಳಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದು ಬಿಳಿಯ ಬಣ್ಣದ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು transparent ದ್ರವಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಕ್ಕಿ ಬಳಸುವಂತದು), ಸೋರುತ್ತಿದ್ದ ನಲ್ಲಿಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವ M-seal (ಕೆಟ್ಟ ವಾಸನೆಯ ಎರೆಡು ರಬ್ಬರಿನಂಥ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ತಿಕ್ಕಿ ಬಳಸುವಂಥದು), ಚಪ್ಪಲಿ ಅಂಟಿಸುವ Fevibond ಇನ್ನೂ ಏನೇನೋ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಅಂಟಿಸುವ Feviquick, ಒಂದೇ ಎರಡೇ ಹತ್ತು ಹಲವಾರು ಬಗೆಯ ಅಂಟುಗಳು. ಈ ಎಲ್ಲ ಅಂಟುಗಳು ಮನೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಾವೂ ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ದವರಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಅಪ್ಪ ಅವನ್ನು ಅಡಗಿಸಿಡುವ ಗೋಜಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾವೂ ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಬಳಸುವುದನ್ನು ಕಲಿತಿದ್ದೆವು. ಇಂದೂ ಸಹ ಅಪ್ಪನ ಹರಗಣದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿದರೆ ಇವುಗಳ ಅವಶೇಷಗಳು ಕಾಣ ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಗೇರು ಮರದ ಅಂಟು ಮಾತ್ರ ಅವಶೇಷವೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಯವಾಗಿದೆ. ಅದನ್ನು ಹಾಕಿ ಹಾಕಿ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದ್ದ ಬಾಟಲಿಯನ್ನೂ ಅಪ್ಪ ಎಂದೋ ಎಸೆದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅದರ ವಾಸನೆ ಮಾತ್ರ ಇಂದಿಗೂ ಮೂಗಿನಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದಂತಿದೆ ಮತ್ತು ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರವಾಗುತ್ತಿದ್ದ Aralditeನ ಜಾಹೀರಾತು ಕೂಡ ನೆನಪಿದೆ – “ಒಡೆದ ಹಾಲು ಮತ್ತು ಒಡೆದ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಜೋಡಿಸುತ್ತದೆ!!”

ಯಾವ ಅಂಟು ಇದ್ದರೆಷ್ಟು ಬಿಟ್ಟರೆಷ್ಟು? ಇಂದು ನನಗೆ, ರಘುನಿಗೆ ಗಾಳಿಪಟ ಮಾಡಲೂ ಪುರಸೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಪತ್ರ ಬರೆಯಲೂ ಪುರಸೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬರ ಮುಖವನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡುವುದೇ ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತಾಳ್ಮೆ, ಪುರಸೊತ್ತು ಕಡಿಮೆ ಆಗುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆಲ್ಲಾ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಒಣಗುವ ಅಂಟಿನ ಅಗತ್ಯ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಅಂಟುಗಳು ಇರದಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜನರು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು; ಸಂಬಂಧಗಳ ಮೂಲಕ. ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಇಂದು ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಅಂಟುಗಳ ನಡುವೆಯೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಅಂಟಿಸುವ ಅಂಟು ಮಾತ್ರ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಂಟಿಸಿಕೊಳ್ಳದೇ ಇರುವುದೇ ಇಷ್ಟ.

ಕಂಚಿಗೆ ಹೋದರೂ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 187)

2008-08-27T14:39:00.000+09:00

ಕಂಚಿಗೆ ಹೋದರೂ ಮಂಚಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕೇ ಕಾಲು.
ನಮ್ಮ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲಾ ಮಂಚಗಳಿಗೂ ನಾಲ್ಕು ಕಾಲು, ಆದರೆ ಕಂಚಿ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದರೂ ಅಲ್ಲಿನ ಮಂಚಗಳಿಗೂ ನಾಲ್ಕೇ ಕಾಲು. ಯಾವುದೋ ಒಂದು ವಿಷಯ ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಎಂದಿದ್ದರೂ ಸತ್ಯವೇ ಎಂದು ಸರ್ವಕಾಲಿಕ ಸತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವಾಗ ಬಳಸಬಹುದು. ಇನ್ನೊಂದು ಸಂದರ್ಭ ಎಂದರೆ, ಜನರ ನಡುವಳಿಕೆ, ಸ್ವಭಾವಗಳು ಎಲ್ಲಿ ಹೋದರೂ ಒಂದೇ ರೀತಿ ಎನ್ನುವಾಗ ಕೂಡ ಬಳಸಬಹುದು.

ಹೆಣ ಹೊರುವವನಿಗೆ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 186)

2008-08-22T16:18:00.002+09:00

ಹೆಣ ಹೊರುವವನಿಗೆ ಏನೋ ಭಾರವಾ?
'ಏನೋ' ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಊಹೆಗೆ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಿ!
ಪೂರ್ತಿ ಹೆಣವನ್ನೇ ಹೊರುತ್ತಿದ್ದಾಗ 'ಏನೋ' ಭಾರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಅಂತೆಯೇ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸವನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಿರುವವನಿಗೆ ಅದರ ಜೊತೆಗಿನ ಸಣ್ಣ ಕೆಲಸವೇನೂ ಕಷ್ಟವಲ್ಲ ಎಂಬ ಅರ್ಥ. ಇದು ಅಶ್ಲೀಲ ಗಾದೆಯಾದ್ದರಿಂದ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಬೇರೆಯವರ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿ ಬಂದಾಗ ಅದರ ಜೊತೆ ಬಂದು ಸೇರುವ ಇನ್ನೊಂದು ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಎತ್ತು ಹೌದು … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 185)

2008-08-21T11:00:00.000+09:00

ಎತ್ತು ಹೌದು, ಕೋಡು ಅಲ್ಲ.
ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ. ಎತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುವವನು ಅದರ ಕೋಡನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ ವಿವರಣೆ ಕೊಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಎತ್ತು ನನ್ನದು ಆದರೆ ಅದರ ಕೋಡು ನನ್ನದಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಬೇರ್ಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಂತಹ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಅರ್ಧ ಮಾತ್ರ ತನಗೆ ಸಂಬಂಧ ಇರುವಂಥದು, ಇನ್ನರ್ಧ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಇದನ್ನು ಹೇಳಬಹುದು.
ಇದನ್ನೇ ಇನ್ನೊಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಳಸಬಹುದು... ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ಒಂದು ಘಟನೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಡೆದ ಘಟನೆಯ ಅರ್ಧ ಭಾಗವನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ಉಳಿದರ್ಧ ಭಾಗವೂ ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧವಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ.

ನಿತ್ಯ ಸಾಯುವವರಿಗೆ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 184)

2008-08-20T16:11:00.000+09:00

ನಿತ್ಯ ಸಾಯುವವರಿಗೆ ಅತ್ತು ಯಾರು ಪೂರೈಸುತ್ತಾರೆ?
ಸಾವನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ನೋಡಿದರೆ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಅತೀವ ದುಃಖ ಉಂಟಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲವಂತೆ.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಡಾಕ್ಟರುಗಳೇ ಸಾಕ್ಷಿ. ದಿನವೂ ಅದನ್ನೇ ನೋಡಿ ನೋಡಿ ಅವರು ಸಾವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು indifferent ಆಗಿ ಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ಬಗೆಯ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ.
ಅಂತೆಯೇ, ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಕಷ್ಟ ಬಂದಾಗ ಒಂದೆರಡು ಬಾರಿ ನಾನು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕೊರುಗುತ್ತೇವೆ, ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಹೋಗುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ದಿನಾಲೂ ಅದೇ ಗೋಳು ಆದರೆ ನಾವು ನಂತರದಲ್ಲಿ ಅವರ ಕಷ್ಟಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಅರ್ಥ.

ನೆರೆ ಹಾಳಾದರೆ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 183)

2008-08-08T12:41:00.001+09:00

ನೆರೆ ಹಾಳಾದರೆ ಕರು ಕಟ್ಟಲು ಜಾಗವಾಯಿತು.
ಪಕ್ಕದ ಮನೆ ನಾಶವಾದರೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಕರುವನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಆ ಜಾಗವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಅರ್ಥ. ಬೇರೆಯವರ ತೊಂದರೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಲಾಭವನ್ನು ಹುಡುಕುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಈ ಗಾದೆಯನ್ನು ಹೇಳಬಹುದು.

ಮಕ್ಕಳು ಏಕೆ ಬೇಕು?

2008-08-07T15:11:00.000+09:00

ಮೊನ್ನೆ ಅಕ್ಕ ಅನುಪಮಾಳ ಜೊತೆ Gtalk ನಲ್ಲಿ voice chat ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವಳು ಮತ್ತು ನಾನು ಮಾತಾಡಲು ತೊಡಗಿದರೆ ಲೋಕಾಭಿರಾಮವಾಗಿ ಶುರು ಆಗುವ ವಿಷಯಗಳು ನಂತರ ಯಾವುದೊ serious ವಿಚಾರಗಳ ವರೆಗೆ ಹೋಗಿ ಮುಟ್ಟುತ್ತವೆ.

ಮೊನ್ನೆ ಶುರುವಾಗಿದ್ದ ವಿಚಾರ - ಮದುವೆಯಾದ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿಯರು ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆ ಏಕೆ ವಿಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು. ಏನೇನೋ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ನಾನು ಅವಳ ಬಳಿ ಹೇಳಿದ್ದೆ, 'ನನಗೂ ಮಕ್ಕಳು ಇಷ್ಟವೇ. ಆದರೆ ಅವರನ್ನು ಬೆಳೆಸುವು ಕಷ್ಟ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಸರಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಸಲು ನನ್ನ ಕೈಲಿ ಆಗದಿದ್ದರೆ ಎಂಬ ಭಯ. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ವಿಚಾರ ಮಾಡಿದರೆ ಮಕ್ಕಳೇ ಬೇಡ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಸುಮ್ಮನೇ ಅವರನನ್ನು ಭೂಮಿಗೆ ತಂದರೆ ಜವಬ್ದಾರಿ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವಾ?'

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವಳು ತನ್ನ judjement ಕೊಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟಳು 'ನಿನಗೆ ಬುದ್ಧಿ, ತಿಳುವಳಿಕೆ ಎರಡೂ ಇಲ್ಲ.' ಅಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲದೇ ತಾನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು prove ಮಾಡತೊಡಗಿದಳು- ಅದೇ ನನಗೆ ಬುಧ್ಧಿ, ತಿಳುವಳಿಕೆ ಎರಡೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು!

ಅವಳು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಓದಿ... 'ಮದುವೆಯಾದ ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಗಂಡ-ಹೆಂಡತಿ ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ identitiy ಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಇದರ ಅರ್ಥ difference of opinion ಅಂತ ಅಲ್ಲ. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಯಾವತ್ತಿದ್ದರೂ ಎರಡು parallel lines; ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ಕಡೆ ಯಾವುದೊ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಕೂಡಿದಂತೆ ಕಂಡರೂ ಯಾವತ್ತಿದ್ದರೂ ತಮ್ಮ identity ಯ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ parallel ಆಗಿಯೇ ಸಾಗುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವೊಂದು ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ converge ಆಗಿ ಮತ್ತೆ diverge ಆಗುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ. ನೀನು ನಿನ್ನ hostel ನ roommate ಜೊತೆ ಕೆಲವಷ್ಟು ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಮತವನ್ನು ಹೊಂದಿ ಇನ್ನು ಕೆಲವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲವಾ? ವಿಷಯ ಅಷ್ಟೆ simple. Roomamte ಗಳಿಂದ ಒಂದೆರಡು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯಾಗುತ್ತೇವೆ; ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೆ. ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೊಬ್ಬರ ಪ್ರೀತಿ, ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಏನೋ ಒಂದು binding force ನ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ಆ force ಅಂದರೆ ಮಕ್ಕಳು. ಮಕ್ಕಳು ಗಂಡ-ಹೆಂಡಿರನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಹತ್ತಿರ ತರುವವರು . ಎಷ್ಟೇ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಇದ್ದರೂ ಮಕ್ಕಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುತ್ತಾರೆ. ಮಕ್ಕಳ ಏಳ್ಗೆಯನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ ಅಲ್ಲವಾ?'
ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಹೌದು ಎನಿಸಿತು.

ಮರುಮಾತಾಡದೇ 'ಹೂಂ' ಎಂದೆ. ನಂತರ ಬೇರೆ ಏನೇನೋ ಮಾತಾಡಿ signout ಆದೆವು. ಆದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವಳು ಹೇಳಿದ ವಿಚಾರವೇ ಕೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ನಂತರ ನಾನೊಬ್ಬನೇ ಮಾಡಿದ ವಿಚಾರವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲಿ ಹೊರಹಾಕಬೇಕೆನಿಸಿದೆ.ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರೆ ಅವರು binding force ಸರಿ, ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ? ಬಹುಶ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕೊರಗೇ ಆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ.ಮಕ್ಕಳು successful ಆದರೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುವ ಖುಷಿ, ಮಕ್ಕಳು ಕಳ್ಳರೋ,
ಸುಳ್ಳರೊ ಆದರೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುವ ನೋವು……. ಅಂತೂ ಮಕ್ಕಳು ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮರನ್ನು ಒಂದಾಗಿ ಅಂಟಿಸುವ Fevicol ಗಳು ಎಂಬ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು ಆ ವಿಚಾರವನ್ನು ತಲೆಯಿಂದ ಕಿತ್ತು blog ಗೆ ಎಸೆದು ಹಾಯಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ....ನೀವೆಲ್ಲಾ ಓದಿ ನನ್ನಂತೆಯೇ ಸ್ವಲ್ಪ ತಲೆ ಬಿಸಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ ಎಂದು- 'ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡುವ ದೆವ್ವ ನೆರೆಮನೆಯ ಬೊಮ್ಮಕ್ಕನನ್ನು ಕಾಡು ಎಂದಿದ್ದಳಂತೆ'!

ಇಷ್ಟು serious ಆದ ವಿಷಯದೊಂದಿಗೆ blog ಗೆ re-entry ಹೊಡೆಯುವುದು ನನಗೂ ಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಅನ್ನಿ, ಆದರೆ ಬೇರೆ outlet ಇರದಿದ್ದ ಕಾರಣ.........

ಗಾದೆ ಹೇಳುವವನ… (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 180, 181 ಮತ್ತು 182)

2008-03-05T14:04:00.006+09:00

ಗಾದೆ ಹೇಳುವವನ ಬಾಯಿಗೆ ಬೂದಿ ಬೀಳುತ್ತದೆ.

ಹೌದು, ಹೀಗೂ ಒಂದು ಗಾದೆ ಇದೆ. ಗಾದೆ ಹೇಳುವ ರೂಢಿ ಇರುವವರು ಒಂದು ಗಾದೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ತಮಗೇ ತಾವು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಇನ್ನೊಂದು ಗಾದೆ ಇದು. ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ಕೊಟ್ಟ ಗಾದೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಓಡಾಡುವ idea ನಿಮಗಿದ್ದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ! ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ... ವೇದ ಸುಳ್ಳಾದರೂ ಗಾದೆ ಸುಳ್ಳಾಗುವುದಿಲ್ಲವಂತೆ!!

ಈ ನನ್ನ ಗಾದೆಗಳ ಪ್ರವಾಹಕ್ಕೆ ಒಂದು ಅಲ್ಪವಿರಾಮ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅನಿವಾರ್ಯ ಕಾರಣಗಳಿಂದಾಗಿ ಒಂದೆರಡು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ blog ಜೀವನಕ್ಕೆ ವಿದ್ಯುಕ್ತವಾಗಿ ರಜೆ ಘೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಶುಭ ಹಾರೈಕೆಗಳಿದ್ದರೆ ಮುಂಬರುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹಲವಾರು ಗಾದೆಗಳನ್ನು ನಿಮಗೆ ಕೊಟ್ಟೇನು. ಎಲ್ಲಾ commitment ಗಳನ್ನೂ ಮುಗಿಸಿ ಎಂದು ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತೇನೆಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಲಾರೆ. ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಬರುವುದು ಎಂದರೆ ತೆರೆ ಕಳೆದು ಸಮುದ್ರ ಮುಳುಗಿದಂತೆ. ಆದರೆ ಇಷ್ಟು ದಿನ ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ನಾನು miss ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿರುವುದಂತೂ ನಿಜ. ಏನೋ ಒಂಥರಾ ಬೇಜಾರಾಗ್ತಾ ಇದೆ. ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಎಲ್ಲೋ ನಡುದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅನಾಥವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಯುತ್ತಿರು ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೊರಟ ಅಮ್ಮ ಆಗಿದ್ದೇನೆ ಬಹುಶ. ಹಿಂದಿರುಗಿ ಎಂದು ಬರುತ್ತೇನೆ ಎಂಬುದು ಅಮ್ಮನಿಗೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಥವಾ ನನ್ನದೇ ದೇಹದ ಒಂದು ಅಂಗವನ್ನು ಕಿತ್ತಿಟ್ಟು ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ ಹೊರಟಂತೆ... ನಾನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಾಕಿ ಸಲಹಿದ blog... ಅಯ್ಯೋ ಹೋಗ್ಲಿ ಬಿಡಿ ಯಾಕೆ ಈಗ ಅವೆಲ್ಲಾ ಪುರಾಣ?

ನಿಮಗೆಲ್ಲಾ ದಿನಾಲೂ ಒಂದು ಗಾದೆಯ ಸಲುವಾಗಿ ನನ್ನ blog ಗೆ ಇಣುಕುವ ಕೆಲಸ ತಿಪ್ಪಿತು. ಒಂದು ಗಾದೆಯನ್ನು ಓದುವ ಆಸೆಗಾಗಿ ನಾನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ bla bla bla ಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಓದುವ ತೊಂದರೆಯಿಲ್ಲ- ಅಗುಳು ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿ ಕುಡಿದಂತೆ.

ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಮಜಾ ಮಾಡಿ. ಹೋದೆಯಾ ಪಿಶಾಚಿ ಅಂದರೆ ಬಂದೆ ಗವಾಕ್ಷಿಯಲ್ಲಿ ಎಂದು ಮುಂದೆ ಮತ್ತೆ ಬರಲಿದ್ದೇನೆ :)

ಬಾಲ್ಯ ಮರುಕಳಿಸಿದೆ!

2008-03-04T14:08:00.005+09:00

ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಅಕ್ಷರ ಕಲಿತು ಓದಲು ತೊಡಗಿದಾಗ ಎನೆನಿಸುತ್ತದೆ? ಅಥವಾ ನನಗೆ ಪ್ರಥಮ ಬಾರಿಗೆ ಕನ್ನಡದ ಎಲ್ಲಾ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಲು ಬಂದಾಗ ಎನೆನಿಸಿತ್ತು? ಈಗ ಮರೆತು ಹೋಗಿದೆ. ಆದರೆ ಅಂತಹದೇ ಒಂದು ಅನುಭವ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆಗಿದೆ! ಹೌದು, ನನಗೀಗ ಜಪಾನಿಗಳ ಭಾಷೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮಗುವಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪಾಗಿದೆ. ಮಕ್ಕಳು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಓದುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ ಆದರೆ ಆ ಶಬ್ದಗಳ ಅರ್ಥವೇನೆಂದು ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನೂ ಈಗ ಅದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ. ಓದಲು ಬರುತ್ತದೆ ಆದರೆ ಬಹುತೇಕ ಶಬ್ದಗಳು ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಹೊಸದರಲ್ಲಿ ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಅಕ್ಷರಗಳೂ ಒಂದೇ ತರಹ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಅವು ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಅವಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಬಂದಿದೆ ಏಕೆಂದರೆ they do make sense to me! ಎಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡರೂ ಓದಲು ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಏನೋ ಸಾಧಿಸಿದ ಭಾವನೆ! ಕನ್ನಡ ಓದಲು ಬಂದಾಗ ಏನೆನಿಸಿರಬಹುದೆಂದು ಈಗ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅರ್ಥವಾಗಿದೆ.

ಜಪಾನಿಗಳ ಭಾಷೆಗೆ ಮೂರು ವಿಧದ ಲಿಪಿಗಳಿವೆ. ‘ಹಿರಗನಾ’, ‘ಕತಕನಾ’ ಮತ್ತು 'ಕಾಂಜಿ'. ಹಿರಗನಾ ಲಿಪಿಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಕೇವಲ ಜಪಾನಿಗಳ ಹೆಸರುಗಳು, ಸ್ಥಳಗಳು, ಮತ್ತು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ಯಾವುದೇ ಜಪಾನಿನ ಹೊರತಾದ ಹೆಸರು, ಸ್ಥಳಗಳು, ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವಾಗ ಕತಕನಾ ಲಿಪಿಯನ್ನೇ ಬಳಸಬೇಕು. ಇನ್ನೊಂದು ಚೀನೀಯರಿಂದ ಎರವಲು ಪಡೆದ ಲಿಪಿ- ಕಾಂಜಿ. ಒಂದೇ ಒಂದು ಚಿತ್ರ ಏನೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುತ್ತದೆ; ಬಹಳ complicated. ನನಗೆ ಕೇವಲ ಏಳೆಂಟು ಕಾಂಜಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು, ಬರೆಯಲು ಬರುತ್ತದೆ ಅಷ್ಟೇ. ಅವೂ ಕೂಡ ಅತ್ಯಂತ ಸರಳವಾದವು. ಒಂದೇ ಕಾಂಜಿಗೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಎರಡು ಮೂರು ಅರ್ಥಗಳೂ ಇರುವುದು ಉಂಟಂತೆ. ಅವು ಸಂದರ್ಭದ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಧಾರವಾಗುವಂಥವು. ಜಪಾನಿಗಳ computer ನಲ್ಲಿ ಹಿರಗನಾ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ type ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಅದು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಾಂಜಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ; ನಾವು ಗೂಗಲ್ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ type ಮಾಡುವಾಗ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನು ಕೆಲವು ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸಿದಂತೆ. ಕಾಂಜಿಯನ್ನು ಬರೆಯಲು ತುಂಬಾ ಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ ಎನಿಸುವುದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚುಪಾಲು ಜಪಾನಿಯರಿಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಕಾಂಜಿಯನ್ನು ಓದಲು ಮಾತ್ರ ಬರುತ್ತದೆ, ಬರೆಯಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಹಿರಗನಾ ಲಿಪಿಗೆ ಸರಳವಾದ 46 ಅಕ್ಷರಗಳು (syllable ಎನ್ನಬಹುದು) ಮತ್ತು 58 modified syllable ಗಳು ಇವೆ. ಅಂತೆಯೇ ಕತಕನಾ ಲಿಪಿಗೆ 46 syllable ಗಳು ಮತ್ತು 79 modified syllable ಗಳು ಇವೆ. ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಈಗ ಓದಬಲ್ಲೆ, ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ. ಬಾಲ್ಯ ಮರುಕಳಿಸಿದೆ!

ಆರತಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ… (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 179)

2008-03-04T13:52:00.000+09:00

ಆರತಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ ಉಷ್ಣ, ತೀರ್ಥ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ ಶೀತ.

ಮಂಗಳಾರತಿಯ ಬಳಿ ಕೈ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರೆ ಸಾಕು ಉಷ್ಣವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಕುಡಿದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಚಮಚ ತೀರ್ಥ ಶೀತವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅತ್ಯಂತ ನಾಜೂಕಿನ ಮನುಷ್ಯರ ಬಗೆಗಿನ ಮಾತು ಇದು. ಎಲ್ಲರೂ ತಿನ್ನುವ, ಕುಡಿಯುವ ವಸ್ತುಗಳು ಅಂಥವರ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಕೆಡಿಸುತ್ತವೆ. ಯಾರಾದರೊಬ್ಬರು ತನಗೆ ಅದನ್ನು ತಿಂದರೆ, ಇದನ್ನು ಕುಡಿದರೆ ಆರೋಗ್ಯ ಕೆಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ನೀವು ಈ ಮಾತನ್ನು ಉದಾಹರಿಸಬಹುದು.

ಮುಂಡೆಯ ಮದುವೆಗೆ… (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 178)

2008-03-03T15:05:00.001+09:00

ಮುಂಡೆಯ ಮದುವೆಗೆ ಮುನ್ನೂರು ವಿಘ್ನ.

ಅವಳು ವಿಧವೆ, ಅವಳಿಗೆ ಮರು ಮದುವೆ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಆ ಮದುವೆಗೆ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಅಡೆತಡೆ ಬರುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ನಾವು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಅಪರೂಪದ, ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯ ಉದ್ದೇಶದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಪದೇ ಪದೇ ಅಡ್ಡಿ ಉಂಟಾದರೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು.

ಮುನ್ನೋಡಿ ಪಾಯಸ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 177)

2008-02-29T12:14:00.002+09:00

ಮುನ್ನೋಡಿ ಪಾಯಸ ಉಣ್ಣೋ ಮೂಳಾ ಎಂದರೆ ಯಾವ ಹೊಲದ ಗಸಗಸೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದ.

ಗಸಗಸೆಯ ಪಾಯಸ ಬಡಿಸಿದ್ದೇನೆ ಊಟ ಮಾಡು ಎಂದರೆ, ಪಾಯಸದಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿದ ಗಸಗಸೆ ಯಾವ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದು ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದನಂತೆ. ನಾವು ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಬೇರೆಯವರ ಬಳಿ ಏನಾದರೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಹೇಳಿದರೆ (ಆ ಕೆಲಸದಿಂದ ಅವರಿಗೇ ಲಾಭ ಆಗುವಂತಿದ್ದರೂ ಸಹ) ಅವರು ತಿರುಗಿ ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಆ ಕೆಲಸ ಏಕೆ ಹಾಗೆ? ಏನು? ಎತ್ತ? ಎಂದೆಲ್ಲಾ ವಿಚಾರಿಸತೊಡಗಿದರೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಬಹುದು. ಇದಕ್ಕೊಂದು ಅಶ್ಲೀಲ ಗಾದೆ ಇದೆ. ನಾನು ಹೇಳಲ್ಲ. ಬೇಕಿದ್ರೆ ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಕೇಳಿ ನೋಡಿ :)
'ಉಂಡೆಲೆ ಎತ್ತೋ ಗುಂಡ ಅಂದ್ರೆ ಉಂಡೋರು ಎಷ್ಟು ಜನ ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ನಂತೆ'- ಈ ಗಾದೆ ನನಗೆ ಮರೆತು ಹೋಗಿತ್ತು. ನೆನಪಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ವಿಕಾಸನಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ಮೂರು ದೋಸೆ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 176)

2008-02-28T14:04:00.000+09:00

ಮೂರು ದೋಸೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಹಾಡು ದಾಸಯ್ಯ, ಆರು ದೋಸೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ನಿಲ್ಲಿಸು ದಾಸಯ್ಯ.

ಮನೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ದಾಸಯ್ಯ ಬಂದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಮೂರು ದೋಸೆಯ ಆಮಿಷ ತೋರಿಸಿ ಹಾಡಲು ಹೇಳಿದರೆ ನಂತರ ಅವನ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದೇ ಆರು ದೋಸೆ ಕೊಟ್ಟು ನಿಲ್ಲಿಸು ಎಂದು ಹೇಳುವ ಪ್ರಸಂಗ ಬರಬಹುದು! ಅಂತೆಯೇ ಯಾರ ಬಳಿಯಾದರೂ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಏನಾದರೂ ಆಮಿಷ ತೋರಿಸಿ ನಂತರ ಅವರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಲೆ ತೆರಬೇಕಾದಾಗ ಈ ಗಾದೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.

ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿ ಯಾರಿಗೆ?

2008-02-27T16:02:00.007+09:00

ಈ ಮೊದಲೊಮ್ಮೆ ಮದುವೆಯ ವಿಚಾರವನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಪೂರ್ತಿ ಬರೆದ ಸಮಾಧಾನವಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಅದೇ ವಿಚಾರವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ... ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಹೋದ ತಕ್ಷಣ ಒಂಥರಾ ವಿಚಿತ್ರ ಅನುಭವ. ತವರು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕಳುಹಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅದು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲ. ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ existence ಗೆ ಅರ್ಥ ಇಲ್ಲ. ಅಥವಾ ಬೇರೆಯದೇ ಆದ ಅರ್ಥವಿದೆ. ಗಂಡನ ಮನೆ, ಅಲ್ಲಿಯ ಆಚಾರ ವಿಚಾರಗಳು ತೀರಾ ಹೊಸದು. ಆ ಮನೆ ತನ್ನದೆಂದು ಅನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮನೆಯೇ ಇಲ್ಲದಂತಾದ ಅನುಭವ. ಮದುವೆಯಾದ ಮರುಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ ಅವಳ ಊರು, ಮನೆ ಎಲ್ಲವೂ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೆಲ್ಲಾ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ಏನೋ ಒಂದು ತರಹದ ಮನಸ್ಸು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಾರದ ಸ್ಥಿತಿ. ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳುತ್ತಾ ಗಂಡನ ಮನೆಗೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ತವರನ್ನು ಮರೆತಳೆಂದು ಅದರ ಅರ್ಥವಲ್ಲ. ಗಂಡನ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅವಳಿಗೆ ತನ್ನ ತವರಿನ ಚಿಂತೆ ಇದ್ದೆ ಇದೆ. ನಾಲ್ಕು ದಿನ ತವರಿಗೆ ಬಂದರೂ ಗಂಡನ ಮನೆಯ ಚಿಂತೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ! ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಕನ್ನಡದ ಜಾನಪದ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಉದಾಹರಣೆಗಳಿವೆ ಬಿಡಿ. ಅವಳಿಗೆ ಗಂಡನ ಮನೆಯ ಮೇಲೆ ಜಾಸ್ತಿ ಪ್ರೀತಿಯೋ ಅಥವಾ ತವರು ಮನೆಯ ಮೇಲೋ? ಗಂಡನ ಮೇಲೆ ಜಾಸ್ತಿ ಪ್ರೀತಿಯೋ ಅಥವಾ ಅಣ್ಣ/ತಮ್ಮನ ಮೇಲೋ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ.

ಇದು ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ತಲುಪುವ ಮುನ್ನ ಇನ್ನೂ ಧಾರವಾಡದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗಲೇ ನಡೆದ ಮಾತುಕತೆ. ನನ್ನ ಬಳಿ computer ಇರದಿದ್ದ ಕಾರಣ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಕೆಲಸ ತುಂಬಾ urgent ಇದ್ದ ಕಾರಣ ನನ್ನ junior ರಾಜೇಶನ room ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಅವನ computer ನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಹತ್ತಿರದವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು ನನ್ನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಪದೇ ಪದೇ ಇಣುಕುವವರೆಂದರೆ ರಾಜೀವ ಮತ್ತು ರಘು. ರಾಜೀವ ಗಂಡನಾದರೆ ರಘು ನನ್ನ ತಮ್ಮ. ಅಂತೆಯೇ ರಾಜೇಶನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವಾಗಲೂ ನಾನು ಎಂದಿನಂತೆಯೇ ರಾಜೀವ...ರಘು....ಎಂದಿರಬೇಕು... ಒಂದು ದಿನ ಏನೋ ಬರೆಯುತ್ತಾ (type ಮಾಡುತ್ತಾ) ಕುಳಿತಿದ್ದೆ; ರಾತ್ರಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ರಾಜೇಶ ನನ್ನನ್ನು ನನ್ನ room ನ ವರೆಗೂ ಕಳುಹಿಸಲೆಂದು ಬಂದ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದ, "ನಿನಗೆ ಯಾರ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿ? ರಘುನ ಮೇಲೋ ರಾಜೀವನ ಮೇಲೋ?" ನನಗೆ ತಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಗಿದ್ದು ರಘು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ readymade ಉತ್ತರ. "ಪ್ರೀತಿ ಎನ್ನುವುದು ಹಾಗೆ ಅಳೆಯಲು, ಚೂರು ಮಾಡಿ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಕೊಡಲು ಬಾರದ್ದು. ಅದನ್ನು ಇಡಿಯಾಗಿಯೇ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ." (ಇದು Indian Army ಯ officer’s ಪರೀಕ್ಷೆಯ psychological test ನಲ್ಲಿ ಖಾಯಂ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯಂತೆ; ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಒಂದು ವೇಳೆ select ಆದರೆ ತನ್ನ ಕೆಳಗಿನ ಸೈನಿಕರ ನಡುವೆ ತಾರತಮ್ಯ ತೋರುತ್ತಾನೋ ಇಲ್ಲವೊ ಎಂದು ಅಳೆಯಲು! ಹಾಗೆಯೇ ಅವನಿಗೂ ಕೇಳಿದ್ದರಂತೆ. ಇದೇ ಉತ್ತರವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದನಂತೆ!).

ರಾಜೇಶನಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾದಂತೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದ, "ಇಲ್ಲ, ನೀನು ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರ ಹೇಳಲೇ ಬೇಕು." ನಾನೆಂದೆ, "ಅರೆ ಇದೆಂತ ಪ್ರಶ್ನೆ? ಇಬ್ಬರ ಮೇಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರೀತಿ." ಅವನು ಅದೇ ಉತ್ತರಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದವನಂತೆ ತಕ್ಷಣ ಹೇಳಿದ, "ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬದುಕಿದ ತಮ್ಮನೂ ಮತ್ತು ನಿನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಬಂದ ಗಂಡನೂ ಹೇಗೆ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ? ಇಪ್ಪತೈದು ವರ್ಷ ಒಟ್ಟಿಗಿದ್ದ ತಮ್ಮನಿಗಿಂತ ಎರಡು ವರ್ಷ ನೋಡಿದ ಗಂಡನೇ ಹೆಚ್ಚಾ?" ಅರೆ ಹೌದಲ್ವಾ?!! ನಾನು ಅರೆಕ್ಷಣ ದಿಗಿಲುಗೊಂದೆ. ಅವನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದು ಒಂದು ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಜವೆನಿಸಿತು. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಬಿಟ್ಟು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ, "ನೋಡು, ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಹೆಚ್ಚೂ ಅಲ್ಲ, ಯಾರು ಕಡಿಮೆಯೂ ಅಲ್ಲ. ರಘುನ ಜೊತೆ ನಾನು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳು ಬೆಳೆದಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ರಾಜೀವನ ಜೊತೆ ಮುಂದೆ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬೆಳೆಯಲಿದ್ದೇನೆ. ರಘು ಕೂಡ ನಾಳೆ ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಬಂದ ಮೇಲೆ ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದಷ್ಟೇ ಅವಳನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾನೆ, ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು. ಇದು ಹೀಗೆಯೇ ನಡೆದರೆ ಮಾತ್ರ ಬದುಕಿಗೊಂದು ಅರ್ಥವಿರುತ್ತದೆ. ನಾನು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ possessive ಆಗಲಾರೆ. ನಾನು possessive ಆದಷ್ಟೂ ಅದು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೂ ಹಾಳು. ಅತಿಯಾದ possessiveness ಯಾವತ್ತಿದ್ದರೂ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಕೆಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅವನಿಗೂ ಅವನದೇ ಆದ ಜೀವನವಿರಬೇಕು. ಅದರಲ್ಲಿ ನನಗೊಂದು ಜಾಗ ಇದ್ದರೆ ಸಾಕು. ಅಂತೆಯೇ ನನಗೂ ನನ್ನದೇ ಆದ ಜೀವನವಿದೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಜಾಗ ಎಂದೂ ಇದ್ದೇ ಇದೆ. ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದಲ್ಲ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ ಅಷ್ಟೇ." ಮುಂದೆ ಅವನೂ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ, ಅಂತೆಯೇ ನಾನೂ ಕೂಡ. ಬಹುಶ ಇಬ್ಬರೂ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು... ರಾಜೇಶನ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅವನು ನನ್ನ ಉತ್ತರದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ.

ಬಿಸಿಯ ಹೊರತೂ… (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 175)

2008-02-27T14:08:00.000+09:00

ಬಿಸಿಯ ಹೊರತೂ ಬೆಣ್ಣೆ ಕರಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಬೆಣ್ಣೆಯನ್ನು ಅದರ ಪಾಡಿಗೆ ಅದನ್ನು ಇಟ್ಟರೆ ಕರಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಬಿಸಿ ತಟ್ಟಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ತಟ್ಟನೆ ಕರಗುತ್ತದೆ. ಅಂತೆಯೇ, ಕೆಲವೆಡೆ ನಾವು ಸುಮ್ಮನೆ ಇದ್ದರೆ ಕೆಲಸವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಬಾಯಿ ಜೋರು ಮಾಡಿದಾಗ ಅಥವಾ ಒತ್ತಡ ಹೇರಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಕೆಲಸ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಳಸಬಹುದು.

ಹೆದ್ದಿನಿಸು ಹಿತ್ತಲಿಗೆ… (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 174)

2008-02-26T14:18:00.000+09:00

ಹೆದ್ದಿನಿಸು ಹಿತ್ತಲಿಗೆ ಬಳಿ ಎಣ್ಣೆ ಬಚ್ಚಲಿಗೆ.

ಹೆದ್ದಿನಿಸು ಅಂದರೆ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ತಿಂದ ತಿಂಡಿ ತಿನಿಸು. ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ತಿಂದರೆ ಅದರಿಂದ ದೇಹಕ್ಕೆ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ. ಅದು ವಿಸರ್ಜಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅಂತೆಯೇ ತಲೆಯಿಂದ ಬಳಿದು ಹೋಗುವಷ್ಟು ಎಣ್ಣೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡರೆ ಅದರಿಂದಲೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಾಗ ಅದು ಬಚ್ಚಲು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಯಾರಾದರೂ ಅತಿ ಎನಿಸುವಷ್ಟು ತಿನ್ನುವವರು ಅಥವಾ ದೇಹದ ಕಾಳಜಿಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವವರ ಕುರಿತು ಇದನ್ನು ಹೇಳಬಹುದು.

ಹಣ ಇದ್ದರೂ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 173)

2008-02-25T13:45:00.001+09:00

ಹಣ ಇದ್ದರೂ ಋಣ ಇದ್ದಷ್ಟೇ ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಜಾಸ್ತಿ ದಿನ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ಸುಳ್ಳು. ಅವನ ಬಳಿ ಎಷ್ಟು ಹಣವಿದ್ದರೂ ಋಣವಿದ್ದಷ್ಟೇ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯಾರಾದರೂ ಕೆಟ್ಟ ದಾರಿಯಿಂದ ಹಣ ಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡಿ ಶ್ರೀಮಂತರಾಗಿ ಏನೋ ಕಾರಣದಿಂದ ಬೇಗ ಸತ್ತು ಹೋದರೆ ಅಥವಾ ಜೈಲು ಸೇರಿದರೆ ಈ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತದೆ.

ಹುಚ್ಚು ಬಿಟ್ಟ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 172)

2008-02-21T15:34:00.000+09:00

ಹುಚ್ಚು ಬಿಟ್ಟ ಹೊರತೂ ಮದುವೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಮದುವೆಯಾದ ಹೊರತೂ ಹುಚ್ಚು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಬೇಕೆಂಬ ಹುಚ್ಚು. ಆದರೆ ಅವನು ಹುಚ್ಚ ಎಂದು ಯಾರೂ ಹೆಣ್ಣು ಕೊಡುವವರಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮದುವೆಯಾದ ಹೊರತೂ ಅವನಿಗೆ ಹುಚ್ಚು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವುದಾದರೂ ಎರಡು ಕೆಲಸಗಳು interdependnet ಇದ್ದು ಒಂದು ಕೆಲಸ ಆದ ಹೊರತೂ ಇನ್ನೊಂದು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿ.

ಊರ ಉಪಕಾರಕ್ಕೆ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 171)

2008-02-20T16:30:00.001+09:00

ಊರ ಉಪಕಾರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಮುಲ್ಲಾ ಸೊರಗಿದ್ದ.

ಮುಲ್ಲಾ ಇಡೀ ಊರಿಗೆ ಉಪಕಾರ ಮಾಡಲು ಹೋಗಿ ಸೊರಗಿದರೂ ಅವನನ್ನು ಹೇಳುವವರು, ಕೆಳುವಾವರು ಯಾರೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತೆಯೇ ಮಾಡಿದ ಉಪಕಾರವನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳದಿದ್ದಾಗ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಬಹುದು. ಇದರಂತೆಯೇ ಇರುವ ಮಾತನ್ನು ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಹಾಕಿದ್ದೇನೆ.

ಫ್ಯೂಜಿ ಪರ್ವತ

2008-02-19T13:16:00.019+09:00

ನಮ್ಮ ಮೆನೆಯ ಹಿಂದುಗಡೆ balcony ಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನೆಡೆ ನೋಡಿದರೆ ಫ್ಯೂಜಿ ಪರ್ವತ ಮನೋಹರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಚಳಿಗಾಲವಾದ್ದರಿಂದ ಈಗ ಮೈತುಂಬಾ ಹಿಮದ ಹೊದಿಕೆಯನ್ನು ಹೊದ್ದುಕೊಂಡ ಫ್ಯೂಜಿ ಬೆಳಗಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ತಿ ಬೆಳ್ಳಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಸಂಜೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸೂರ್ಯ ಅದಕ್ಕೆ ತಾಕಿಕೊಂಡೇ ಮುಳುಗುತ್ತಾನೆ ಎನ್ನುವಂತಿರುತ್ತದೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೂ ಕೇಸರಿ- ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಫ್ಯೂಜಿ ದಟ್ಟ ಬೂದು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಮುದ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವು electric line ಗಳು ಅಡ್ಡ ಬಂದು ನೋಡುಗರ ಕಣ್ಣಿಗೂ, ಪರ್ವತಕ್ಕೂ ನಡುವೆ ಬೇಲಿ ಕಟ್ಟುತ್ತವೆ.

ಅಸಾಧ್ಯ ಚಳಿ ಇರುವ ಕಾರಣ ಅದನ್ನು ವರ್ಷದ ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಹತ್ತಲು ಅನುಮತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ನಡು ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ದಿನಗಳು ಮಾತ್ರ ಚಾರಣಿಗರಿಗೆ ಅನುಮತಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಪರ್ವತವನ್ನು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರು ಏರಿರುತ್ತಾರೆ. ಆ ಪರ್ವತವನ್ನು ದೇವತೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವ ಜಪಾನಿಯರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಏರಿರುತ್ತಾರೆ. 3,776 ಮೀಟರುಗಳನ್ನು ಕ್ರಮಿಸಿದ ಚಾರಣಿಗರು ರಾತ್ರಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದು ಮರುದಿನದ ಸೂರ್ಯೋದಯವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡು ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾರೆ. ಸೂರ್ಯೋದಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಡಿಯ ಪರ್ವತವೂ ತಾಮ್ರದ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆಯಂತೆ.

ಚಾರಣದ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ.

ಫ್ಯೂಜಿ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತದ ನಂತರದ ರಾತ್ರಿ.

ಫ್ಯೂಜಿ ಪರ್ವತದಿಂದ ಕಾಣುವ ಸೂರ್ಯೋದಯ.

ಸೂರ್ಯೋದಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಫ್ಯೂಜಿ ಪರ್ವತ.

ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿ ಸಿಡಿದಾಗ ಉಂಟಾದ ಬಿರುಕುಗಳು.

ಒಂದು ದಿನಕ್ಕೆ ಪರ್ವತವನ್ನು ಏರಲು ಬರುವ ಜನಸಾಗರ!!

ಆನು, ಮಾಣಿ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 170)

2008-02-19T13:11:00.000+09:00

ಆನು, ಮಾಣಿ, ಗೋವಿಂದ.

ಇದನ್ನು ಗಾದೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ನುಡಿಗಟ್ಟು ಎನ್ನಬಹುದು. ಇದರಲ್ಲಿ ನೋಡಲು ಮೂರು ಜನರು ಸೇರಿರುವಂತೆ ಕಂಡರೂ ನಿಜವಾಗಿ ಇರುವವನು ಒಬ್ಬನೇ. ಆನು (ನಾನು) ಅವನೇ ಮಾಣಿ ಮತ್ತು ಗೋವಿಂದ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರು ಅವನದು. ತನಗೆ ತಾನು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಮೂರು ಜನರಿರುವ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಯಾವುದಾದರೂ ಕೆಲಸವನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ ಮಾಡಬೇಕು ಇನ್ಯಾರೂ ಸಹಾಯಕ್ಕೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ನಮಗೆ ನಾವೇ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೇ ಇದಾಗ ಕೂಡ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ರೂಢಿ ಇದೆ.

ಆದಷ್ಟು ಆಯಿತು … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 169)

2008-02-18T14:00:00.001+09:00

ಆದಷ್ಟು ಆಯಿತು ಮಾದೇವ ಭಟ್ಟರ ಪುರಾಣ.

ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತಿರುವ ಬದಲು ಮಾದೇವ (ಮಹಾದೇವ) ಭಟ್ಟರು ಪುರಾಣವನ್ನು ಅಷ್ಟಷ್ಟಾಗಿ ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದರು. ಇಡೀ ಪುರಾಣವನ್ನು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಓದುತ್ತೆನೆಂದು ಕುಳಿತರೆ ಆಗುವ ಕೆಲಸವಲ್ಲ. ಖಾಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳದೆ ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಾಗಲೆಲ್ಲ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಬಹುದು. ಪೂರ್ತಿ ಕೆಲಸವನ್ನು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಚೂರು ಚೂರಾಗಿ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಬಹುದು; ಮಾದೇವ ಭಟ್ಟರು ಪುರಾಣವನ್ನು ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದಂತೆ.

ಹುಚ್ಚು ಮುಂಡೆಯ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 166, 167 ಮತ್ತು 168)

2008-02-15T21:00:00.003+09:00

ಹುಚ್ಚು ಮುಂಡೆಯ ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಉಂಡವನೇ ಜಾಣ.

ಇದನ್ನು 'ಮುಂಡೆಯ ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ ಉಂಡವನೇ ಜಾಣ' ಎಂದೂ ಕೂಡ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಹೇಗಿದ್ದರೂ ಹೇಳುವವರು, ಕೇಳುವವರು ಇಲ್ಲದ ಮದುವೆ. ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಲಾಭವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವರೇ. ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕೈತಪ್ಪಿ ಹೋಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಸಿಕ್ಕಷ್ಟು ದೋಚಿಕೊಳ್ಳುವವರ ಬಗೆಗಿನ ಮಾತು ಇದು. ಇದರ ಬದಲು ನೀವು ಉಪಯೋಗಿಸಬಹುದಾದಂಥವು- ಓಡಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವವನನ್ನು ಕಿತ್ತು ಕೊಂಡಷ್ಟೇ ಬಂತು ಮತ್ತು ಬಂದಷ್ಟೇ ಬಂತು ಬರಡೆಮ್ಮೆಯ ಹಾಲು.

ಆಳು ನೋಡಿದರೆ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 163, 164 ಮತ್ತು 165)

2008-02-14T13:43:00.002+09:00

ಆಳು ನೋಡಿದರೆ ಅಲಂಕಾರ, ಬಾಳು ನೋಡಿದರೆ ಬಾಯಿ ಬಡಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಹಾಗಿದೆ.

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಗತಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಮನೆಯ ಆಳಿಗೂ ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಹೊರಗಡೆಯಿಂದ ಆಳೂ ಕೂಡ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಒಳಗಡೆಯ ಕಥೆಯೇ ಬೇರೆ. ಅಗತ್ಯ ಇದ್ದದ್ದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅನಗತ್ಯವಾದುದಕ್ಕೆ ಜಾಸ್ತಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಜನರ ಬಗೆಗಿನ ಮಾತು ಇದು. ಅಥವಾ ಹೊರಗಡೆಯಿಂದ ಸ್ಥಿಥಿವಂತರಂತೆ ಕಂಡುಬಂದು ಒಳಗಡೆ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಹೇಳಬಹುದು. ಇದೆ ರೀತಿಯ ಇನ್ನೊಂದು ಗಾದೆ- ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಹಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಜುಟ್ಟಿಗೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವು. ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇರೆಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಬಹುದಾದರೆ, ಸಾಲ ಮಾಡಿಯಾದರೂ ತುಪ್ಪ ತಿನ್ನಬೇಕು.

ಸ್ವಾರ್ಥ

2008-02-13T14:19:00.003+09:00

ಹೀಗೊಂದು ಕಥೆ...ನೀವು ಕೇಳಿದ್ದಿರಲೂ ಬಹುದು...
'ಮನುಷ್ಯ ಮಾಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೆಲಸದ ಹಿಂದೆಯೂ ಸ್ವಾರ್ಥ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಸ್ವಾರ್ಥ ಸಿದ್ಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನೂ ಯಾವ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಮಾಡಲಾರ.' ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿದವರು ಅಮೇರಿಕಾದ ಹಿಂದಿನ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಅಬ್ರಹಾಂ ಲಿಂಕನ್. ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತನ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದರು. ಸ್ನೇಹಿತ ಸುತರಾಂ ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ತಳ್ಳಿ ಹಾಕಿದರು.

ಒಂದು ಭಾನುವಾರದಂದು ಇಬ್ಬರೂ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಹೊರಟರು. ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೊರಟಾಗ ನಡುವೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅಬ್ರಹಾಂ ಲಿಂಕನ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ಚಾಲಕನಿಗೆ ಕಾರು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಹೇಳಿದರು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಮುಳ್ಳಿನ ಬೇಲಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಂದಿಯ ಮರಿ ಸಿಕ್ಕಿ ಬಿದ್ದು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಾರದೆ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದರು. ಕಾರಿನಿಂದ ಇಳಿದು ಹೋಗಿ ಅವರು ಆ ಹಂದಿಯ ಮರಿಯನ್ನು ಮುಳ್ಳು ಬೇಲಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದರು.

ಅವರ ಸ್ನೇಹಿತ ಕೇಳಿದರು, "ನೀವು ಈಗ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನನಗೇನೂ ಸ್ವಾರ್ಥ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ." ಅದಕ್ಕೆ ಅಬ್ರಹಾಂ ಲಿಂಕನ್ ಹೇಳಿದ್ದು, "ಆ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ಸ್ವಾರ್ಥವೇ ಇತ್ತು. ಹಂದಿಯ ಮರಿಯನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡು ಹಾಗೆಯೇ ಬಿಟ್ಟು ಮುಂದೆ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ನನಗೆ ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ನಿದ್ದೆ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ!"

ಎಷ್ಟು ನಿಜ ಅಲ್ಲವೇ? ನಾವೂ ಕೂಡ ಸ್ವಾರ್ಥ ಸಾಧನೆಗಾಗಿಯೇ ಏನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ; ಕೆಲವೊಂದು ನಮಗೆ ಅರಿವಿರುತ್ತದೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ನಮಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆಯೇ.

ಹೊಗಳಿದ ಎಮ್ಮೆ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 161 ಮತ್ತು 162)

2008-02-13T13:35:00.001+09:00

ಹೊಗಳಿದ ಎಮ್ಮೆ ಹೋರಿಗರು ಹಾಕಿತ್ತು.

ಈ ಗಾದೆ ನಿಜವಾಗಿ ‘ಹೊಗಳಿಸಿಕೊಂಡ ಎಮ್ಮೆ ಹೋರಿಗರು ಹಾಕಿತ್ತು’ ಎಂದು ಆಗಬೇಕು. ಆದರೆ ರೂಢಿಯಲ್ಲಿ 'ಹೊಗಳಿದ ಎಮ್ಮೆ...' ಅಂತಲೇ ಇದೆ. ಆ ಎಮ್ಮೆ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೋಗಳಿದರೆ ಅದು ಹೋರಿಗರುವನ್ನು ಹಾಕಿತ್ತಂತೆ. ಹೋರಿಗರು ಎಂದರೆ ಗಂಡು ಕರು. ಅದು ಹೆಣ್ಣು ಕರುವಿನಷ್ಟು ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಕೆಲಸವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೊಗಳಿದ ಮರು ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲೇ ಅವರು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇದರ ಬದಲು ನೀವು ಹೊಗಳಿದ ಎಮ್ಮೆಯ ಮಜ್ಜಿಗೆ ಹುಳಿ ನಾರಿತ್ತು ಎಂದೂ ಕೂಡ ಉಪಯೋಗಿಸಬಹುದು.

ಕಂಡಿದ್ದು ಹೇಳೋ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 158, 159 ಮತ್ತು 160)

2008-02-12T13:46:00.000+09:00

ಕಂಡಿದ್ದು ಹೇಳೋ ಪಾರುಪತ್ಯಗಾರ ನನ್ನ ಮಠದಲ್ಲಿರಬೇಡ.

ಪಾರುಪತ್ಯಗಾರ ಎಂದರೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೂ, ಆಗು ಹೋಗುಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ವ್ಯಕ್ತಿ. ನೀವು ಬೇಕಿದ್ದಲ್ಲಿ manager ಎಂದು ಕರೆಯಬಹುದು. ಕಂಡಿದ್ದನ್ನು ನಿಷ್ಠುರವಾಗಿ ಇದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ ಹೇಳಿಬಿಡುವ ಪಾರುಪಾತ್ಯಾಗಾರನನ್ನು ಕಂಡರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಸಹನೆ. ಮಠದ ಗುರುಗಳಿಗೂ ಕೂಡ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಮಠದಿಂದ ಓಡಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠುರ ವಾದಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಜನರು ಅಸಹನೆ ತೋರಿದಾಗ ಈ ಗಾದೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ನಿಮಗೂ ಗೊತ್ತಲ್ಲ- ಇದ್ದಿದ್ದನ್ನು ಇದ್ದ ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದರೆ ಎದ್ದು ಬಂದು ಎದೆಗೆ ಒದ್ದ ಮತ್ತು ಕಂಡದ್ದನ್ನು ಹೇಳಿದರೆ ಕೆಂಡದಂತಾ ಕೋಪ.

ಹುತ್ತವನ್ನು ನೋಡಿ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 156 ಮತ್ತು 157)

2008-02-11T19:09:00.000+09:00

ಹುತ್ತವನ್ನು ನೋಡಿ ಹಾವನ್ನು ಅಳೆಯಬಾರದು.

ಹಾವಿನ ಗಾತ್ರ ಅಥವಾ ವಿಷ ಹುತ್ತದ ಗಾತ್ರವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಹುತ್ತ ಸಣ್ಣದಿದ್ದರೂ ಅದರೊಳಗಿರುವ ಹಾವು ದೊಡ್ಡದಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಹುತ್ತ ನೋಡಲು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಂಡರೂ ಹಾವು ಸಣ್ಣದಿರಬಹುದು. ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಗಾತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅಳೆಯಬಾರದು
ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೊ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಾಹ್ಯ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನನ್ನು ಅಳೆಯಬಾರದು, ಆಂತರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಬೇರೆಯೇ ಆಗಿರಬಹುದು. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವರೆಲ್ಲಾ ಒಳ್ಳೆಯವರು ಎನ್ನಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ? ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಬಳಸುವುದು ಮೂರ್ತಿ ಚಿಕ್ಕದಾದರೂ ಕೀರ್ತಿ ದೊಡ್ಡದು. ಆದರೆ ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಗಾದೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ವಿಭಿನ್ನವಾದುದು. ಭಿನ್ನತೆ ಎಲ್ಲಿ ಎಂದರೆ, ಮೂರ್ತಿ ಚಿಕ್ಕದಾದರೂ.... ಗಾದೆಯನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೇಳುವಾಗ ಉಪಯೋಗಿಸಿದರೆ, ಹುತ್ತವನ್ನು.... ಗಾದೆಯನ್ನು ಕೆಟ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ಮೋಸ ಹೋಗದಿರು ಎನ್ನುವಾಗ, ಅಥವಾ ಅನಿಶ್ಚಿತವಾದುದನ್ನು ಹೇಳುವಾಗ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಶಾಂತಲಾಳೊಂದಿಗೆ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳು…

2008-02-08T12:52:00.001+09:00

ಮೊನ್ನೆ gmail ನಲ್ಲಿ online ಇದ್ದೆ. ಶಾಂತಲಾ ping ಮಾಡಿದಳು. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಆಗಾಗ ಮಾತನಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇವೆ. ಅವಳು ನನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಆಪ್ತ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳು. ನಾವಿಬ್ಬರು ಮಾತನಾಡತೊಡಗಿದರೆ ಮಾತು ಎಲ್ಲಿಂದ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಬೇಕಾದರೂ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಮೊದಲು ಹವಾಮಾನ ಹೇಗಿದೆ? ಚಳಿ ಎಷ್ಟಿದೆ? ಏನು ಅಡಿಗೆ? ಎಂಬೆಲ್ಲಾ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬರ ಕಾಲನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಎಳೆಯತೊಡಗುತ್ತೇವೆ.
ಮಾತು ಕತೆ ಹೀಗಿತ್ತು ನೋಡಿ; ಮೊದಲಿನ hi ಕೊನೆಯಲ್ಲಿನ bye ಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.
.....
.....
.....
ನಾನು: ಮೊನ್ನೆ ಇಲ್ಲಿ snowfall ಆತು. ಫೋಟೋ link ಕಳಿಸ್ತಿ ತಡಿ. ಫೋಟೋದಲ್ಲಿ ಯನ್ನ ನೋಡು. ಎಷ್ಟು ದಪ್ಪ ಆಜಿ ಹೇಳಿ. ಯನ್ನ ಜೀವಮಾನದ ಗುರಿ ಆಗಿತ್ತು ಅದು :)
ಶಾಂತಲಾ: ಹೌದೇ, ಚೊಲೋ ದಪ್ಪ ಆಜೆ. ಆನೂ ಈಗ ದಪ್ಪ ಆಜಿ.
ನಾನು: ಒಳ್ಳೇದು ತಗ ಹಂಗಾರೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ. ಧಾರವಾಡದಲ್ಲಿ ಓದಲ್ಲೆ ಇದ್ದಾಗಲಂತೂ ಇಬ್ಬರೂ ಬರಗಾಲದ ಹೆಣಗಳ ತರ ಕಾಣ್ತಿದ್ಯ. ಯಾವಾಗ ನೋಡಿದ್ರೂ ಆರಾಮು ಇರ್ತಿತ್ತಿಲ್ಲೆ.
ಶಾಂತಲಾ: ಊರಿಗೆ ಯಾವಾಗ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದೆ?
ನಾನು: March ನಲ್ಲಿ.

(ಇನ್ನು ಶಾಂತಲಾ form ಗೆ ಬಂದಳು ಎಂದು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ)
ಶಾಂತಲಾ: ಸೀಮಕ್ಕ, ನಿನ್ನ ಹತ್ರ ಜಗಳ ಮಾಡವು ಹೇಳಿ ಮಾಡ್ಕ್ಯಂಜಿ.
ನಾನು: ಯಂತಕ್ಕೆ?
ಶಾಂತಲಾ: ಯಂಗೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚು ಬರ್ತಾ ಇದ್ದು.
ನಾನು: ಅಯ್ಯೋ ಯಂತಕ್ಕೆ?
ಶಾಂತಲಾ: ನೀನು ರಾಜೀವ ಭಾವ ಒಳ್ಳೆಯವ ಹೇಳಿ ಬರಿತೆ ಹಂಗಾಗಿ. ಯನ್ನ ಗಂಡನೂ ಒಳ್ಳೆಯವ ಹೇಳಿ ಬರದ್ದೆ ಇಲ್ಲೇ.
ನಾನು: ಅಷ್ಟೆಯ? ಬರದ್ರೆ ಆತು ಬಿಡು. ರಾಜೇಂದ್ರ ಭಾವ ಒಳ್ಳೆಯವ ಹೇಳಿ ಯಂಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದು. ಮತ್ತೆ ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚು ಯಂತಕ್ಕೆ ಬಿಡು.
ಶಾಂತಲಾ: ಹೂಂ... ಸುಖ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಕೆಲ್ಸ ಇಲ್ದೆ ಹೋದ್ರೆ ಮತ್ತೆಂತ ಆಗ್ತು ಹೇಳು? ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೂ ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚು ಹುಟ್ತು.
(ಜೀವನದ philosophy ಯನ್ನೇ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು, ಅವಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆಯೇ!)

ನಾನು: ಸರಿ ಬಿಡು. ಬರಿತಿ. (ನಿಜವಾಗಿಯೂ ರಾಜೇಂದ್ರ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿ; ಆ ಬಗ್ಗೆ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ)
ಶಾಂತಲಾ: ಬರದ್ದಿಲ್ಲೇ ಅಂದ್ರೆ ನೋಡು ಮತ್ತೆ. ಕಡಿಗೆ ನೋಡ್ಕ್ಯತ್ತಿ ನಿನ್ನ. ಎಲ್ಲಾರೂ ಒಬ್ನೇ ಸಿಗು.
ನಾನು: ಕೊಡ್ಲ ಮಟ್ಟಿ ಕಾನಲ್ಲಿ ಹೊಡಿತ್ಯ?
ಶಾಂತಲಾ: ನೀನು ದಪ್ಪ ಆಜೆ. ಯನ್ನತ್ರ ನಿನಗೆ ಹೊಡಿಯಲ್ಲೇ ಆಗ್ತಿಲ್ಲೆ. ಜನರನ್ನ ಕರಸ್ತಿ :)
ನಾನು: ದೇವಿಕೆರೆ gang ಕರಸ್ತ್ಯ? :)
ಶಾಂತಲಾ: ಅವು ಸಾಕಾ ನಿನಗೆ?
ನಾನು: ಕೋಟೆ ಕೆರೆ gang ಕೂಡ ಕರಶ್ಗ್ಯ ಬೇಕಾರೆ. ಇನ್ನೂ ಬೇಕಾರೆ ಹೀಪನಳ್ಳಿ gang.
ಶಾಂತಲಾ: ಹೀಪನಳ್ಳಿ gang ನವು ಬಂದ್ರೆ ಯಂಗೆ ಹೊಡಿತ :)
ನಾನು: ಯಂತಕ್ಕೆ?
ಶಾಂತಲಾ: ಯಂಗ್ಳ ಊರಿನ ಮಾಣಿ ಮದುವೆ ಆಜೆ. ಗನಾ ಮಾಣಿ ಆಗಿದ್ದ, ಕೆಟ್ಟು ಹೋದ ಹೇಳಿ :)
…
…
…

ಟಿಪ್ಪಣಿ: ಶಾಂತಲಾ, ನೀನು ಹೊಡಿತೆ, ಹೊಡಸ್ತೆ ಹೇಳಿ ಹೆದ್ರಿಕ್ಯಂದು ಬರದ್ನಿಲ್ಲೇ ಮತ್ತೆ... ಬರೆಯವ್ವು ಅನಿಸ್ತು ಬರದ್ದಿ :)

ಕಲ್ಲಪ್ಪ ಗುಂಡಪ್ಪರ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 154 ಮತ್ತು 155)

2008-02-08T12:45:00.000+09:00

ಕಲ್ಲಪ್ಪ ಗುಂಡಪ್ಪರ ನಡುವೆ ಕಾಯಪ್ಪ ಚಟ್ನಿಯಾಗಿ ಹೋದ.

ರಬ್ಬುವ ಕಲ್ಲು ಮತ್ತು ಗುಂಡುಗಳ ನಡುವೆ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ತುರಿ ಸಿಕ್ಕಿ ನುರಿದು ಚಟ್ನಿಯಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅಂತೆಯೇ ಇಬ್ಬರ ಜಗಳ, ಮನಸ್ತಾಪಗಳ ನಡುವೆ ಮೂರನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಿಕ್ಕಿ ನಲುಗಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ರೀತಿಯ ಇನ್ನೊಂದು ಗಾದೆ- ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮನ ಜಗಳದಲ್ಲಿ ಕೂಸು ಬಡವಾಯ್ತು.

ಕಡ ಹುಟ್ಟಿ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 153)

2008-02-07T13:41:00.000+09:00

ಕಡ ಹುಟ್ಟಿ ಬಡವ ಕೆಟ್ಟ.

ಕಡ ಎಂದರೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಸಾಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಕೈಸಾಲ ಎಂದೂ ಕೂಡ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಹಣ ಅಥವಾ ಇನ್ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುವನ್ನು ಎರವಲು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸ್ವಲ್ಪವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಕೊಡುವಂತಹದು. ಇದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಲೆಕ್ಕ ಪತ್ರಗಳ ದಾಖಲಾತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಬರಿಯ ನಂಬುಗೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಬಡವನಿಗೆ ಹಣದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಕಂಡಾಗ ಶ್ರೀಮಂತರ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಡವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಬೇಗ ತೀರಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಆಶಯದಿಂದ. ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ತೊಂದರೆಯ ಮೇಲೆ ತೊಂದರೆ ಬರುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಕಡವನ್ನು ತೀರಿಸಲು ಆಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ನಂತರ ಅದನ್ನು ಸಾಲವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬಡವ ಸಾಲದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅದೇ ಒಂದು ವೇಳೆ ಕಡವೆಂಬ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇಲ್ಲದೇ ಹೊಗಿದ್ದರೆ ಆ ಬಡವ ದೊಡ್ಡ ಸಾಲಕ್ಕೆ ಹೆದರಿ ಅದರ ಗೋಜಿಗೆ ಹೋಗದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೇಗೋ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ . ಕಡವೆಂಬ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹುಟ್ಟಿ ಅವನನ್ನು ಇನ್ನೂ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದೆ. ಯಾರಾದರೋ ಕಡವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತೀರಿಸಲಾಗದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಈ ಗಾದೆ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

ಕತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ … (ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಗಾದೆ – 151 ಮತ್ತು 152)

2008-02-06T12:48:00.004+09:00

ಕತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಂಬಳ ಕಾಯಿ ಬಿದ್ದರೂ ಒಂದೇ ಕುಂಬಳ ಕಾಯಿಯ ಮೇಲೆ ಕತ್ತಿ ಬಿದ್ದರೂ ಒಂದೇ.

ಇವೆರಡರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಆದರೂ ಪರಿಣಾಮ ಮಾತ್ರ ಒಂದೇ- ಕುಂಬಳ ಕಾಯಿ ಚೂರಾಗುತ್ತದೆ. ಸನ್ನಿವೇಶ ಯಾವುದೇ ಇರಲಿ, ತೊಂದರೆಯಾಗುವುದು ಮಾತ್ರ ಮೆತ್ತಗಿರುವವರಿಗೇ ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಇಂಥದೇ ಇನ್ನೊಂದು ಗಾದೆ- ಯಾವ ಕಾಲು ಜಾರಿದರೂ ಸೊಂಟಕ್ಕೇ ಮೃತ್ಯು. ಎಡಗಾಲು ಜಾರಿದರೂ ಅಷ್ಟೇ ಬಲಗಾಲು ಜಾರಿದರೂ ಅಷ್ಟೇ, ಪೆಟ್ಟಾಗುವುದು ಮಾತ್ರ ಸೊಂಟಕ್ಕೇ ತಾನೇ.

ಶಾಂತಲಾ ಮತ್ತು ಅರುಣ್ ಬರೆದ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರದೇ ಇದ್ದ ಇನ್ನೂ ಮೂರು ಗಾದೆಗಳು. ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.
ಬಂಡೆ ಮೇಲೆ ಗಡಿಗೆ ಬಿದ್ರೂ ಒಂದೆ-ಗಡಿಗೆ ಮೇಲೆ ಬಂಡೆ ಬಿದ್ರೂ ಒಂದೆ.
ಗಾಜು ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ರೂ ಒಂದೆ-ಕಲ್ಲು ಗಾಜಿನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ರೂ ಒಂದೆ.
ಬಟ್ಟೆ ಮೇಲೆ ಮುಳ್ಳು ಬಿದ್ರೂ ಮುಳ್ಳಿನ ಮೇಲೆ ಬಟ್ಟೆ ಬಿದ್ರೂ ಒಂದೆ.

ನನ್ನ ಕಂದ ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದು- ಹೂವಿನ ಮೇಲೆ ಮುಳ್ಳು ಬಿದ್ದರೂ, ಮುಳ್ಳಿನ ಮೇಲೆ ಹೂವು ಬಿದ್ದರೂ ನೋವಾಗುವುದು ಹೂವಿಗೆ.